♥️آیه ۱۸۷ سوره بقره هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَأَنتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ ایشان، یعنی زنان شما، همچون لباس (مایۀ شأن و منزلت و پوشش و آبرو و حیثیت) باشند شما را و شما نیز همچون لباس باشید ایشان را. زن و مرد مایه تهذیب نفس یکدیگرند و همدیگر را از آلودگی به گناه باز می‌دارند. یکی از کارهای لباس، حفظ بدن از خطرهایی مانند سرما است. بنابراین، همسران نیز همدیگر را در افتادن به گناه باز می‌دارند و سبب تکامل همدیگر می‌شوند. ♥️# و هو رب العرش العظیم

زن و مرد پوشاننده یکدیگر هستند. هم چنان که لباس، عیب‌ها و زشتی‌های بدن را می‌پوشاند، مرد و زن نیز عیب یکدیگر را می‌پوشانند و اصلاح می‌کنند.

♥️کلام خدای مهربان و کسانى که وسیله‏ ازدواج نمى‏‌یابند، باید پاکدامنى و عفت پیشه کنند، تا آن که خداوند از کرم خویش، آنان را بى‏‌نیاز نماید  امام علی علیه السلام فرمودند: مجاهدی  که در راه خدا شهید می شود، اجرش بیش از کسی  نیست که قادر بر گناه است، ولی  مرتکب گناه نمی  شود. نزدیک است که شخص عفیف، ملکی  از ملائکه باشد.

چگونه خدا عاشق بنده می شود؟ ♥️ در حدیث معروف قرب نوافل از رسول خدا صلی الله علیه و آله آمده که خدای متعال به من فرمود: "هیچ چیز به اندازه انجام واجبات بنده را به من نزدیک نمی کند، اما بنده من از راه نوافل مستحبات و انجام عبادت های مستحب به من نزدیک می شود، تا آن جا که محبوب من می گردد، اگر محبوب من شد، آن گاه من زبان او می شوم و او با فیض خاص من که در مقام فعل به صورت زبان او در آمده است سخن می گوید و چشم او می شوم و او با فیض خاص من که در مقام فعل به صورت چشم او درآمده است می بیند، بر همین اساس کلام مومنی که محبوب خدا شد به منزله کلام خداست. همچنین اگر انسان محبوب خداوند واقع شد بالاتر از محبوبیت، خداوند عاشق او می شود. بر اساس حدیث وارده از پیامبر صلی الله علیه و آله که فرمود: "اذا احب الله عبداً عشقه و عشق علیه، فیقول عبدی انت عاشقی و محبی و انا عاشق لک و محب لک، ان اردت او لم ترد"؛ زمانی که بنده ای محبوب خدا می شود، خداوند او را عاشق خویش می گرداند و خود نیز به او عشق می ورزد. سپس می گوید: بنده من تو عاشق و دوستدار منی و من نیز عاشق و محب تو هستم چه بخواهی چه نخواهی♥️

✍بهتره قبل از ظهور تمرین عاشقی کنیم مثل همه ی اولیاء و عرفا و علماء و شهداء اهل نماز شب بشیم و دعای فرج

♥️به مناسبت شهادت مظلومانه ی میرزا کوچک خان چِقَد جَنگلَ خوسی، ملّتَ وَسی؟ خَسته نُبُسی؟ می‌جانَ جانانا (چقدر در جنگل می‌خوابی، برای مردم؟ خسته نشدی؟ ای جان جانان من!) تَرا گَمَه، میرزا کوچیک خانا! (تو را می‌گویم، ای میرزا کوچک خان!) خدا دانه‌یِ که من، نَتانَم خُفتن، از ترس دُشمن، می دیل آویزانا (خدا می‌داند که من، خواب نمی‌توانم، از ترس دشمن، دلم آویزان است (نگرانم)) تَرا گَمَه، میرزا کوچیک خانا! (تو را می‌گویم، ای میرزا کوچک خان!) چِرِ زوتَر نایی، تُندتر نایی، تَنها بَنایی، گیلان ویرانا (چرا زودتر نمی‌آیی؟ تندتر نمی‌آیی؟ گیلانِ ویران را تنها گذاشته‌ای) تَرا گَمَه، میرزا کوچیک خانا! (تو را می‌گویم، ای میرزا کوچک خان!) اَمه رشتی جَغَلان، ایسیم تی فَرمان، کُنیم اَمی جان، تی پا جیر قُربانا (ما بچه‌های رشت، به فرمان توایم، جانمان را به پایت قربان می‌کنیم) تَرا گَمَه، میرزا کوچیک خانا! (تو را می‌گویم، ای میرزا کوچک خان !)

میرزا کوچک خانا🎶

🍃میرزا یونس معروف به میرزا کوچک خان جنگلی🍃 در سال ۱۲۹۸ق در خانه میرزا بزرگ، در محله «استاد سرا»ی رشت دیده به جهان گشود. یونس به میرزا کوچک مشهور بود، پدرش میرزا بزرگ نام داشت و به همین‌علت او را میرزا کوچک می‌خواندند. ميرزا در جهت رفتن به نزد عظمت خانم فولادلو (حاکم خلخال)، که هميشه از ميرزا حمايت مي‌کرد، به طرف کوه‌هاي تالش حرکت کرد، ولي گرفتار بوران و طوفان گرديدو سرانجام زير فشار سرما و برف در ۱۱ آذر ۱۳۰، درحالي که ميرزا، هوشنگ را به کول گرفته بود، در کوهستان به شهادت رسید.

🍃میرزا کوچک خان جنگلی🍃 سردار غیوری است که تاپای جان مقابل استکبار ایستاد و نخستین جمهوری مردمی را در ایران پایه گذاری کرد. در سرلوحه ای که افکار نهضت جنگل را تبلیغ می کرد، این جمله معروف او به چشم می خورد: «من و یارانم در مشقت های فوقِ طاقت چندین ساله، هیچ مقصودی نداشته و نداریم جز حفظ ایران اسلامی از تعرّضات خارجی و فشار خائنین داخلی. مقصود من و یارانم حفظ استقلال مملکت و اصلاح و تقویت مرکز است.»