#ریل جان‌به‌فدای ولی‌امرِ مسلمین… #رهبر_مستضعفین_جهان 📝بهانش | بهاے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔻انتشار کتابی درباره مدیریت شهید رئیسی 📖 کتاب «خسته نیستم»، روایتی از ۱۰۰۰ روز مدیریت #شهید_رئیسی به همت نشر معارف منتشر شد. 📙 این اثر، روایتی صریح و مستند از ۱۰۰۰ روز مدیریت میدانی شهید رئیسی در یکی از طوفانی‌ترین مقاطع تاریخ معاصر ایران را به تصویر می‌کشد. نویسنده که در تمامی لحظات حساس همراه رئیس‌جمهور بوده، به همت نشر معارف این کتاب را به چاپ رسانده است. 📘 این کتاب از کلیشه‌های رایج گزارش‌های رسمی عبور کرده و خواننده را به پشت‌پرده وقایع می‌برد. در «خسته نیستم»، ترکیبی از ناگفته‌های سیاسی، امنیتی و اقتصادی ارائه شده است؛ از مذاکرات خصوصی با پوتین در کرملین تا مدیریت بحران‌های پاییز ۱۴۰۱ و تصمیمات سخت اقتصادی مانند حذف ارز ترجیحی و بحران نان. 📕 کتاب «خسته نیستم» صرفاً خاطرات نیست، بلکه سندی است که نشان می‌دهد چگونه در اوج تحریم‌ها و فشارها، فروش نفت از ۴۰۰ هزار بشکه در روز به اوج خود رسید و ناترازی‌های مرگبار انرژی مدیریت شد. این اثر تصویرگر صادقانه مردی است که با لبخندی از جنس امید می‌گفت: «من خسته نیستم» و یک مدل مدیریتی تراز را به یادگار گذاشت. #پاتوق_خبری_نویسندگان 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

📖 #پاره_کتاب قلب، خاک خوبی دارد. هر دانه که در آن بکاری، از هر جنس، از همان جنس، صدها دانه برمی‌داری. ✍🏻 #نادر_ابراهیمی 📔 #آتش_بدون_دود 📝بهانش | بهاے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🏠 خانۀ بهانش، با نوشته‌ها بنا نشده؛ با دل‌هایی ساخته شده که اهل شنیدن‌اند. اگر حرفی دارید –چه نقد، چه ایده، چه نوازشی از جنس محبت و دلسوزی– به ما بنویسید. ادمین 👈🏻 @admin_bahanesh دبیر 👈🏻 @m_shekaste ناشناس هم هست، تا حرف بی‌نام شما هم شنیده شود: 📮 https://abzarek.ir/service-p/msg/4032161 ما باور داریم گفت‌وگو، جانِ این خانه‌‌ست🌻

📌اهمیت هنر و ادبیات در بیان رهبر شهید انقلاب ✍🏻 #رهبر_نویسندگان 🗓 ۱۳۷۰/۱۲/۰۵ 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

این شب‌ها، همه‌ی خیابان‌های ایران، به «یک میدان» می‌رسند! ✍🏻 #رضا_صانعی‌پور –تحریریه بهانش #وحدت #کوتاه_نوشت 📝بهانش | بهاے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔰 «دیدی معلم شدم؟» تکیه داده بودم به دیوار زرد و تبریک‌های تولد را می‌خواندم. روی بافتِ زبرِ دیوار، مثل شبکه‌های خنک و صیقلیِ ضریح دست می‌کشیدم. دختری نشسته بود پای دیوارِ طوسی. دنبالِ یک جای خالی برای نشاندنِ کلمه‌هایش می‌گشت. با مشکی چیزی نوشت. با ماژیکِ قرمزْ قلب کشید و تاریخ زد: «۱۴۰۵/۲/۱۲» اگر روز نهمِ اسفند آن ماجراها را نداشتیم، دختر باید یکی از همین روز‌های اردیبهشت، روی گلیم‌های حسینیه دنبال جایی برای نشستن می‌گشت، نه اینکه روی دیوار‌های بتنیِ کوچه‌ی کشوردوست، جایی برای کلمه‌هایش پیدا کند و با ماژیک سیاه بنویسد: «دیدی معلم شدم؟» ✍🏻 #فاطمه_مصطفوی –تحریریه بهانش #روایت 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh