_

ماه‌ امشب خیلی دلبر شده بود؛ غرقِ خون؛ یه لحظه حس کردم که داغون شده واسه حضرتِ علی‌اکبر؛ آخه میدونی؛ یکی‌ از فامیلامون داغ جوون دیده بود؛ ولی نه پسرش غرق خون شده بود؛ نه ارباً‌ارباً شده بود؛ با این حال پدرش یه شبه موهاش سفید شد و به قولی کمرش خم شد؛ حالا تو تصور کن. جوونِ رعنا.. خوش قد‌وبالا.. رشید.. بره میدون؛ حالا چطور برگرده؟! من میگم و تو تصور کن؛ این جوونِ خوش قد و بالا؛ طوری میشه که امام حسین میگن بیاید علی‌اکبرمو جمع کنید؛ حالا تو تصورشو کن؛ یه پیکر رو چطور باید با عبا جمع کنن؟! میدونی؛ امشب که خواستم واسه یکی از دردام گریه کنم؛ دیدم نه بابا:) تا وقتی مصیبت امام حسین هست من چطور دلم میاد واسه چیز دیگه‌ ای گریه کنم؟! فقط گفتم اقاجون؛ انقدر گریه میکنم برات تا زخمات خوب بشن.. (: امشب مشخص بود ماه هم حالش از من بدتره.. حالا فکر کن فردا شب چی می‌شه.. شب تاسوعا و ... اینقدر غم این شب سنگینه که از دو شب قبل این غم سرازیر میشه به قلبت و کم‌کم نابودت میکنه:) آخ بمیرم برات امام حسین.. چی کشیدی امام حسین.. آخ آقاجون..(:

:)))

خونِ دل خوردم علی! تا که تو آقا شده‌ای، پدرت پیر شده تا که تو رعنا شده‌ای، لشگر امروز، به قَدِّ خَمِ من می‌خندد، مَردَکی داد زد و گفت: حسین! تا شده‌ای..

صدبار اگر علقمه را فتح کنم هربار دوباره تشنه برمیگردم:))))))))

_

ارمنی یکبار رو‌ زد؛ حاجت خود را گرفت:) خوش به حال ما که عمری در پی‌ات آواره‌ایم!:)

امشب غمِ عجیبی داره:))))

یک مَشک از قبیله‌ی ما یک عمو گرفت:)

:))

علمِ سبزِ ابوالفضل نگهباندِ بورا..:)