ترکیب ماه و شعر خوندنای آنه واقعا یه تراپیه))))

تو چه می دانی که پس هر نگه ساده ی من چه جنونی،چه نیازی،چه غمی ست؟ یا نگاه تو که پر عصمت و ناز بر من افتد، چه عذاب و ستمی ست دردم این نیست ولی دردم این است که من بی تو دگر از جهان دورم و بی خویشتنم پوپکم آهوکم تا جنون فاصله ای نیست از اینجا که منم... اخوان ثالث

گنجشکک اشی مشی،لب بوم ما نشین؛بارون میاد خیس میشی،برف میاد گوله میشه میوفتی تو حوض نقاشی))

راستش را بگویم،دلم میخواست انسان نبودم.

دیگه یه لیوان چایی جواب نمیده باید یه گالن چایی بخورم