📹 کوثر قرآن و عطیةالله، اسوه‌ی حسنای بقیةالله(عج)... 🔺شعرخوانی آقای سیدمحمدرضا یعقوبی آل در دیدار مداحان اهل‌بیت علیهم‌السلام با رهبر شهید انقلاب. 🚩@babol0313

🔴سخنگوی سپاه پاسداران: دنیا شاهد خواهد بود که چه اتفاقی خواهد افتاد. 🚩@babol0313

✅در مورد پیکر آقای شهید💔😭 #روضه_مجسم 🚩@babol0313

🎶 «بشمار یک»؛ طنین صدای کربلایی محمد اسداللهی در اجتماع بزرگ مردم مازندران 🎥 نماهنگ «بشمار یک» با صدای برادر کربلایی محمد اسداللهی، از اجتماع بزرگ مردم مازندران 🇮🇷 قاب‌هایی از شور، همدلی و حضور مردم دیار علویان‌‌‌‌ 🔗 لینک با کیفیت: https://abrehamrahi.ir/o/public/GNUVY6a5

🔴 قابل توجه دوستان غایب در تجمعات شبانه خیابانی «#دیر_شده_بود…» ▪️این سه کلمه، سنگین‌ترین واژه‌ی تاریخ است. اینکه بدانی حق چیست، اما درست در لحظه‌ای که باید باشی، نباشی. اینکه تمامِ دار و ندارت را، جانت را، مالت را فدای راهی کنی که دیگر «اثر» ندارد. ▫️تصور کنید؛ ۳۵ هزار نفر، با چشمانی خیس و دلی سوخته، بعد از آن واقعه عاشورا، تیغ کشیدند تا خطایِ سکوتشان را بشویند. ۳۵ هزار تپشِ قلب، ۳۵ هزار فریادِ «لبیک یا لثارت الحسین علیه السلام  » که همگی در گلو شکست. چرا؟ چون وقتی امامِ زمانِ خویش را شناختند که دیگر در گودال، خونی بر زمین نمانده بود. آنها جنگیدند، کشته شدند، نامشان در لیستِ «توابین» ثبت شد؛ اما در تاریخ، همیشه کنارِ نامشان یک علامتِ سؤال بزرگ مانده است: «کجا بودید وقتی که باید بودید؟» ▪️دیر رسیدن، از نرسیدن هم دردناک‌تر است. نرسیدن، یعنی بی‌خبری؛ اما «دیر رسیدن» یعنی خبر داشتی، می‌دانستی، اما «بهانه» آوردی. ▫️امروز، تاریخ باز هم در حال تکرارِ همان لحظه‌های سرنوشت‌ساز است. ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که طوفانِ تردیدهاست؛ دنیایی که در آن، خستگی، گرانی، بی‌عدالتی و هزاران دلیلِ «موجه» برای نشستن در کنجِ خانه وجود دارد. همه ما در خلوتِ خود، وقتی به تصویرِ رنج‌ها نگاه می‌کنیم، گاهی زمزمه می‌کنیم: «چه فایده؟» یا «کسی که گوش نمی‌دهد». ▪️اما به این فکر کنید که اگر آن ۷۲ نفر هم همین‌طور فکر می‌کردند، امروز چه چیزی از حقیقت باقی می‌ماند؟ *اگر آنها به «تعدادِ کمِ خود» یا «سنگینیِ سپاهِ دشمن» نگاه می‌کردند، عاشورا هیچ‌گاه به حماسه تبدیل نمی‌شد.* ▫️عزیزان، «حضور» - آن هم در سخت‌ترین شرایط - تنها یک حرکتِ فیزیکی در خیابان نیست؛ یک «عهد» است. عهدی است با وجدانِ خویش که: «من، در لحظه‌یِ نیاز، تماشاگر نخواهم بود». ▪️مبادا فردا روزی، وقتی صفحاتِ تاریخِ امروز را ورق می‌زنند، در کنارِ نامِ ما بنویسند: «آنها هم آمدند… همه چیز را دادند… اما… دیر شده بود.» ▫️بگذارید ناممان در زمره‌ کسانی باشد که وقتی غبارِ فتنه و درد، آسمانِ سرزمینشان را پوشاند، به جای نشستن و نظاره کردنِ بی‌کفایتی‌ها و سختی‌ها، «ماندند». نه برایِ اینکه پیروزیِ ظاهری را در یک چشم‌برهم‌زدن ببینند، بلکه برای اینکه «حضورشان» گواهی باشد بر اینکه حقیقت، یتیم نمانده است. ▪️خستگی، حقِ هر انسانی است؛ اما «تسلیم شدن»، انتخابِ ماست. بیایید انتخاب کنیم که از آنهایی نباشیم که برای جبرانِ غفلت‌هایشان، مجبور به گریستن بر فرصت‌های سوخته باشند. 🚩 *امروز، زمانِ «بودن» است. قبل از آنکه تقویم‌ها بگویند: «دیر شد.»* وَ مَا النَّصرُ إِلّا مِن عِندِ اللَّهِ العَزيزِ الحَكيمِ

🔴 🔴 در نشر آیات قرآن کوشا باشیم. 🔵 کانال #همراه_با_قرآن https://eitaa.com/hamrahbaqhoran