حانیه و رقیه سادات جور ِدیگه‌ای روی حق‌الناس حساس بودن ؛ همیشه از رفقاشون حلالیت می‌خواستن .

یه بار حانیه گیره روسریم رو قرض گرفته بود ، دو سال بعد که دوباره همو دیدیم هنوز یادش بود گیره مال منه و باید پسش بده ‌. همین جزئیات کوچیک ، چقدر بزرگی ِدلشون رو نشون می‌داد 🤍:)! . .

نماز ِاول وقت هم برای حانیه و رقیه جان فقط یک عادت ساده نبود ؛ انگار از بچگی باهاش بزرگ شده بودند :) .

خانواده‌شون خیلی روی نماز اول وقت تأکید داشتند و خودشون هم همیشه حواسشون به نمازشون بود ؛ طوری که انگار با شنیدن اذان ، باید هر کاری رو که داشتند کنار می‌گذاشتند و می‌رفتند سراغ نمازشون 🥲🤌🏻 .

حتی اگر خیلی بعید پیش می‌اومد نمازشون به هر دلیلی قضا بشه ، نمی‌ذاشتند برای فردا بمونه؛ همون روز می‌خوندنش :)) .

انگار دلشون نمی‌اومد نمازشون ، حتی چند ساعت هم عقب بیفته 🙂 .

بسم‌الله ؛

🤍 | شما هم دعام می‌کنید مشکلم حل بشه ؟ :)

‌

مامان بزرگم میگه خیلی شبیه شهید محمدرضا دهقان هستی :) داداش محمدرضا هم شبیه شهید رسول خلیلی بود ! کاش منم لیاقت شهادت داشته باشم 🙂💔 . .