و من تورا بسیار آرزو کردم..

من اهل عشق و عاشقی نبودم اما تو از کنارم رد شدی ؛ و جانم به دکمه پیراهنت گیر کرد .

او امن است و دنج . اگر آدم نبود و مکان بود ، احتمالا پناهگاهی می‌شد روی کوه‌ها ، یا گرم‌خانه ای برای‌ بی‌خانمان‌ها ، ‌شاید هم کتابخانه ای برای از واقعیت فرار کرده ها .

:)))))))قربونتتتت برمممممم🫠

خودا نکنههه..

اگر زنده ماندم و یک روزی با هم در یک خانه چآی خوردیم ، برایت تعریف می‌کنم که این روزها چقدر سخت و دیر و دور گذشت ...

و من تورا بسیار آرزو کردم..

لحظه‌ی وصل به یک چشم‌زدن میگذرد، این‌فراق است که هرثانیه‌اش یکسال‌است..