eitaa logo
بافتار
7.8هزار دنبال‌کننده
4.2هزار عکس
1.7هزار ویدیو
106 فایل
🎥🎞📷🎵 بافتار، جستاری در دنیای هنر اینجا از هنر، رسانه و فرهنگ حرف می‌زنیم بافتار در شبکه‌های اجتماعی دیگر⬇️ http://zil.ink/baftar_resane بافتار موسیقی، درگاه نشر موسیقی و نوحه⬇️ https://eitaa.com/baftarmusic ارتباط با ما: @baftar_admin
مشاهده در ایتا
دانلود
بافتار
🔹در این فرسته، شش آنِ عاشورایی از سینمایِ دفاع‌مقدس را مرور کرده‌ایم و ضمیمه هر بریده، یادداشتی کوتاه نوشته‌ایم تا توضیح دهیم هر فیلم‌ساز، چطور آن لحظه را خلق کرده است. در یک صورت‌بندی کلی، می‌توان مواجه فیلم‌سازان با عاشورا را در سه گروه دسته‌بندی کرد؛ لحظه شهادت، آیین‌ها و نوحه‌های عزاداری یا خلق موقعیت‌های داستانیِ آشنا. 🔹در فیلم‌هایی چون «آژانس شیشه‌ای» و «مهاجر»، سکانس شهادت، آشکارا به عاشورا دارد. در آثاری چون «افق»، «تنگه ابوقریب» و «موقعیت مهدی»، فیلم‌ساز با بهره‌گیری از زیست‌بوم شخصیت‌ها، آیین‌های عزاداری را در بستر داستان گنجانده است. در پرواز در شب نیز، قهرمان داستان در موقعیتی قرار می‌گیرد که یادآور حالات و سرنوشت شهدای کربلاست و به‌واسطه آن، روح ایثار عاشورایی در فیلم جاری می‌شود. 🔹در آستانه شب تاسوعای حضرت اباعبدالله (ع) و به یاد دلاور بی‌بدیل کربلا، حضرت عباس (ع)، به تماشای لحظات عاشورایی سینمای دفاع مقدس می‌نشینیم و خلاقیت‌های فیلم‌سازان این حوزه را در بازآفرینی روایتی تازه از جنگ مرور می‌کنیم؛ خلاقیت‌هایی که در کنار یکدیگر، ژانر بومی دفاع مقدس را پدید آورده‌اند. 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane
🔻فتح خون اینک زمین در سفر آسمانی خویش به عصر تاسوعا رسیده است و خورشید از امام اذن گرفته که غروب کند. دیگر تا آن نبأ عظیم، اندک فاصله‌ای بیش نمانده است و زمین و آسمان در انتظارند. فرات تشنه است و بیابان از فرات تشنه‌تر و امام از هر دو تشنه‌تر. فرات تشنه مشک‌های اهل حرم است و بیابان تشنه خون امام و امام از هر دو تشنه‌تر است. 🖊سیدمرتضی آوینی «فتح خون»، صفحه 75 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane
5.2M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔻موشک‌های ایرانی، منتقمان کربلا 🔹هنوز داغِ کربلا بر دلمان تازه است. چه فرقی می‌کند که از عاشورای سال ۶۱ چند بار خورشید و ماه دور زمین چرخیده باشند؟ هر روز برای ما عاشوراست و همه‌جا کربلا. ما مأمور به دفاع از حق هستیم و در این راه، باید که ماشین جنگ را مسخّر و مطیع خود کنیم. این‌چنین است که ما بر روی موشک‌های‌مان می‌نویسیم: «و ما رمیت اذ رمیت و لکن الله رمی». این چنین است که ما موقع پرتاب موشک‌، تضرع به درگاه خدا می‌کنیم و برای حسین (ع) سینه می‌زنیم که همین‌ها معنای جنگیدن ما را معلوم می‌کند. ادامه متن... 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane
بافتار
🔻موشک‌های ایرانی، منتقمان کربلا 🔹هنوز داغِ کربلا بر دلمان تازه است. چه فرقی می‌کند که از عاشورای سا
🔹ما پیش از شلیک، به‌یاد همه شهدای راهِ حق در فراخنای تاریخ، ندبه می‌کنیم و به‌ خون‌خواهی امام حسین (ع) موشک‌هایمان را سمت یزیدیان زمان پرتاب می‌کنیم. ما از همان اولِ کار، از پرتاب اولین موشک‌ها به‌‌سمت دشمن بعثی، این‌گونه وارد میدان نبرد شده‌ایم. در یکی از روایت‌هایِ آن روزها، از زبانِ حسن‌طهرانی‌مقدم می‌خوانیم: «خدایا! شاهد باش که ما این موشک را نه به انتقام خون برادرانمان که در جبهه شهید شدند و نه به انتقام خون خانواد‌ه‌هایمان که در خانه‌ها و شهرهایمان، شهید می‌شوند، که برای انتقام خونِ علی‌اصغرِ حسین به سمت یزید زمان پرتاب می‌کنیم.» و اصلا تو بگو همین دعاهاست که «سجیل»‌های ما را بر سر سپاه ابرهه فرود می‌آورد. 🔹بریده‌ای که خواندید، بخشی از کتاب «خط مقدم» به قلم «فائضه غفار حداد» است. این کتاب که خاطرات شهید «حسن طهرانی‌مقدم» است، بخشی از گنجینهٔ ادبیات پایداری ماست. ادبیات پایداری پر از است از لحظات عاشورایی؛ لحظاتی که بیان‌گر حقیقت باطن رزمندگان ما و جنگ ماست. پیش‌تر در «بافتار»، بریده‌هایی از «لحظات عاشورایی ادبیات پایداری» را در فرسته‌ای منتشر کرده بودیم که مرورش در این روز‌هایی که در میانه جنگ و محرم هستیم، حقیقت جنگ ما را واضح‌تر می‌سازد. 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane
ما در ره عشق، نقض پیمان نکنیم گر جان طلبد، دریغ از جان نکنیم دنیا اگر از یزید لبریز شود ما پشت به سالار شهیدان نکنیم سیدحسن حسینی 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane
7.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔻جهاد‌ دوشادوش همهٔ انبیاء سیدمرتضی آوینی از معنای حقیقیِ لبیک به امام، سخن می‌گوید 🔹شب عاشورا در میانۀ منبر جلسۀ عزای سالار شهیدان، در حالی که همه چشم‌انتظار آمدنش بودند، امام وارد روضه شدند. خطیب، حضار را به فرستادن صلوات دعوت می‌کند اما پیش از آن، مردم، بلند شده بودند تا با شعار‌هایشان، آمادگی خود را برای جان‌فدایی اعلام کنند. 🔹دلتنگی این مدت، اشک همه را از دیدن ایشان درآورد و این‌بار بیش از پیش، نه‌فقط در حسینۀ بیت رهبری، بلکه در بسیاری از هیئات کشور، شعار «لبیک یا خامنه‌ای» طنین‌انداز شد. این لبیک‌ها، سِرّی دارد که هر دلداده‌ای به مکتب عاشورا، این‌چنین آن را از عمق جان فریاد می‌زند. 🔹حق و حقیقت و رهروانش سال‌ها در پیچ‌وخم تاریخ از مصائب و سختی‌ها عبور کرده‌اند تا امروز بتوانند تحت لوای اسلام، عزّت‌مندانه زندگی کنند. این شعار‌ها از دل تاریخ به دست ما رسیده و آوینی آن را برایمان معنا می‌کند: «ما با لبیک گفتن به اماممان، به نهضت انبیاء در همهٔ طول تاریخ لبیک گفته‌ایم و این‌چنین، در همهٔ هزاران سال تاریخ کرهٔ زمین، در کنار همهٔ انبیا و اولیای خدا، در همهٔ جبهه‌های حق حضور داشته‌ایم». 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane
🔻فتح‌ خون عالم همه در طواف عشق است و دایره‌دار این طواف، حسین است. این‌جا در کربلا، در سرچشمهٔ جاذبه‌ای که عالم را بر محور عشق نظام داده است، شیطان اکنون در گیرودار آخرین نبرد خویش با سپاه عشق است و امروز در کربلاست که شمشیر شیطان از خون شکست می‌خورد؛ از خون عاشق، خون شهید. 🖋سیدمرتضی آوینی «فتح خون»، صفحه ۱۱۶ 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane
🔻فتح‌ خون هر انسانی را لیلةالقدری هست که در آن ناگزیر از انتخاب می‌شود و حُرّ را نیز شب قدری این‌چنین پیش آمد... «عمر بن سعد» را نیز... من و تو را هم پیش خواهد آمد. اگر باب یا لَیتَنی کُنتُ مَعَکُم هنوز گشوده است، چرا آن بابِ دیگر باز نباشد که: لَعَنَ اللهُ اُمَّةً سَمِعَت بِذالِکَ فَرَضِیَت بِه؟ 🖋سیدمرتضی آوینی «فتح خون»، صفحه ۵۸ 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane
چشم در چشم شهیدان چطور نماهنگ «چشم به راه» تصویر متفاوتی از تشییع شهدا ساخت؟ 🔹این چشم‌ها با ما سخن می‌گویند. از ابتدا، چشمان مادری محجبه را می‌بینیم که به جایی بیرون قاب می‌نگرد. و بعد، تصاویری از چهره‌های مردم دیگر، با شمایل‌ها و ظاهرهای مختلف که بی‌تابِ واقعه‌ای هستند. هر کسی در حس‌وحال شخصی‌اش، با ژست و قیافه‌ای مهیّایِ ورود شهدا می‌شود. در همین چهره‌هایِ متنوع است که ما خودِ فردی‌ و جمعی‌مان را می‌یابیم و به‌یاد همۀ چهره‌هایی می‌افتیم که پیشتر با آن‌ها چشم‌درچشم شده بودیم ... برای خواندن متن کامل به کانال مراجعه کنید 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane
بافتار
🔻چشم در چشم شهیدان چگونه نماهنگ «چشم به راه» تصویر متفاوت و ماندگاری از تشییع شهدا ساخت؟ 🔹این چشم‌ها با ما سخن می‌گویند. از ابتدا، چشمان مادری محجبه را می‌بینیم که به جایی بیرون قاب می‌نگرد. و بعد، تصاویری از چهره‌های مردم دیگر، با شمایل‌ها و ظاهرهای مختلف که بی‌تابِ واقعه‌ای هستند. هر کسی در حس‌وحال شخصی‌اش، با ژست و قیافه‌ای مهیّایِ ورود شهدا می‌شود. در همین چهره‌هایِ متنوع است که ما خودِ فردی‌ و جمعی‌مان را می‌یابیم و به‌یاد همۀ چهره‌هایی می‌افتیم که پیشتر با آن‌ها چشم‌درچشم شده بودیم. 🔹 نواهای سازهای زهی، این چهره‌ها را همراهی می‌کند و حسی از تعلیق برایمان می‌سازد؛ این آدم‌ها «چشم به راه» چه کسی هستند؟ اینجا برخلاف گزارش‌های خبری روزِ تشییع، مردم را در هلی‌شات نمی‌بینیم. هلی‌شات آدم‌ها را تبدیل به عدد می‌کند و اگرچه برای ترسیم عظمت واقعه به کار می‌آید اما با تک‌تک انسان‌ها کاری ندارد. این وظیفهٔ روایت است که به سراغ انسان بیاید و احوالاتش را پیگیری کند. همین روایت‌هاست که با کنار زدن حجاب‌های معرفت، به ما امکانِ درکِ عظمت آن رخداد عظیم را می‌دهد وکمک‌مان می‌کند تا بفهمیم چه نیرویی این مردم را دور هم جمع کرده است. یکی از نمونه‌های ماندگار این روایت‌ها، نماهنگ «چشم به راه» است؛ روایتی تصویری از پیوند قلبی انسانِ ایرانی با آیین تشییع شهدا. 🔹موسیقی، آرام‌آرام اوج می‌گیرد. احساسات مردم، غلیان می‌کند و بغض‌ها شکسته می‌شود. حالا دل‌ها آماده است؛ شهدا شرفیاب می‌شوند و مردم، دور پیکر شهدا گرد می‌آیند. نوایِ حاج‌صادق آهنگران طنین‌انداز می‌شود: «ای یکه‌سوار شرف ای مردتر از مرد، بالایی من روح تو در خاک چه می‌کرد». این شعر انگار زبان‌حال این مردم است. اگر تا پیشتر چهره‌هایِ آن‌ها را به تماشا نشسته بودیم و چشم‌هایی که سرشار از حرف‌های ناگفته است، اینجا آهنگران به‌جای همۀ آن‌ها سخن می‌گوید. 🔹این‌چنین است که «چشم به راه» از موسیقی برای روایت‌گری استفاده می‌کند. موسیقی دیگر عنصری تزیینی برای نوازش گوش‌های بیننده نیست، بلکه در پیوند با تصویر و روایت کلی نماهنگ، حس‌وحال می‌سازد و روایت را پیش می‌برد. اعطای چنین وزنی به موسیقی، حاصل ساخت موسیقی اختصاصی برای این نماهنگ است؛ علیرضا قزوه به‌عنوان شاعر و حبیب خزایی‌فر در جایگاه آهنگساز در کنار حاج‌صادق آهنگران قرار گرفتند تا متناسب با فضای نماهنگ، نوای ویژهٔ آن را خلق کنند. در ادامۀ نماهنگ، تصاویر تشییع شهدا به فیلم‌های آرشیوی دهۀ شصت پیوند می‌خورد؛ ما اعزام شهدا را می‌بینیم و دود اسفند و از زیر قرآن رد شدن را، و اتوبوس‌های اعزامی با پرچم‌هایِ عاشورایی و مردمِ دههٔ شصت که در فراق مجاهدان گریه می‌کنند. آن گریه‌ها و این گریه‌ها به ‌هم پیوند می‌خورند و تاریخ، تکرار می‌شود؛ ما هنوز در دهۀ شصت هستیم. و حالا، این مردم، عهد تاریخی خود با شهدا را به‌یاد آورده‌اند و به همین نیت، دوباره به ملاقات شهدا آمده‌اند. 🔹«چشم به راه» نمونه‌ای ماندگار از نماهنگ‌هایِ موسیقایی است. محمدحسین مهدویان در دل روایتی تصویری، حس‌وحالِ آدم‌های حاضر در مراسم تشییع شهدا را می‌سازد و پیوند تاریخی ما با دهۀ شصت و انقلاب را ترسیم می‌کند. از نوایِ خاطره‌انگیز صادق آهنگران برای احضارِ روح جنگجویی و دلاوری بهره می‌برد و این نوا را به بخشی از جهانِ اثر تبدیل می‌کند. بعد از گذشت بیش از یک دهه از ساخت این نماهنگ، «چشم به راه» هنوز تماشایی است و الهام‌بخش. نماهنگ «چشم به راه» را در بافتار ببینید 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane