eitaa logo
با ولایت
150 دنبال‌کننده
1.8هزار عکس
1.3هزار ویدیو
68 فایل
بسم رب الشهداء خطابه تولیدمحتوا ذکرمصیبت کلاسداری روان شناس تبلیغ شعر تبلیغ چهره به چهره تبلیغ فامیلی مشاورگروههای تبلیغی
مشاهده در ایتا
دانلود
هدایت شده از  سیاسی و عبادی
18 2 ❇️ در تفسير نمونه شرح آيه بالا آمده است: «سرزمين آنها را تا آن حد آباد كرديم كه نه تنها شهرهايشان را غرق نعمت ساختيم بلكه ميان آنها و سرزمين‏هايى را كه بركت به آن داده بوديم شهرها و آبادى‏هاى آشكار قرار داديم. در حقيقت در ميان قوم سبا و سرزمين مبارك‏ آبادى‏هاى متّصل و زنجيره‏اى وجود داشت و فاصله اين آبادى‏ها به اندازه‏اى كم بود كه از هر يك ديگرى را مى‏ديدند. اين از نظر آبادى، ولى از آن جا كه تنها عمران كافى نيست و شرط مهم و اساسى آن امنيّت است، اضافه مى‏كند: ما در ميان اين آبادى‏ها فاصله‏هاى مناسب و نزديك مقرّر كرديم و به آنها گفتيم: در ميان اين قريه‏ها؛ شب‏ها و روزها در اين آبادى‏ها در امنيّت كامل مسافرت كنيد. به اين ترتيب آبادى‏ها فواصل متناسب و حساب شده‏اى داشت و از نظر حمله وحوش و درندگان بيابان، يا سارقين وقطاع الطريق نيز در نهايت امنيّت بود، به گونه‏اى كه مردم مى‏توانستند بدون زاد و توشه و مركب، بى آن كه احتياج به حركت دسته جمعى و استفاده از افراد مسلح داشته باشند بدون هيچ خوف و ترس از جهت ناامنى راه يا كمبود آب و آذوقه به مسير خود ادامه دهند. مقدم داشتن ليالى بر ايام ممكن است از اين جهت باشد كه مهم وجود امنيّت در شب‏هاست، هم امنيّت از نظر دزدان راه و هم وحوش بيابان و گرنه تأمين امنيّت در روز آسانتر است. ولى اين مردم ناسپاس در برابر آن همه نعمت‏هاى بزرگ الهى كه سرتاسر زندگى آنها را فرا گرفته بود، مانند بسيارى ديگر از اقوام متنعّم، گرفتار غرور و غفلت شدند، مستى و نعمت و كمى ظرفيت، آنها را بر آن داشت كه راه ناسپاسى پيش گيرند، از مسير حق منحرف شوند و به دستورهاى الهى بى‏اعتنا گردند. 👈ادامه دارد ... ✍️ تفسير و شرح صحيفه سجاديه ، ج‏ 7 ، ص: 139 ◀️کانال انس با 🆔 @sahife2
هدایت شده از  سیاسی و عبادی
18 4 ❇️ وإِذْ قُلْتُمْ يَا مُوسَى‏ لَنْ نَصْبِرَ عَلَى‏ طَعَامٍ وَاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ مِنْ بَقْلِهَا وَقِثَّائِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا قَالَ أَتَسْتَبْدِلُونَ الَّذِي هُوَ أَدْنَى‏ بِالَّذِى هُوَ خَيْرٌ اهْبِطُوا مِصْراً فَإِنَّ لَكُمْ مَا سَأَ لْتُمْ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاءُوا بِغَضَبٍ مِنَ اللّهِ ذلِكَ بِأَ نَّهُمْ كَانُوا يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللّهِ وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ذلِكَ بِمَا عَصَوا وَكَانُوا يَعْتَدُونَ» «بقره 61» و [ياد كنيد] هنگامى كه گفتيد: اى موسى! ما هرگز بر يك نوع غذا صبر نمى‏كنيم، پس از پروردگارت بخواه تا از آنچه زمين مى‏روياند از سبزى و خيار و سير و عدس و پيازش را براى ما آماده كند. [موسى‏] گفت: آيا شما به جاى غذاى بهتر، غذاى پست‏تر را مى‏خواهيد؟! [اكنون كه چنين درخواست ناروايى داريد] به شهرى فرود آييد كه آنچه خواستيد، براى شما آماده است. و [داغِ‏] خوارى و بيچارگى و نياز بر آنان زده شد و سزاوار خشم خدا شدند؛ اين [خوارى و خشم‏] به سبب آن بود كه آنان همواره به آيات خدا كفر مى‏ورزيدند و پيامبران را به ناحق مى‏كشتند؛ اين [كفرورزى و كشتن پيامبران‏] به علت آن بود كه [از فرمانِ من‏] سرپيچى نمودند و پيوسته [از حدود حق‏] تجاوز مى‏كردند. 👈ادامه دارد ... ✍️ تفسير و شرح صحيفه سجاديه ، ج‏ 7 ، ص: 139 ◀️کانال انس با 🆔 @sahife2
هدایت شده از  سیاسی و عبادی
18 3 ❇️ از جمله تقاضاهاى جنون‏آميز آنها اين كه از خداوند تقاضا كردند كه در ميان سفرهاى آنها فاصله افكند، گفتند: ميان سفرهاى ما دورى افكن تا بينوايان نتوانند دوش به دوش اغنيا سفر كنند!! منظورشان اين بود كه در ميان اين قريه‏هاى آباد فاصله‏اى بيفتد و بيابان‏هاى خشكى پيدا شود، به اين جهت كه اغنيا و ثروتمندان مايل نبودند افراد كم درآمد همانند آنها سفر كنند و به هر جا مى‏خواهند بى زاد و توشه و مركب بروند، گويى سفر از افتخارات آنها و نشانه قدرت و ثروت بود و مى‏بايست اين امتياز و برترى هميشه براى آنان ثبت شود. به هر حال آنان با اين تقاضاى بى جا به خودشان ستم كردند، آرى، اگر فكر مى‏كردند به ديگران ستم مى‏كردند در اشتباه بودند، خنجرى برداشته و سينه خود را مى‏شكافتند و دود همه اين آتش‏ها در چشم خودشان فرو رفت. به دنبال اين جمله كه درباره سرنوشت دردناك آنها بيان مى‏كند مى‏فرمايد: چنان آنها را مجازات كرديم و زندگانيشان را درهم پيچيديم كه آنها را سرگذشت و داستان براى ديگران قرار داديم. از آن همه زندگانى با رونق و تمدن درخشان و گسترده چيزى جز اخبارى بر سر زبان‏ها و يادى در خاطره‏ها و سطورى بر صفحات تاريخ باقى نماند «و آنها را سخت متلاشى و پراكنده ساختيم». به يقين در اين سرگذشت آيات و نشانه‏هاى عبرتى براى صابران و شاكران است. 👈ادامه دارد ... ✍️ تفسير و شرح صحيفه سجاديه ، ج‏ 7 ، ص: 139 ◀️کانال انس با 🆔 @sahife2
هدایت شده از  سیاسی و عبادی
20 ‏ 2 ❇️ ( ادامه تفسیر نمونه ) جمله مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا نشان مى‏دهد كه نبايد فوراً ميدان را خالى كرده بلكه بايد تا آن جا كه ممكن است ايستاد و تحمّل نمود، اما هنگامى كه تحمل آزار دشمن جز جرأت و جسارت و تضعيف مؤمنان ثمرى نداشته باشد در اين جا بايد دست به هجرت زد، تا با كسب قدرت بيشتر و فراهم ساختن سنگرهاى محكم‏تر، جهاد در تمام زمينه‏ها از موضع بهترى تعقيب شود و به پيروزى طرفداران حق در زمينه‏هاى نظامى و فرهنگى و تبليغاتى منتهى گردد. جمله لَنُبَوِّئَنَّهُمْ فى الدُّنْيا حَسَنَةً نشان مى‏دهد كه مهاجران راستين اگر چه در آغاز كار، امكانات مادى خود را از دست مى‏دهند ولى سرانجام حتى از نظر زندگى دنيا پيروزى با آنهاست. چرا انسان زير فشار ضربات دشمن بماند و ذليلانه بميرد، چرا با شجاعت مهاجرت نكند و از موضع تازه‏اى به مبارزه برنخيزد تا حق خويش را بگيرد؟ انتخاب دو صف صبر و توكّل براى مهاجران دليلش روشن است؛ زيرا در چنين حوادث سخت و طاقت فرسا كه در زندگى انسان پيش مى‏آيد در درجه اول شكيبايى و صبر و استقامت لازم است، استقامتى به عظمت حادثه و يا برتر و بيشتر، سپس توكّل و اعتماد بر خدا و اصولًا اگر انسان در اين گونه حوادث تكيه گاه محكم و مطمئن معنوى نداشته باشد، صبر و استقامت براى او ممكن نيست. بعضى گفته‏اند: انتخاب صبر به خاطر اين است كه در آغاز اين مسير به سوى اللّه شكيبايى و استقامت در برابر خواسته‏هاى نفس لازم است و انتخاب توكّل به خاطر اين است كه پايان اين مسير به انقطاع و بريدن از هر چه غير خدا است و پيوستن به او مى‏انجامد بنابراين صف اوّل آغاز راه است و دوم پايان آن. و به هر حال هجرت بيرون، بدون هجرات درونى ممكن نيست، انسان، نخست‏ بايد از علايق پست مادى درونى ببرد و به سوى فضايل اخلاقى هجرت كند تا بتواند در بيرون دست به چنين هجرتى بزند و از دارالكفر با پشت پا زدن به همه چيز به دار الايمان منتقل گردد.» «تفسیر نمونه : 11/ 237- 239، ذيل آيه 41- 42 سوره نحل » *اذِنَ لِلَّذينَ يُقاتَلُونَ بِانَّهُمْ ظُلِمُوا وَ انَّ اللّهَ عَلى نَصْرِهِمْ لَقَديرٌ» «حج 39» به كسانى كه [ستمكارانه‏] مورد جنگ و هجوم قرار مى‏گيرند، چون به آنان ستم شده اذن جنگ داده شده، مسلّماً خدا بر يارى دادن آنان تواناست. 👈ادامه دارد ... ✍️ تفسير و شرح صحيفه سجاديه ، ج‏ 7 ، ص: 143 ◀️کانال انس با 🆔 @sahife2
26 ❇️ با ستمكاران به وقت مرگ احتجاج مى‏كنند و ستمگران در اين احتجاج و گفتگو محكوم مى‏شوند: إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ قَالُوا فِيمَ كُنْتُمْ قَالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ قَالُوا أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فيهَا فَأُولئِكَ مَأْوَاهُمْ جهنّم وَسَاءَتْ مَصِيراً» «نساء 97» قطعاً كسانى كه [با ترك هجرت از ديار كفر، و ماندن زير سلطه كافران و مشركان‏] بر خويش ستم كردند [هنگامى كه‏] فرشتگانْ آنان را قبض روح مى‏كنند، به آنان مى‏گويند: [از نظر دين‏دارى و زندگى‏] در چه حالى بوديد؟ مى‏گويند: ما در زمين، مستضعف بوديم. فرشتگان مى‏گويند: آيا زمين خدا وسيع و پهناور نبود تا در آن [از محيط شرك به ديار ايمان‏] مهاجرت كنيد؟! پس جايگاهشان دوزخ است و آن بد بازگشت گاهى است. الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ ظَالِمِي أَنفُسِهِمْ فَأَلْقَوُا السَّلَمَ مَا كُنَّا نَعْمَلُ مِن سُوءٍ بَلَى‏ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِمَا كُنتُم تَعْمَلُونَ* فَادْخُلُوا أَبْوَابَ جهنّم خَالِدِينَ فِيها فَلَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرينَ» «نحل 28» همانان كه فرشتگان جانشان را در حالى كه ستمكار بر خود بوده‏اند، مى‏گيرند؛ پس [در آن موقعيت‏] از در تسليم در آيند [و گويند:] ما هيچ كار بدى انجام نمى‏داديم. [به آنان گويند: يقيناً انجام مى‏داديد] ومسلماً خدا به آنچه همواره انجام مى‏داديد، داناست.* بنابراين از درهاى دوزخ وارد شويد در حالى كه در آن جاودانه‏ايد؛ و بد جايى است جايگاه مستكبران. 👈ادامه دارد ... ✍️ تفسير و شرح صحيفه سجاديه ، ج‏ 7 ، ص: 151 ◀️کانال انس با 🆔 @sahife2
27 ‏ ❇️ ستمكاران و ظالمان از فرارى و ترسان هستند: قُلْ إِنْ كَانَتْ لَكُمُ الدَّارُ ا لْآخِرَةُ عِنْدَ اللّهِ خَالِصَةً مِن دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ* وَلَنْ يَتَمَنَّوْهُ أَبَداً بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ وَاللّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ» «بقره94 » بگو: اگر [آن گونه كه مى‏پنداريد] سراى آخرت [با همه نعمت هايش‏] نزد خدا ويژه شماست نه مردم ديگر، پس چنانچه راستگوييد مرگ را آرزو كنيد. * و آنان هرگز مرگ را به سبب گناهانى كه مرتكب شده‏اند، آرزو نمى‏كنند؛ و خدا به ستمكاران داناست. قُل يَا أَيُّهَا الَّذِينَ هَادُوا إِن زَعَمْتُمْ أَنَّكُمْ أَوْلِيَاءُ لِلَّهِ مِن دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ* وَلَا يَتَمَنَّوْنَهُ أَبَداً بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ» «جمعه 6» بگو: اى يهوديان! اگر گمان مى‏كنيد كه فقط شما دوستان خداييد نه مردم ديگر، پس آرزوى مرگ كنيد اگر راستگوييد [چون دوستان خدا براى رسيدن به لقاى او مشتاق مرگ هستند.]* ولى آنان به سبب گناهانى كه مرتكب شده‏اند هرگز آروزى مرگ نمى‏كنند، و خدا به ستمكاران داناست. 👈ادامه دارد ... ✍️ تفسير و شرح صحيفه سجاديه ، ج‏ 7 ، ص: 152 ◀️کانال انس با 🆔 @sahife2
31 ‏ ❇️ و با در پيشگاه خداوند مساوى نيستند: اجَعَلْتُمْ سِقايَةَ الْحاجِّ وَ عِمارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ جاهَدَ فى سَبيلِ اللّهِ لايَسْتَوُونَ عِنْدَ اللّهِ وَ اللّهُ لا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّالِمينَ - توبه 19» آيا آب دادن به حاجيان و آباد كردن مسجدالحرام را مانند [عمل‏] كسى قرار داده‏ايد كه به خدا و روز قيامت ايمان آورده و در راه خدا جهاد كرده است؟! [اين دو] نزد خدا برابر و يكسان نيستند و خدا گروه ستمكاران را هدايت نمى‏كند. افَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً لايَسْتَوُونَ - سجده 18» با اين حال آيا كسانى كه مؤمن‏اند مانند كسانى هستند كه فاسق‏اند؟ [نه هرگز اين دو گروه‏] مساوى و يكسان نيستند. 👈ادامه دارد ... ✍️ تفسير و شرح صحيفه سجاديه ، ج‏ 7 ، ص: 155 ◀️کانال انس با 🆔 @sahife2
32 ‏‏ ❇️ عليه مردم مسلمان خيانت و از مصاديق بارز و ستم است: لَوْ خَرَجُوا فيكُمْ مازادُوكُمْ الّا خَبالًا وَلَاوْضَعُوا خِلالَكُمْ يَبْغُونَكُمُ الْفِتْنَةَ وَ فيكُمْ سَمّاعُونَ لَهُمْ وَ اللّهُ عَليمٌ بِالظّالِمينَ - توبه 47» اگر [هم‏] با شما بيرون مى‏آمدند، جز شرّ و فساد به شما نمى‏افزودند و مسلّماً خود را براى سخن چينى [و نمّامى‏] در ميان شما قرار مى‏دادند تا [براى از هم گسستن شيرازه سپاه اسلام‏] فتنه‏جويى كنند و در ميان شما جاسوسانى براى آنان هستند [كه به نفعشان خبرچينى مى‏كنند]؛ و خدا به ستمكاران داناست. شركت نكردن افراد تاريك دل در ميدان جهاد نه تنها جاى تأسّف نيست، بلكه شايد جاى خوشحالى باشد؛ زيرا آنها نه فقط مشكلى را نمى‏گشايند، بلكه با آن روح نفاق و بى ايمانى و انحراف اخلاقى سرچشمه مشكلات تازه‏اى خواهند شد. آيه شريفه در حقيقت به مسلمانان يك درس بزرگ مى‏دهد كه هيچ گاه در فكر افزودن سياهى لشگر و تعداد نباشند، بلكه به فكر اين باشند كه افراد مخلص و با ايمان انتخاب كنند هر چند نفراتشان كم باشد، اين درسى بود براى ديروز مسلمانان و براى امروز و فرداى آنان. اگر آنها همراه شما به سوى ميدان جهاد حركت مى‏كردند نخستين اثر شومشان اين بود كه چيزى جز ترديد و اضطراب بر شما نمى‏افزودند. به علاوه آنها با سرعت كوشش مى‏كنند در ميان نفرات لشگر نفوذ كنند و به ايجاد نفاق و تفرقه و از هم گسستن پيوندهاى اتحاد بپردازند. در ميان شما پاره‏اى از افراد هستند كه براى گروه منافقان جاسوسى مى‏كنند و فيكُمْ سَمّاعُونَ لَهُمْ. خداوند همه ستمگران را مى‏شناسد، آنها كه آشكارا و آنها كه پنهانى ستم به خويش يا جامعه مى‏كنند از ديدگاه علم او مخفى نيستند. 👈ادامه دارد ... ✍️ تفسير و شرح صحيفه سجاديه ، ج‏ 7 ، ص: 156 ◀️کانال انس با 🆔 @sahife2
33 ❇️ ستمگران و ها مورد محبت خدا نيستند: وَ جَزاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِثْلُها فَمَنْ عَفا وَ اصْلَحَ فَاجْرُهُ عَلَى اللّهِ انَّهُ لا يُحِبُ‏ الظّالِمينَ «شوری 40» پاداش بدى [چون قتل و زخم زدن و اتلاف مال‏] مانند همان بدى است؛ ولى هر كه بگذرد و [ميان خود و طرف مقابلش را] اصلاح نمايد. پاداشش بر عهده خداست؛ يقيناً خدا ستمكاران را دوست ندارد. وَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ وَاللّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ «آل عمران 57» و اما كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته انجام دادند، خدا پاداششان را به طور كامل مى‏دهد؛ و خدا ستمكاران را [كه به دين كافر شدند، يا از دين فقط به اسم آن قناعت كردند] دوست ندارد. 👈ادامه دارد ... ✍️ تفسير و شرح صحيفه سجاديه ، ج‏ 7 ، ص: 156 ◀️کانال انس با 🆔 @sahife2
36 ❇️ خداوند يار و ستمديدگان است: وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِى حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَمَن قُتِلَ مَظْلُوماً فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِ سُلْطَاناً فَلا يُسْرِفْ فِى الْقَتْلِ إِنَّهُ كَانَ مَنصُوراً» « اسراء 33» و كسى را كه خدا كشتنش را حرام كرده [و به جانش حرمت نهاده‏] جز به حق نكشيد، و هر كس مظلوم [و به ناحق‏] كشته شود، براى وارثش تسلّطى بر قاتل [جهت خونخواهى، ديه و عفو] قرار داده‏ايم، پس وارث مقتول نبايد در كشتن زياده روى كند؛ زيرا او [با قوانين صحيح و درستى چون ديه و قصاص‏] مورد حمايت قرار گرفته است. 👈ادامه دارد ... ✍️ تفسير و شرح صحيفه سجاديه ، ج‏ 7 ، ص: 160 ◀️کانال انس با 🆔 @sahife2
‏ 1 ❇️ حضرت باقر عليه السلام فرمود: لَمّا حَضَرَتْ عَلِىَّ بْنَ الْحُسَيْنِ عليه السلام الْوَفاةُ ضَمَّنى الى‏ صَدْرِهِ ثُمَّ قالَ: يا بُنَىَّ اوصِيكَ بِما اوْصانِى بِهِ ابِى عليه السلام حينَ حَضَرَتْهُ الْوَفاةُ، وَ بِما ذَكَرَ انَّ اباهُ اوْصاهُ بِهِ فَقالَ: يا بُنَىَّ ايّاكَ وَ ظُلْمَ مَنْ لايَجِدُ عَلَيْكَ ناصِراً الَّا اللّهَ. چون وقت وفات امام سجّاد عليه السلام رسيد مرا به سينه گرفت، سپس فرمود: اى پسرم! تو را به آنچه پدرم به وقت وفاتش به من وصيت كرد سفارش مى‏كنم، سپس يادآور شد كه پدرش به او وصيت فرمود: اى پسرم! بر حذر باش از ستم به كسى كه بر تو يارى جز خدا ندارد. امير المؤمنين عليه السلام فرمود: مَنْ خافَ رَبَّهُ كَفَّ ظُلْمَهُ. هر كه از خدا بترسد؛ جلوى ستم خود را بر مردم مى‏گيرد. و نيز فرمود: بِئْسَ الزّادُ الَى الْمَعادِ الْعُدْوانُ عَلَى الْعِبادِ. ستم بر بندگان خدا، چه توشه بدى براى معاد است. امام صادق عليه السلام مى‏فرمايد: قالَ لُقْمانُ لِابْنِهِ: يا بُنَىَّ لِلظّالِمِ ثَلاثُ عَلاماتٍ: يَظْلِمُ مَنْ فَوْقَهُ بِالْمَعْصِيَةِ، وَ مَنْ دُونَهُ بِالْغَلَبَةِ، وَ يُعِينُ الظَّلَمَةَ. لقمان به فرزندانش گفت: براى ستمكار سه علامت است: به بالاتر از خودش با نافرمانى ستم مى‏كند و به پائين‏تر از خودش با زورگوئى و غلبه و به‏ ستمكاران كمك مى‏دهد. 👈ادامه دارد ... ✍️ تفسير و شرح صحيفه سجاديه ، ج‏ 7 ، ص: 161 ◀️کانال انس با 🆔 @sahife2
‏ 2 ❇️ امام صادق عليه السلام از پدرانش عليهم السلام روايت مى‏كند كه امير المؤمنين عليه السلام پيوسته مى‏فرمود: الْعامِلُ بِالظُّلْمِ، وَ الْمُعينُ عَلَيْهِ، وَ الرّاضى بِهِ شُرَكاءُ ثَلاثَةٌ. ستمگر و كمك كار به او و راضى از عمل ظالم سه شريك در گناهند. حضرت باقر عليه السلام فرمود: لظُّلْمُ فِى الدُّنْيا هُوَ الظُّلُماتُ فِى اْلآخِرَةِ. ستم در دنيا نتيجه‏اش تاريكى‏ها در آخرت است. حضرت صادق عليه السلام فرمود: مَنْ اكَلَ مِنْ مالِ اخيهِ ظُلْماً وَ لَمْ يَرُدَّهُ عَلَيْهِ اكَلَ جَذْوَةً مِنَ النّارِ يَوْمَ الْقِيامَةِ. هر كس از مال برادر دينى خود، به ستم و ظلم بخورد و آن را به صاحبش برنگرداند، در قيامت آتش سرخ شده خواهد خورد. امام صادق عليه السلام فرمود: يا يُونُسُ مَنْ حَبَسَ حَقَّ الْمُؤْمِنِ اقامَهُ اللّهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ خَمْسَمِأَةِ عامٍ عَلى رِجْلَيْهِ حَتّى‏ يَسيلَ مِنْ عَرَقِهِ اوْدِيَةٌ وَيُنادِى مُنادٍ مِنْ عِنْدِ اللّهِ: هذَا الظّالِمُ الَّذى حَبَسَ عَنِ اللّهِ حَقَّهُ. قالَ: فَيُوَبَّخُ ارْبَعينَ يَوْماً ثُمَّ يُؤْمَرُ بِهِ الَى‏ النّارِ. اى يونس! هر كس حق مؤمنى را حبس كند خداوند در قيامت پانصد سال او را در روى دو پايش نگاه مى‏دارد در حدى كه رودها از عرق از او جارى شود و ندا دهنده‏اى از جانب خداوند ندا مى‏دهد: اين است ستمگرى كه حقش از جانب خدا حبس شده، سپس فرمود: او را چهل روز سرزنش مى‏كنند، آنگاه امر مى‏شود كه به آتش واردش كنند. حضرت صادق عليه السلام فرمود: ايُّما مُؤْمِنٍ حَبَسَ مُؤْمِناً عَنْ مالِهِ وَ هُوَ يَحْتاجُ الَيْهِ لَمْ يَذُقْ وَ اللّهِ مِنْ طَعامِ الْجَنَّةِ وَلا يَشْرَبُ مِنَ الرَّحيقِ الْمَخْتُومِ. هر مؤمنى مؤمن ديگر را از مالش منع كند، در حالى كه به آن محتاج است، به خدا قسم از غذاى بهشت نچشد و از باده ناب و پاكيزه بسته شده نياشامد. 👈ادامه دارد ... ✍️ تفسير و شرح صحيفه سجاديه ، ج‏ 7 ، ص: 161 ◀️کانال انس با 🆔 @sahife2