باز نشسته ارتش

سرمقاله: سنجش مدعا و واقعیت در سیاست‌گذاری فرهنگی؛ از گفتمان‌سازی دینی تا بیم گسست در هویت ایرانی-اسلامی جامعه ایران در مقطع حساس کنونی، شاهد یکی از پیچیده‌ترین دوره‌های تقابل میان گفتمان رسمی و رویدادهای عینی در عرصه فرهنگ است. تمسک به متون متقن و معرفت‌سازی نظیر «نهج‌البلاغه» در سطح عالی اجرایی، اگرچه در بدو امر نویدبخش احیای عدالت، اصالت و شفافیت در حکمرانی دینی تلقی می‌شد، اما واکاوی رفتارهای میدانی و جهت‌گیری‌های دستگاه‌های متولی فرهنگ، دغدغه‌های عمیقی را در میان نخبگان، فرهیختگان و شخصیت‌های علمی و فرهنگی کشور پدید آورده است. پرسش بنیادین این است که آیا میان نمادهای دینیِ به‌کاررفته در حوزه نظر و رویدادهای در حال اجرا در حوزه عمل، انطباقی ساختاری وجود دارد یا جامعه با نوعی تناقض کارکردی و تغییر ریل تدریجی مواجه شده است؟ بازخوانی خطای کارکردی؛ آسیب‌شناسی تمسک ابزاری به آموزه‌های دینی نهج‌البلاغه منشور بلندمرتبه حکمرانی عادلانه، حیا، کرامت انسانی و صیانت از حدود الهی است. هنگامی که یک نهاد یا دولت، این کتاب شریف را به‌عنوان ملاک و معیار رفتار خود اعلام می‌کند، سنگینی بار مسئولیت‌پذیری در حوزه‌های اخلاقی و فرهنگی چندبرابر می‌شود. اگر در پسِ این شعارهای اصیل، رویدادهایی شکل گیرد که با بنیان‌های عفاف، حریم‌های محرم و نامحرم و ارزش‌های جامعه شیعی در تناقض باشد، آسیب متوجه اصلِ نمادهای مقدس خواهد شد. نخبگان فرهنگی حق دارند نگران روند تمسک نامتوازن به مواریث دینی باشند؛ چراکه بهره‌برداری غیرهمسو از مفاهیم والای معصومین (ع)، در صورت عدم پاسداشت عملی اهداف آن، می‌تواند به تقلیل آموزه‌های دینی و شائبه پوششی برای مرجعیت‌زدایی از فرهنگ اسلامی منجر شود. تضاد دردناک؛ فداکاری در سنگر امنیت و ولنگاری در صحنه فرهنگ یکی از تلخ‌ترین ناهماهنگی‌های مشهود در فضای کنونی، فاصله عمیق میان واقعیات جبهه ایثار و صحنه‌های اجرایی فرهنگی است. در شرایطی که جوانان و سربازان این مرز و بوم برای صیانت از امنیت، مرزها و کیان ملی جان خود را فدا کرده و به فیض شهادت می‌رسند، برگزاری برخی رویدادها از جمله جشنواره‌های مد و لباس غیرمتعارف، مجالس رقاصی و برنامه‌های ساختارشکن با رفتارهای خارج از عرف اسلامی و ایرانی، شوک سنگینی به افکار عمومی و باورمندان جامعه وارد می‌سازد. این دوگانگی آشکار میان «سنگر فداکاری» و «عرصه رفاه‌زدگی و بی‌تفاوت فرهنگی»، ناظران علمی و اجتماعی را به این نتیجه می‌رساند که نظام مدیریت فرهنگی کشور از نداشتن یک نقشه راه اصیل، متوازن و ارزش‌مدار رنج می‌برد. هشدار نسبت به الگوبرداری‌های بیگانه و تقلیل هویت ملی تجربه تاریخ معاصر و تحولات جوامع اسلامی نشان می‌دهد که تغییر گام‌به‌گام باورهای یک ملت، غالباً با تغییر نمادها، عادی‌سازی هنجارشکنی‌ها و کم‌رنگ کردن خطوط قرمز اخلاقی آغاز می‌شود؛ فرآیندی که در ادبیات تحلیلی از آن تحت عنوان «طرح‌های استحاله فرهنگی» یا «اَندُلُسیزاسیون» یاد می‌شود. پدیده‌هایی نظیر اشاعه تن‌نمایی، الگوسازی از جریان‌های فکری زاویه‌دار یا فرقه ای، عادی‌سازی هنجارشکنی در استان‌ها و مراکز مهم فرهنگی چون تبریز، و همچنین اجرای آثاری که پیام‌های تقابلی و آنارشیستی را مخابره می‌کنند، نباید رویدادهایی تصادفی تلقی شوند. فرهنگ غنی شیعی و ایرانی که بر پایه مکتب اهل‌بیت (ع) و اصالت خانواده بنیان نهاده شده، نباید در جریانات شتاب‌زده سیاسی یا روندهای وارداتی لائیک ذوب گردد. مسئولیت تاریخی فرهیختگان و ضرورت تجدیدنظر در ریل‌گذاری فرهنگی خاتمه دادن به این وضعیت نامطلوب و ترمیم گسست ایجادشده، نیازمند هوشمندی، مطالبه‌گری نخبگانی و مسئولیت‌پذیری همه‌جانبه متولیان امر است. شخصیت‌های علمی، حوزوی و دانشگاهی نمی‌توانند در برابر رخدادهایی که پایه بنیادین خانواده، حجاب، حیا و انسجام ملی را هدف گرفته‌اند، ساکت بمانند. دستگاه‌های حکمرانی باید بپذیرند که فرهنگ، عرصه آزمون و خطاهای جناحی یا ادای دین به جریانات خاص نیست. بازگشت واقعی به آموزه‌های نهج‌البلاغه مستلزم انطباق دقیق عمل با نظر، حاکم‌کردن عقلانیت دینی، صیانت از حریم‌های اخلاقی و تقویت هویت اصیل ایرانی-اسلامی در برابر موج‌های تخریبی است؛ روندی که اگر امروز اصلاح نگردد، فردا هزینه‌های جبران‌ناپذیری را بر پیوند اجتماعی و باورهای دینی نسل جوان تحمیل خواهد کرد. جمعه ۱۳ شهریور۱۴۰۵ ✍️علی علی زاده خراسانی برای وطن🇮🇷برای ایران

تلخ‌ترین و بی‌موقع‌ترین اظهاراتی که حداقل خارج از تحمل نویسنده این سطور بودند، مربوط می‌شد به مواضع رؤسای جمهوری و مجلس شورای اسلامی در هفته‌ای که گذشت. در زمانی که دشمن به خاک ایران حمله کرده و هموطنان ما اعم از نظامی و غیرنظامی و زن و کودک را به شهادت رسانده و همچنان در حال تهدید ایران و فشرده‌تر کردن حلقه محاصره اقتصادی است و همزمان با مهملات ترامپ که ارزش توافقنامه اسلام‌آباد را کمتر از کاغذی که بر روی آن نوشته شده می‌داند، این دو رییس قوه کشورمان حرف از توافقنامه می‌زنند و همچنان از تعهد به آن توسط ایران و لزوم بازگشت آمریکا به این متن صحبت می‌کنند. از صغیر تا کبیر دولت آمریکا و حتی افرادی همانند ونس هم این توافقنامه را پایان یافته تلقی می‌کنند و حداقل در ظاهر ماجرا، آن را کنار گذاشته‌اند. حال در چنین شرایطی توصیه به آمریکا مبنی بر بازگشت به این توافقنامه و اعتقاد به پایداری آن در فضای سیاست بین‌الملل و رسانه‌ها چه پیغامی برای دشمن و مخاطبان خواهد داشت؟! جز این تصویر که ایران دستانش خالی شده و جز یک توافقنامه پایان‌یافته هیچ چیزی در چنته ندارد، آیا می‌توان برداشت دیگری کرد؟! اگر دشمنان و رسانه‌ها برداشت ضعف از این حرف‌ها بکنند، آقایان پزشکیان و قالیباف پاسخی خواهند داشت؟! برای وطن🇮🇷برای ایران

🔻 شیر مادر حلالت ترکوند. بسیار جالب ➕آخوندا نصفشون باید همینجوری باشن😃✌️ ➕از عصبانیت داره سکته میکنه بنده خدا ➕پزشکیان ۱۰۰ برابر بنی‌ صدر ➕ترامپ وقتی حرفای پزشکیان شنید گفت هرکسی با ایران معامله کرد جریمه میشه و تحریم‌های کمرشکن اعمال کرد برای وطن🇮🇷برای ایران

آیا راهی جز مقاومت هست؟!! #مرگ_بر_آمریکا #مرگ_بر_اسرائیل https://eitaa.com/b_vatan

📩اگر همهٔ ما تو ایران فکر می‌کردیم میشه با آمریکا مذاکره کرد.. برای وطن🇮🇷برای ایران

📩 هر دو مهسایند اما این کجا و آن کجا برای وطن🇮🇷برای ایران

مأموریت جدید مافیا: «رهاسازی اژدهای فساد» برای وطن🇮🇷برای ایران