چند شب پیش یاد اردیبهشت و اتفاقاتش افتادم اون چند روز سخت..... از یه ور دلمون به تولدت آقای خراسان خوش بود ولی نشد روز تولدشون سیاه پوش شدیم اون چند روز مثل کابوس بود برام لحظه های که تابوت دکتر امیرعبداللهیان رو دیدم هیچوقت باورم نمیشد که این دکتر خوش قد قامت ماست؟! این امیردلهایی ماست که ایجوری مظلومانه و تنها رفت؟ این اَمامِه ی سید ابراهیمه ؟! بار ها با خودم خدا خدا کردم ای کاش خواب باشه ولی نه نشد لحظه ای که محل دفن دکترو دیدم آتیش گرفتم ولی آقای حسین امیرعبداللهیان ما به شما نیاز داشتیم سید ابراهیم ما برای هشت سال روی شما حساب باز کرده بودیم آخه آدمایی مومن اینم شد جواب؟ بدونه خداحافظی گذاشتین رفتین؟؟ تویی اون شب مه آلودُ سرد؟! دلتون اومد؟! اینو بدونید که خیلی دلتنگتونیم کپی بکنید واقعا برخورد میکنم چون راضی نیستم حرفایی دلم به اسم کسایی دیگه ای پخش بشه و اگه کسی کپی دید ممنون میشم بهم اطلاع بده🙂 ممنون که درک میکنید.)

چی بگم از این همه حق گویی💔؟ پاراگراف آخر واقعا منم راضی نیستم:))))...

_

فقط به خاطر زیبایی رفاقت این دو نفر!😭🤍:)))

_

یجایی باید بپری؛ بالاتو قوی کن!:))

حرفای آقای عسگری اینجا خیلی حرف دل‌ ماهاست اگه دهه هشتادی هستی حتما کامل ببینش!:)

فکر اینکه من پارسال این روزا نجف بودم و الان تو خونه نشستم دیوونم میکنه...💔

نجف یه زیارت مختصر کردیم و بعد راه افتادیم به سمت شهر عشق:))) ولی الان؟!... نمیتونم باور کنم واقعا تحمل این همه دلتنگی رو ندارم:)))) #حرف_دل

_

حاصل دلتنگی دیشبم شد دوتا شعر پنج شیش بیتی:)

:)