خدا قوت جناب ذوالقدر ...
خیلی زحمت کشیدی
برای بستن دهان منتقدین سازش با قاتلین #امام_شهیدمان
برای مسدود کردن کانال‌های انقلابی
برای پرونده سازی برای بچه حزب الهی ها
برای جمع کردن تجمعات
وعده ی ما فردای قیامت در محضر احکم الحاکمین ....
8.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
«باید کاری کنیم که تهران دیگر قابل سکونت نباشد»
«بیل اورایلی»، مجری و روزنامه‌نگار، در برنامه شبکه «نیوزنیشن» پیشنهاد داد که ابتدا از طریق شبکه‌های اجتماعی و اعلامیه‌های هوایی به ساکنان تهران فقط بگویند «باید شهر را ترک کنید»
بدون هیچ توضیح بیشتری؛
بعد در فاصله‌ای کوتاه، تمام زیرساخت‌های حیاتی پایتخت از جمله انبارها، پل‌ها، جاده‌ها و ناوگان حمل‌ونقل را هدف قرار دهند تا زندگی در شهر عملاً ناممکن شود.
@basirt8
حالا سوال پیش میاد چرا محسن رضایی؟
رضایی فقط یک مدیر سیاسی نیست؛ فرمانده اسبق سپاهه، سال‌ها در بالاترین سطوح نظامی و امنیتی کشور بوده، تجربه اجرایی و اقتصادی هم داره و با ساختارهای مختلف نظام آشناست. یعنی دقیقاً کسی که می‌تونه بین نیروهای مسلح، دولت، دستگاه امنیتی و سیاست خارجی پل ارتباطی ایجاد کنه — ویژگی‌ای که برای دبیر شعام حتی مهم‌تر از خودِ سمته.
نکته‌ای که در بسیاری از تحلیل‌ها معمولاً نادیده گرفته می‌شه، توالی این اتفاقه: اول محسن رضایی با حکم مستقیم رهبری به‌عنوان نماینده ایشان در شورا منصوب شد؛ بعد استعفای ذوالقدر پذیرفته شد و رضایی دبیر شعام شد. این توالی به نظرم مهمه، چون نشون می‌ده این تغییر با اجماع در بالاترین سطح تصمیم‌گیری همراه بوده و احتمالاً قرار نیست شعام حیاط‌خلوت یک جریان یا نهاد خاص بشه
این جابجایی پیام داره که می‌تونه این باشه:
همه باید قدرتمند باشند، اما هیچ‌کس نباید آن‌قدر قدرتمند بشه که از کنترل مرکزیت نظام خارج بشه.
اهل اشاره مطلب رو متوجه میشن
زمان‌بندی این تغییر هم بی‌دلیل نیست: کشور هم‌زمان با چند پرونده حساس دست‌وپنجه نرم می‌کنه — تداوم گمانه‌زنی درباره مذاکرات با آمریکا، مدیریت امنیت تنگه هرمز، و بازسازی توان بازدارندگی پس از جنگ اخیر. در چنین شرایطی، نیاز به دبیری با تجربه چندبعدی نظامی-سیاسی-اقتصادی محسوس‌تر از هر زمان دیگریه.
نظر حقیر اینه : این تغییر رو نباید صرفاً یک اصلاح مدیریتی داخلی دید، بلکه باید در چارچوب تلاش نظام برای تقویت انسجام تصمیم‌گیری در دوره حساس پیشِ رو دید. عملکرد رضایی در ماه‌های آینده ، به ویژه در پرونده مذاکرات و تنگه هرمز ،محک واقعی این انتخابه