احساس خوبی نسبت به خودم ندارم، با خودم فکر میکنم یعنی اون چیزی که اونا راجب من فکر میکنن درسته و من واقعا این شکلی ام؟
" نه قراری
نه دیاری
که بر آن رو بگذارم
به چه شوقی
به چه ذوقی
دگر این ره بسپارم؟"
سیاه کمه برای این همه زخم، باید بگم بالاتر از سیاهی رنگی هست، رنگ آسمون ایران از سیاه سیاه تره، رنگ خاک این کشور از سیاه سیاه تره.
متأسفانه هرچقدر هم حالت بد باشه هیچکس به این حال بد تو فکر نمیکنه همه فقط نتیجه رو میبینن