✅ ۱۵ نکته طلایی از کتاب «برای نویسنده شدن» قسمت اول 1️⃣ بنا به تجربۀ شخصی‌ام، زمینه‌ای وجود ندارد تا کسی که مشتاق آموختن کار خوب باشد، نتواند در مدت زمانی کوتاه، گام‌هایی بلند بردارد. 2️⃣ تشخیص اینکه صاحب منش و کاراکتری دارای دو وجه هستید، خطری ندارد و مایۀ آبروریزی نیست. آثار نوابغ آکنده از این اعتراف است که حس می‌کردند دارای طبیعت و سرشتی دوگانه یا چندگانه‌ اند. 3️⃣ ناخودآگاه هر نویسنده به دلیل تاریخچۀ شخصی‌اش دارای داستانی ویژه است. 4️⃣ اگر پس از دیدار دوستی ملال‌آور احساس کنید جهان تیره‌وتار است، یا پس از دیدار آشنایی هوشمند زبانتان بند بیاید، احساسات گرمی که نسبت به آن‌ها دارید، در مدتی که سرگرم آموختن نوشتن هستید، توجیهی برای دیدارشان ندارد. باید آشنایان دیگری پیدا کنید که به هر دلیل شما را از انرژی، آرمان و اعتمادبه‌نفس برای نوشتن سرشار سازند. 5️⃣ برای تغییر عادت، کاربرد تخیل سریع‌تر از قدرت اراده نتیجه می‌دهد. ⬅️ ادامه دارد... ✍🏻 #دروتیا_برند ترجمه: #گیتی_خوشدل #راهنمای_نویسندگی ✿📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

⚖️ «حکمرانی شایسته» و «حکمرانی طبقاتی»! 🔸 یکی از لیبرال‌های وطنی جدیداً در مصاحبه‌ای گفته است: نباید اجازه داد که افراد طبقه پایین، وزیر و وکیل و مدیر بشوند! وزیران و نمایندگان مجلس حداقل باید از طبقه متوسط به بالا باشند. اگر کسی در دوران کودکی اتاق مستقل نداشته است، نمی‌تواند عزت و شوکت ایران را تأمین کند! در این باره چند نکته را بیان می‌کنم: 1️⃣ بیش از یک سده است که در میان برخی از نویسندگان غرب، بحث از نقش محیط زندگی و شرایط اقلیمی و طبقه اجتماعی در افکار و اندیشه‌ها و رویکردهای صاحب‌نظران برجسته شده است و عده‌ای کوشیده‌اند در تأیید یا رد نظریات علمی به درستی یا نادرستی منشأ اجتماعی یا بهنجار یا نابهنجار بودن محیط زندگی افراد تمسک کنند. در این رابطه باید گفت هر چند محیط رشد و طبقه اجتماعی، می‌تواند در شخصیت افراد نقش‌آفرین باشد، اما اولاً، نمونه‌های نقض فراوان دارد و ثانیاً، هیچ استدلال قطعی و مطمئنی به سود آن اقامه نشده است و به نظر می‌رسد که نتوان اقامه کرد. 2️⃣ درست در نقطه مقابل دیدگاهی که متأثر از نظام سرمایه‌داری و به پیروی از نظم سیاسی لیبرال دموکراسی، معتقد است افراد طبقه پایین نمی‌توانند در خدمت منافع اجتماعی باشند و به همین دلیل نباید اجازه داد به حکومت برسند یا مسئولیتی داشته باشند، برخی دیگر، به پیروی از نظام سوسیالیستی و نظم سیاسی کمونیستی‌، معتقد بوده و هستند که حاکمان و مدیران باید از «طبقه پرولتاریا» یا طبقه کارگر و قشر گرسنه و محروم جامعه باشند! و به هیچ وجه نباید به سرمایه‌داران و طبقات بالای اجتماعی اجازه داد که به حکومت برسند یا مسئولیتی داشته باشند! 3️⃣ «طبقاتی‌اندیشی» نقطه مشترک دو مکتب سیاسی به ظاهر متضاد، یعنی نظم سیاسی لیبرالی و نظم سیاسی سوسیالیستی، است. هر چند عملاً، در نظام‌های سوسیالیستی و تک‌حزبی، سران حزب و دبیرکل و اطرافیان او هستند که تصمیم نهایی را به نام توده‌ها و به نام طبقه کارگر می‌گیرند! و در نظام‌های دموکراتیک نیز سرمایه‌داران و ثروتمندان‌اند که طبقه متوسط را به خدمت خود گرفته و اهداف و خواسته‌های بی‌پایان خود را از طریق سیاستمداران و نظامیان و اهالی رسانه و هنر دنبال می‌کنند. 4️⃣ در مقابل، نظم سیاسی اسلام‌پسند، اساساً یک «نظم سیاسی طبقاتی‌اندیش» نیست! معیار ارزش در نظم سیاسی اسلام، عدالت‌محوری، ظلم‌ستیزی، رسیدگی به محرومان و احقاق حقوق مظلومان است: «إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ» (حجرات، ۱۳) مدیر و حاکم اسلام‌پسند، حاکمی‌ است که هم در برابر خدا و هم دربرابر مردم، متواضع، فروتن، خاکسار و خاک‌نشین‌ است. از نگاه اسلام، کسی لیاقت حکومت و ریاست دارد که، دنبال تحقق و اقامه دین و ارزش‌های الهی باشد؛ در خدمت مردم باشد؛ خیر و مصلحت دنیا و آخرت مردم را بخواهد؛ به دنبال عمران و آبادانی جامعه، گسترش عدل و خیر و مصلحت عمومی باشد و هدفی جز تعالی مردم و تقویت عزت و شرافت و کرامت آحاد مردم نداشته باشد. اینکه وابسته به چه نوع طبقه‌ای از طبقات اجتماعی باشد، اهمیتی ندارد: «شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ ما وَصَّى بِهِ نُوحاً وَ الَّذي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ وَ ما وَصَّيْنا بِهِ إِبْراهيمَ وَ مُوسى‌ وَ عيسى‌ أَنْ أَقيمُوا الدِّينَ وَ لا تَتَفَرَّقُوا فيه»‌ (شوری، ۱۳) ✍🏻 احمدحسین شریفی #یادداشت_اختصاصی 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

#ریل ❓ چرا درس میخونی؟ ول کن برو... #نویسنده_متعهد 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

💠 به جمع می‌گوید: از زیارت‌نامه ارباب و «سلم لمن سالمکم و حرب لمن حاربکم» اینجور بر می‌آید که پروردگار عالمیان رفیق‌باز‌ها را بیشتر دوست دارد.. قدر هم را بدانید. ✍🏻 #رضا_امیرخانی 📔 #قیدار #معرفی_کتاب 🤲 برای‌سلامتی‌رضا‌دعا‌کنیم... 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

#کلیپ ☝🏻 توحید مبنای آزادی در اسلام #رهبر_نویسندگان 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🏳️ آزادی 🔹 این، مبنای تفکر اومانیستی درباره‌ی آزادی است. در اسلام مسئله بکلی از این جداست. در اسلام مبنای اصلی آزادی انسان، توحید است. ... توحید عبارت است از اعتقاد به خدا، و کفر به طاغوت؛ عبودیت خدا، و عدم عبودیت غیر خدا؛ «تعالوا الی کلمة سواء بیننا و بینکم الّا نعبد الّا الله و لا نشرک به شیئا». 🔸 هیچ چیزی را شریک خدا قرار ندهید. یعنی شما اگر از عاداتِ بی‌دلیل پیروی کنید، این برخلاف توحید است؛ از انسانها پیروی کنید، همین جور است؛ از نظامهای اجتماعی پیروی کنید، همین جور است - آنجائی که به اراده‌ی الهی منتهی نشود - همه‌ی اینها شرک به خداست، و توحید عبارت است از اعراض از این شرک. 🔹 فمن یکفر بالطّاغوت و یؤمن بالله فقد استمسک بالعروة الوثقی»؛ کفر به طاغوت وجود دارد، بعدش هم ایمان به خدا. خب، این معنایش همان آزادی است. یعنی شما از همه‌ی قیود، غیر از عبودیت خدا، آزادید. «۱» 🔸 ریشه‌ی آزادی در غرب عبارت است از خواست انسان، تمایلات انسان. وقتی میگوئیم خواست و تمایلات انسان، مقصود همه، تمایلات عقلانی و منطقی هم نیست؛ یعنی انسان یک سلسله خواستها دارد، تمایلات دارد، بعضیاش مهم است، بعضیاش حقیر است؛ بعضیاش منطقی است، بعضیاش پوچ و واهی است، بعضیاش مربوط به مسائل شهوانی است، بعضی مربوط به مسائل فکری و روحی و چیزهای دیگر است. 🔹 اما هر چه هست، چون انسان دارای یک خواستی هست، یک تمنائی هست، یک میلی هست، باید بتواند این میل خود و تمنای خود و خواست خود را اعمال کند. این به طور کوتاه و خلاصه فلسفه‌ی آزادی در غرب است. «۲» 🗓️ ارجاعات: «۱» بیانات در چهارمین نشست اندیشه‌های راهبردی، ۱۳۹۱/۰۸/۲۳ «۲» خطبه‌های نماز جمعه‌ تهران، ۱۳۶۵/۱۰/۱۹ #رهبر_نویسندگان #نویسنده_متعهد #توحید 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

#ریل 💔 دلتنگی... #عاشقانه‌ها 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

✅ ۱۵ نکته طلایی از کتاب «برای نویسنده شدن» قسمت دوم 6️⃣ حرفۀ روزنامه‌نگاری درس‌هایی را تعلیم می‌دهد که هر نویسنده‌ای باید آن را بیاموزد، یکی این‌که می‌توان ساعاتی طولانی بدون احساس خستگی نوشت؛ دیگر این‌که اگر شخص، نخستین بی‌حوصلگی را پشت سر بگذارد، به خزانۀ عظیم نیرویی می‌رسد که تصورش را نمی‌کرد. 7️⃣ وقتی دربارۀ زمان نوشتن تصمیم گرفتید، باید سر ساعت مقرر بنویسید. هیچ عذر و بهانه‌ای جایز نیست. از اهمیت این امر، هر چه بگویم، کم گفته‌ام. 8️⃣ بیشتر نویسندگان آتی، درواقع خوره کتاب هستند. همه نویسندگان ترجیح می‌دهند کتاب بخوانند، تا اینکه غذا بخورند. 9⃣ هرروز فرصتی را به این اختصاص دهید که نیم ساعت به چشمان باز و حیرت‌زده پنج‌سالگی‌تان بازگردید. 🔟 در خیابان‌های ناآشنا قدم بزنید، به تماشای نمایشگاه‌ها بروید، یکی دو بار در هفته در یکی از بخش‌های ناآشنای شهرتان به سینما بروید تا نگرشی تازه را تجربه کنید. اگر واقعاً بخواهید بنویسید، چنین تمرینات آسان و کوچکی می‌توانند کمک کنند. 1⃣1⃣ اگر نخواهید صادقانه باورهای امروزتان را بنویسید -همان باورهایی که شاید بعداً دگرگون شوند- چه‌بسا تا بستر مرگ صبر کنید و هنوز چیزی ننوشته باشید. 2⃣1⃣ بهترین کتاب‌ها زاییدۀ نیرومندترین آرمان‌ها و باورها هستند. 3⃣1⃣ اگر می‌خواهید در خودتان انگیزۀ نوشتن ایجاد کنید، سرگرمی‌های بدون کلام را برگزینید. به جای اینکه به تئاتر یا سینما بروید، پیاده‌روی انفرادی را انتخاب کنید. 4⃣1⃣ اگر به‌طور جدی از هرگونه گفتگو و مطالعه بپرهیزید، می‌بینید برای جبران آن به نوشتن رو می‌آورید. 5⃣1⃣ اگر جملۀ آغازین و پایانی مناسبی به نظرتان نمی‌رسد، جایش را خالی بگذارید. ✍🏻 #دروتیا_برند ترجمه: #گیتی_خوشدل #راهنمای_نویسندگی #نویسندگی_خلاق ✿📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

💰 رزق الهی و «درآمد ناکافی»؛ تعارض یا تکمیل؟ 💬 در یکی از جملات اخیر رهبری به مناسبت روز زن آمده بود: «باید از زنانی که با وجود درآمدهای ناکافی و ثابتِ همسران و گرانی اجناس، هنرمندانه خانه را اداره می‌کنند، قدردانی کرد.» برخی این سؤال را مطرح کردند که: «مگر رزق در دست خدا نیست؟ آیا این سخن، با باور به رزّاقیت الهی ناسازگار نیست؟» ⚖️ برای پاسخ، لازم است بین دو حیث فرق بگذاریم: حیث اعتقادی و حیث اجتماعی! حیث اعتقادی، پایه و چراغ راه است؛ یعنی ما بر اساس ایمان، معتقدیم خداوند رازق مطلق است و هیچ رزقی خارج از ارادهٔ او نیست. این باور، به انسان آرامش و جرأت می‌دهد تا واقعیت‌های سخت اقتصادی را انکار نکند؛ بلکه با توکل، آن‌ها را ببیند و برای اصلاح‌شان اقدام کند. حیث اجتماعی، همان مسیری است که این چراغ ایمان در آن راهنمای عمل می‌شود؛ یعنی وظایف فردی، خانوادگی و حاکمیتی، برای کاهش رنج معیشتیِ مردم. 🔍در این چارچوب، اشارهٔ رهبری به «درآمد ناکافی» نفیِ رزّاقیت الهی نیست. همانا تشخیص و نام‌گذاری یک درد اجتماعی است. انسان مؤمن، چون به رزّاقیت خدا ایمان دارد، از دیدن فشار اقتصادی و سختی معیشت مردم، روی خود را برنمی‌گرداند؛ بلکه خود را موظف می‌بیند در سه سطح اقدام کند: · 🏠 مدیریت و تدبیر شخصی و خانوادگی. · 🤝 کمک و همیاری با دیگران. · 📢 مطالبه‌گری و تلاش برای تحقق عدالت اجتماعی. 📖 اگر مفهوم ایمان و توکل را در کتاب «طرح کلی اندیشهٔ اسلامی» رهبری دنبال کنیم، به این نکته می‌رسیم که ایمانِ حقیقی، تعهدآور است. ایمان به رزّاقیت الهی، به‌جای این‌که به توجیه وضع موجود و نادیده گرفتن مشکلات بینجامد، انسان را به مسئولیت در برابر فقر، تبعیض و کاستی‌های معیشتی سوق می‌دهد. از همین رو، در کنار اعتقاد به اینکه خدا رازق است، احکامی همچون زکات، انفاق و وظایف اقتصادی حکومت نیز تشریع شده است؛ یعنی همان خدایی که رازق است، بندگانش را به تقسیم عادلانه‌تر رزق و رفع محرومیت فراخوانده است. 🌟 در سخن یادشده، رهبری از زنانی تقدیر می‌کند که با وجود فشارهای اقتصادی، «مدیران هنرمند خانواده» هستند. این تقدیر، هم نوعی دیدنِ رنج معیشتی است و هم تکریمِ نقش زن در مدیریت خانواده. پس جمع میان «رازق بودن خدا» و «ناکافی بودن درآمدهای موجود»، تناقضی ندارد. ترجمانِ پیوند ایمان با مسئولیت اجتماعی است؛ ایمانی که هم آرامش می‌دهد و هم انسان را به حرکت وادار می‌کند. ✍🏻 #محمدرضا_نجفی #یادداشت_اختصاصی #تحلیل_بیانات_رهبری 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

#ریل ✊🏻 به یاری خدا در این راه می‌مانیم و فاتح خواهیم بود. #نویسنده_متعهد #شهید_بهشتی 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh