- بسم الله الرحمن الرحیم - آبی به صورتم زدمو برگشتم پیش عماد و سپهر ؛ این اولین باری بود که عماد از من سوالی نپرسید ؛ نمیدونم چرا شاید چون حال روزِ بهم ریختم باعث شده فعلا جلوی سپهر چیزی نگه ؛ بحثو کشید سمت پختن سیب زمینی آتیشی ها و به هر نحوی بود میخواست وانمود کنه اوضاع خوبه به بهانه اوردن نمک به داخل ویلا رفت ؛ دلم میخواست بهش بگم نرو و منو با سپهر تنها نزار ؛ خودم همیشه دنبال یه موقعیت مناسب برای صحبت با سپهر بودم ولی الان اصلا حوصله جنگ با سپهر نداشتم ؛ - چرا ؟! با شنیدن اولین کلمه از دهن سپهر همه تنم لرزید ؛ اولین بار بود که از ته دلم ترسیدم ؛ چیزی برای ترس وجود نداشت همه توانم رو جمع کردم تا نگاهم رو ازش ندزدم ؛ - چون لایقیشی ؛ میدونی سپهر ! دنیا خیلی کوچیکه نه ؟! عجیب نیس یکم که من و تو اینجا ؟! بعد دو سال ؟! بنظر من که نیست چون بلاخره ما همدیگرو میدیدیم حالا کجا و چطوریش خیلیم مهم نیست مگه نه ؟! - سپهر : این کارو با من نکن ؛ زندگیتو رو خرابه های زندگی من نساز ! من تازه دارم سرسامون میگیرم ؛ پول میخای ؟! خیلی خوب هرچقدر بخای بهت میدم فقط برو ! نمیدونی از وقتی تو اون مهمونی کوفتی دیدمت چه حالیم ؛ هروز هرشب دارم تو کابوس اینکه تو همچیو گذاشتی کف دست اینا خفه میشم ؛ نیش خند مسخره ای حواله اون قیافه موش مردش کردم ؛ همیشه همینجوری بود ! وقتی زورش به یه چیزی نمیرسید خودش به موش مردگی میزد ؛ - مریم : حالم ازت بهم میخوره سپهر که فکر میکنی هرچیزی رو میشه با پول خرید ؛ بنظرت اگه عطیه و خانوادش بفهمن تو کی و اسم و رسم واقعیت کیه بازم تو ویلای چند صد میلیاردیشون راهت میدن ؟! نه ؛ نه سپهر جان ! دیگه برات تَره هم خورد نمیکنن آقای مهندس قلابی ! - سپهر : تو نمیتونی همینجوری بیای و هرچیزی که من این دوسال ساختم خراب کنی و بعدم بری ! من جون کندم میفهمی جون ! خواهش میکنم ازت هرچی بخای بهت میدم فقط برو از اینجا ؛ - مریم : برم ؟! کجا برم ؟! من تازه اومدم میخوام یه جوری مثل علف هرز رشد کنم تو باغی که ساختی و مرداب کنم برات زندگی رو که بفهمی خیلیم دنیا هرکی به هرکی نیست آقا سپهر ! - آقا به به ؛ ببین آقا عماد چه کرده و همرو دیوونه کرده ؛ بزنید به بدن سیب زمینیارو تا یخ نکرده ؛ بفرماایید ؛ بفرمایید " عماد به موقعه رسید و منو از جنگی که با سپهر راه انداخته بودم نجات داد ؛ خیلی سعی میکردم صدام جلوی سپهر نلرزه تا متوجه ترسی که توی وجودم افتاده نشه ؛ سپهر منو خیلی بلد بود ؛ حتی بیشتر از خودم ! " " با صدای تقه ای به در از خواب بلند شدم ؛ نمیدونم دیشب چه ساعتی از کنار ساحل برگشتیم فقط میدونم که خیلی خستم و هنوز آمادگی بلند شدن رو ندارم " - کیه ؟! بیا داخل ! - اجازه هست مریم جان ؟! سلام " همین کم بود فقط ؛ دیدن قیافه محسن رحیمی اول صبح !" - سلام آقای رحیمی ؛ بفرمایید داخل ؛ عماد کجاست ؟! آقا سپهر ؟! - محسن رحیمی : رفتن تا بیرون صبحانه بگیرن ؛ شماهم بیا پایین دور هم باشیم برای صبحانه ؛ - چشم ممنون ؛ محسن رحیمی : راستی ؛ این رنگ خیلی بهت میاد ( بعد هم اشاره به روسری گلبهی سرم کرد ) #گلاریس #پارت‌سیزدهم کپی بدون آیدی منبع مجاز نیست! @aye_110

میگفت اگه همه رهات کردن برو دم خونه پسر فاطمه ؛ حسین همه رو تو خونش راه میده :)! نائب زیاره همه اهالی هستم انشاءالله که قبول باشه 🤍.. #سامراء #یک_شهریور‌

- ‏دو عاشق بیش از هر چیز ، به نام‌های یکدیگر وابسته‌اند .♥️(=

- مثلا اگه بقیه قشنگن ، تو خوشگلی . . ؛ اگه بقیه خنده‌ی روی لبمن تو لبخند قلبمی : )💙'

- تو درست میگفتی مامان ؛ همش تقصیر اون گوشی بود :)!

- میگفت بعضی از نداشتن‌ها ، ارزشمند ترین داشته‌ های یه آدم هستن . . خیلی عمیقه این جمله :)!

- من زندگیم خیلی خراب شده ، دیگه درست نمیشه ، میشه یه زندگیه دیگه به من بدید ؟!

‏ز هر سویم غمی سر کرد و تشویشی و اندوهی ، کجایی آخر ای شادی ؟ تو هم بر کن سر از جایی !

به قول سعدی : کل و جزء شده او ‌!

‹ ‌از تو باید بنویسم که تو تعبیر منی💍𖧧 ࣪ ͎! ›

‹ به قاعده حرف بزن . حرفِ دل، نان تنوری است ، زود بیرون بیاید خمیر است و وا می‌رود، دیر بیرون بیاید سوخته است ، وقت دارد حرفِ دل زدن . تصدقت گردم📻′🧡(= ›

- کلهم لحظه أنتِ وحدک عمر