مشکلم این بود که تو دنیایی که عشق فراموش شده و همه چیز شده سرگرمی و نیاز،من دنبال عشق بودم.

وصیت کرده‌ام بعد از مرگم؛ همراه من، دو فنجان چای هم دفن کنند! شاید صحبت‌های من با خدا به درازا کشید؛ به‌ هرحال دلخوری‌ها کم نیست. سیمین بهبهانی

آدم که الکی برای کسی چایی نمیریزه،میریزه؟

میدونید چیه کاری به چنل خودم ندارم اما سعی کنید هیچوقت چنل کسی رو ازش نگیرید،حتی اگر اون ادم دوباره چنل بزنه هیچوقت چنلش مثل سابق و با حال و هوای سابق نمیشه و با هرچنل انگار یه ادم جدید و یه وایب جدید متولد میشه که شاید هیچوقت به خوبی اون چنل قبلی نرسه،علاوه بر همه این ها این چنل ها گاهی حکم خونه و دفترچه خاطرات رو برای ادم ها دارن و از بین بردنشون مثل اینه که کسی خونت یا خاطراتت رو بسوزونه.

دفترم مثل شب های روشنه،صدهزار بار اسمتو اوردم اما یکبار هم از خودم ننوشتم.