خدا قوت جناب ذوالقدر ...
خیلی زحمت کشیدی
برای بستن دهان منتقدین سازش با قاتلین #امام_شهیدمان
برای مسدود کردن کانال‌های انقلابی
برای پرونده سازی برای بچه حزب الهی ها
برای جمع کردن تجمعات
وعده ی ما فردای قیامت در محضر احکم الحاکمین ....
8.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
«باید کاری کنیم که تهران دیگر قابل سکونت نباشد»
«بیل اورایلی»، مجری و روزنامه‌نگار، در برنامه شبکه «نیوزنیشن» پیشنهاد داد که ابتدا از طریق شبکه‌های اجتماعی و اعلامیه‌های هوایی به ساکنان تهران فقط بگویند «باید شهر را ترک کنید»
بدون هیچ توضیح بیشتری؛
بعد در فاصله‌ای کوتاه، تمام زیرساخت‌های حیاتی پایتخت از جمله انبارها، پل‌ها، جاده‌ها و ناوگان حمل‌ونقل را هدف قرار دهند تا زندگی در شهر عملاً ناممکن شود.
@basirt8
حالا سوال پیش میاد چرا محسن رضایی؟
رضایی فقط یک مدیر سیاسی نیست؛ فرمانده اسبق سپاهه، سال‌ها در بالاترین سطوح نظامی و امنیتی کشور بوده، تجربه اجرایی و اقتصادی هم داره و با ساختارهای مختلف نظام آشناست. یعنی دقیقاً کسی که می‌تونه بین نیروهای مسلح، دولت، دستگاه امنیتی و سیاست خارجی پل ارتباطی ایجاد کنه — ویژگی‌ای که برای دبیر شعام حتی مهم‌تر از خودِ سمته.
نکته‌ای که در بسیاری از تحلیل‌ها معمولاً نادیده گرفته می‌شه، توالی این اتفاقه: اول محسن رضایی با حکم مستقیم رهبری به‌عنوان نماینده ایشان در شورا منصوب شد؛ بعد استعفای ذوالقدر پذیرفته شد و رضایی دبیر شعام شد. این توالی به نظرم مهمه، چون نشون می‌ده این تغییر با اجماع در بالاترین سطح تصمیم‌گیری همراه بوده و احتمالاً قرار نیست شعام حیاط‌خلوت یک جریان یا نهاد خاص بشه
این جابجایی پیام داره که می‌تونه این باشه:
همه باید قدرتمند باشند، اما هیچ‌کس نباید آن‌قدر قدرتمند بشه که از کنترل مرکزیت نظام خارج بشه.
اهل اشاره مطلب رو متوجه میشن
زمان‌بندی این تغییر هم بی‌دلیل نیست: کشور هم‌زمان با چند پرونده حساس دست‌وپنجه نرم می‌کنه — تداوم گمانه‌زنی درباره مذاکرات با آمریکا، مدیریت امنیت تنگه هرمز، و بازسازی توان بازدارندگی پس از جنگ اخیر. در چنین شرایطی، نیاز به دبیری با تجربه چندبعدی نظامی-سیاسی-اقتصادی محسوس‌تر از هر زمان دیگریه.