ابرا دارن بجای من گریه می‌کنن

من فکر می‌کردم بدون کلمات هم فهمیده‌ می‌شم.

i wish i could delete all my information and accounts, then disappear and start a new life in a new city and country with new people.

‌نمی‌دانم آیا مادرش هم او را به‌اندازه‌ی من دوست داشت؟ آیا کسی می‌توانست بفهمد که دوست‌داشتن او چه لذتی دارد، و آدم را به چه ابدیتی نزدیک می‌کند؟ آدم پُر می‌شود. جوری که نخواهد به چیزی دیگر فکر کند. نخواهد دلش برای آدم دیگری بلرزد و هیچ‌گاه دچار تردید نشود. سمفونی مردگان ، عباس معروفی

من همیشه باختم بخاطر احساساتم.

روز من از شب شروع می‌شه.