توى مدرسه هم همينم زنگ هنر كه ميشه روانى سروصدا و جك هاى مزخرفيم كه يكي از اكيپ هاى كلاسمون بهم ميگن عم تو كلاسمون يه اكيپ داريم زنگ هنر خيلي حرف ميزنن و ميخندن ،من واقعا عاشق اون صداعم و خيلي بدم مياد وقتي يكي از اون ته داد ميزنه" ساكت شيد ارامش ميخوايم " واقعا نميفهمم چيكارشون دارى حس ميكنم صداشون شبيه پس زمينس اينجوريم كه زنگ هنر دوست دارم تو نميكت تنها بشينم ( يا با يه نفر كه خيلي بهم نزديكه و در سكوت كنار هم باشيم يا اون راجب چيز هايي كه دوست داره حرف بزنه و من بشنوم) و صداى دلقك بازى هاى اون اكيپ و بقيه بچه ها توى پس زمينه باشه

روانى شدم الان درونگرام يا برونگرا؟

اين موضوع رو خيلي وقت بود تو ذهنم بود كه چرا من اينجوريم و از اين سروصدا لذت ميبرم

گفت سگ سياه افسردگى ياد سگاى مگومى افتادم

بذاريد برم ببينم چت چيميگه

واي دقيقا