بازم تو خونه مون میدون جنگه پدر سر درد داره مث  هرشب نشسته پای دار قالی مادر داره می‌بافه غم می‌سوزه از تب دوباره صحبت تیر و تفنگه پدر افتاده یاد جبهه و جنگ بازم دلتنگ دریای جنوبه مث یه ماهی توو تُنگ دلتنگ هوای خونه طوفانی و سرده مث دریا پر امواجه بابا حواس مادرم دائم به اونه یه عمریه که هاج و واجه بابا بابا رو پله ها وقتی میشینه حیاط خونه یه میدون مینه نمیدونم چی تو فکرش نشسته داره داد میزنه میگه کمینه تو قلبش تا ابد غم داره بابا یه لحظه جبهه از یادش نمیره تمام هور می‌سوزه تو چشماش میگه قایق داره آتیش می‌گیره چقد سخته که پیش چشم خیست بسوزه تو بلم جسم رفیقت ازش یک مشت خاکستر بمونه نمونه چیزی جز اسم رفیقت صدایی توی گوش شهر می‌گه که نرخ نون شده از جون گرون‌تر دوباره حرف فقر و اختلاسه شده چشمای خشک خونه‌مون، تر هوا روشن شده، بیداره مادر داره از خستگی از هوش می‌ره خدا رو شکر باز خوابیده بابا الهی سرفه هاش آروم بگیره #اعظم_کلیابی #بانوی_کاشانی

ازمن ربوده ماه رخت صبرو تاب را دیگر ندیده دیده ی ما رنگ خواب را تقویم سر رسیده و ما را رها نکرد ایام می کشد به رخ ما حساب را درانتهای شام سیاهم سپیده نیست دراین شب سیاه بیاور شهاب را اکنون مقیم کوچه ی تنهاییم شدی پنهان بیا بریز به جامم شراب را در انزوای خانه ی قلبت نشسته ام میخوانمت به عشق و نگویی جواب را فصل ترنم است ترانه هنوز نیست درمان کنید حالت پر التهاب را #اعظم_کلیابی #بانوی_کاشانی به استقبال از،شعر استاد قیصر امین پور

تا پاک کنی از همه دنیا اثرم را آتش زده ای دفتر شعر وهنرم را در پیله ی تنهایی خود ماندم و امروز پروانه شدم تا که ببینی ثمرم را #اعظم_کلیابی #بانوی_کاشانی

حال وهوای شهر دل از غصه لبریز است وقتی نباشی قصه ی کوچه غم انگیز است برگرد وچون سابق بگو که دوستم داری باز آ ، که فصل عاشقی ها بی تو پاییز،است #اعظم_کلیابی #بانوی_کاشانی