🥀مادر هم خسته بود، اما خسته‌ای که در چشمانش، نور دیدار پدر و مادر می‌درخشید. دلش پیش طفلکان بود، اما قلبی که خداوندش ایمانی بخشیده بود که دل را برای رفتن، قرص می‌کرد. ◾حالا می‌فهمم که آدم از روی خستگیِ محض راهی نمی‌شود. از روی خستگیِ پر از امید می‌رود. و این، گوهر ناب زن است. ✍🏻 عسکری #متن_کوتاه 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

💥 فراخوان یادداشت رسانه‌ای ❇️ جدیدترین شماره «دیده‌بان اندیشه» 💢از کی‌پاپ تا انیمه...!! 🖇چالش‌های هویتی شرق‌گرایی در ایران ✔️یادداشت‌های ارسالی باید حداکثر ۱۵۰۰ کلمه و حتی‌الامکان دارای ارجاع‌دهی مناسب باشند. ✔️یادداشت‌های تاییدشده همراه با مشخصات نویسندگان آنها در شماره آتی نشریه منتشر خواهند شد. ✔️حق‌الزحمه نگارش یادداشت بر اساس تعداد کلمات و طبق پایه پرداختی وزارت علوم پرداخت خواهد شد. 📩 مهلت ارسال آثار: ۸ آذر ۱۴۰۴ 🌐 لینک ارسال آثار: @m110614 #کی‌پاپ_انیمه 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

💠 ربیّون هنر! 🎙️ استاد قنبریان ✅ به هنرمندان متعهد شنیدن این فایل را توصیه می‌کنیم! ارائه‌ای مختصر با پرسش و پاسخ اهالی هنر #نویسنده_متعهد #فلسفه_هنر 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

📝نامسالگی حوزه، همان مساله‌ی حوزه است! 🗓️ می‌خواستیم برای محتوای تقویمی آذرماه برنامه‌ریزی کنیم و میزان یادداشت‌ها و مصاحبه‌ها را بسنجیم. چند رویداد مهم در آذرماه کافی بود تا پرونده‌ی یادداشت‌های سفارشی را تکمیل کند، اما علامت سوال‌ بزرگی ذهنم را اشغال کرد؟ "چرا هیچکدام از این موضوع‌ها مساله نیستند؟" 🔹 نه شیخ مفید برایم مساله بود و نه شهید دستغیب! اصلا فکر نمی‌کردم که می‌توان این دو را، سوژه‌ی روز یادداشت‌ها و نشست‌ها قرار داد! به سادگی از کنار شخصیت، سلوک، آثار و گزارش‌های به جای مانده از شیخ مفید رد شدم، بی‌آنکه کوچکترین توجهی به نقش مهم او در عصر غیبت داشته باشم. 🔸 فراموش کرده بودم، کتاب گناهان کبیره‌ی شهید محراب، فتح‌الفتوح دل‌های زندانی‌ است که آرمان‌شهر خود را جهان رنگین کمانی غرب قرار داده‌اند. ذهن من اما همچنان برای قرائت‌های مدرن از سالروز وحدت حوزه و دانشگاه حساب ویژه‌ای باز کرده بود! 🔹 به راستی چه شده است که حوزه و ادبیات حوزه، نامساله‌ی ما طلبه‌ها شده است؟ از چه زمانی استفاده از ادبیات دانشگاهی معیار کارآمدی سخنان و اید‌ه‌های حجره‌نشینان گشته است؟ چه بسیار طلابی که چندصباحی دروس دانشگاه را خوانده‌اند، به گعده‌‌های اندیشه‌ورزانه روی می‌آورند و هم‌ژست‌های خودشان را دعوت به گفت و گو می‌کنند تا کنارهم از مسائلی حرف بزنند که فقط ذهن‌هایشان را ارضا کرده باشند؛ اما در عمل، میدان تشنه‌ی حقیقت را به حال ناگوارش رها می‌سازند تا همان‌ها را که نقد می‌کنند، حساب نان و آب و اندیشه‌ی مردم را بیش از پیش به دست گیرند. 🔸 عجب تناقض تلخ و خنده‌داری! اینکه با ادبیات دانشگاهی، حوزه را طلب‌کنی و میدان را دوباره به علوم سکولار واگذارکنی، قصه‌ی آشنایی است که سال‌ها در گوشه و کنار اندیشه‌های جویای تحول، بازخوانی می‌شود و دوباره بازخوانی می‌شود و همین‌طور بازخوانی می‌شود، غافل از آنکه حوزه نه تنها به حل مساله نمی‌رسد که از آن دورتر نیز می‌شود. 🔹 مراد ان‌قلت‌های حقیر، نقد آشنایی با ادبیات روشنفکران نیست؛ بلکه نگرانی از ویروس روشنفکرز‌دگی است. ویروسی که علم را حجاب اکبر عالمان می‌گرداند و تقوا را به افسانه‌ای دست‌نیافتنی مبدل می‌سازد. دور هم نشستن و خردورزی کردن، سنت حوزویان بوده و خواهد بود، اما چگونه سخن گفتن و از کجا نگریستن و چگونه شنیدن، همان حلقه‌ی گمشده‌‌ای است که این روز‌ها مساله‌ی حوزه را " نامسالگی" آن قرار داده است. 🔸 ادبیات روشنفکری، با مردم، غریبه است و با اهل قدرت آناً فآناً معامله می‌کند. شایسته نیست طلبه را که همچون تاجران دنیاطلب، دین را حراج اعتبار علمی خود گرداند. 🔻 نمی‌دانم چگونه می‌شود دانشگاهی اندیشید و حوزوی عمل کرد؟ اما آنان که شاگردان مکتب خمینی بودند و برای وصول به انقلاب اسلامی، مردم را اندیشه بخشیدند، حوزوی‌هایی بودند که علم را نه برای علم، که برای عمل می‌خواستند و به همین دلیل از ژست‌ها عبور کردند تا فطرت‌ها را بیدار سازند. عاقبت نیز به تیغ متحجران ژست‌پسند، شهید شدند! 🔺 ✍🏻 علی عسگری #یادداشت_اختصاصی 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🤱🏻 وقتی بر سر کودکی فریاد می‌کشی، او از تو نمی‌رنجد؛ از خویشتن می‌رنجد. از آن «خود»ی که گمان می‌کند به اندازه‌ی کافی خوب نیست. حقیقت این است که باید کودکی را مثل نفس کشیدن، وا مگذاشت. تا آخر خط، باید «بچه» باقی ماند. ✍🏻 محمدحسین نجفی #متن_کوتاه 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

💠 رهبر انقلاب: تجربه‌‌ها را به نظریه تبدیل کنید. 🔸 تجربیات ارزشمندی وجود دارد؛ از این تجربیات بایستی استفاده کنیم. امروز البته روایت این تجربیات در دانشگاه‌ها معمول است و این روایت انجام می‌گیرد و بسیار هم خوب است، لکن کافی نیست؛ بایستی این تجربیات تبدیل بشود به نظریّات؛ تجربه تبدیل بشود به نظریه و تدریس بشود و تحقیق بشود و اطراف آنها پژوهش انجام بگیرد و این تجربیات به‌روز بشود و منطبق با نیازهای روز بشود و ان‌شاءالله از آنها [استفاده بشود]؛ اینها سرمایه‌های بسیار باارزشی است که باید از این سرمایه‌ها استفاده کرد و بسط و تکمیل پیدا کند. 🗓️ ۱۳۹۹/۷/۲۱ #رهبر_نویسندگان 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🫀 تناقض‌های دل 👥 آيا در هیچ دوره‌ای، مردم به اندازۀ ما گرفتار تناقض بوده‌اند؟ در زیر کرسی می‌نشینیم، با وای‌فای روشن. با گجت‌های سرد و بی‌روح، گرم می‌شویم. با سنتْ عشق می‌کنیم و با مدرنیته زندگی. مغزمان شهری است و قلبمان روستایی. 🚺 طرفدار آزادی زنانیم ولی از زن‌های آزاد خوشمان نمی‌آید. در جامعه‌ای که کسی به وظیفه‌اش عمل نمی‌کند، از حق و حقوق می‌گوییم. صلح را می‌ستاییم اما قهرمانان خود را از میان جنگجویان برمی‌گزینیم. چشم به آینده داریم و دل در گذشته. به جان هم افتاده‌ایم و جانیان را فراموش کرده‌ایم. عشقِ عریان و خواهشگر را به جا نمی‌آوریم اما خیانت پنهان را از هفت پرده بیرون می‌کشیم و قصاص می‌کنیم. 🏃🏻 خسته‌ایم اما می‌دویم. دلشکسته‌ایم اما دست در گیسوی شکن‌درشکن یار نمی‌آویزیم. می‌خندیم اما شاد نیستیم؛ شادیم اما نمی‌خندیم. قیمت نان را می‌دانیم، قیمت جان را نه. زندگی را دوست داریم، اما مردگان را می‌پرستیم. به ماشین‌های گران‌قیمت پناه می‌بریم تا ما را چند فرسخ از زندگی ماشينی دور کنند. جسممان در شهر سرگردان است و روحمان در روستا. با چراغ گرد شهر می‌گردیم كه انسانم آرزو است، اما این همه انسان‌های زلال و دردمند را در کوچه‌های تنگ و خسته نمی‌بینیم. گاه جام‌های پی‌درپی به مستی ما کفاف نمی‌دهد، و گاه بی‌باده مستیم. ما چگونه آدمیانی هستیم؟ ✍🏻 رضا بابایی #یادداشت_اختصاصی 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

#ریل 🫖 نوشته بود: من به اندازه یک چایی خوردن مهمون کسی بودم که همین فلاسک چاییش رو هم با مهموناش تقسیم میکرد. 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

💠 پس فاروق گفت: «مرا وصیّتی کن.» گفت: «یا عُمَر! خدای را شناسی؟» گفت: «شناسم.» 🔸 گفت: «اگر به‌جز از خدای هیچ‌کس را نشناسی تو را بِهْ.» گفت: «زِدنی، زیادت کن.»[= باز هم برایم بگو] 🔹 گفت: «یا عُمَر! خداوند تو را می‌داند؟» گفت: «می‌داند.» گفت: «اگر به‌جز از خدای، تو را هیچ‌کس نداند تو را بِه.» 🔸 گفتند: «چونی؟» گفت: «چگونه باشد کسی که بامداد برخیزد و نداند که تا شبانگاه خواهد زیست یا نه؟» ✍🏻 #عطار_نیشابوری 📔 #تذکرة_الاولیاء #متن_کوتاه #معرفی_کتاب 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh