بسم الله النور 🌿

همه‌ی ما ایراداتی داریم که در سبب ترک اونها هستیم . یا برعکس یک سری خوبی هایی رو دیدیم یا شنیدیم که خیلی دوست داشتیم ماهم به اون برسیم ،اما نشده . یک وضعیت وسطی هم هست که اینم خیلی سخته ... به یک خوبی رسیدیم ، یک ورژن بهتر از الان خودمون هم دیدیم با سختی هم رسیدیم ، اما یکهو به خودمون اومدیم دیدیم هرچی داشتیم رو سپردیم به باد ... اینقدر هربار تلاش کردیم و نشد و نشد و نشد که ممکنه خسته هم شده باشیم . نا امید هم شده باشیم . اما یک چیزی در درون ما دوباره و دوباره ما رو سوق میده به سمت رشد . از چیز های کوچیک بگیر تا بزرگ ... قطعا این مسیر شیرین نیست! مسیری که نه می رسی بهش ،نه موفقیت داری بد تر هی شکست می خوری مزه هرچی بده ، مزه شیرینی نداره!

حالا یک دسته دیگه کسانی هستن که تو این نرسیدن معتقد هستند که در یک رنج مقدس دارن به سر میبرن! میگه من که هدفم درسته ، تلاشمم که هست پس حالا که نمی رسم به چیزی که می خوام این میشه رنج من ..‌ از چیز های دنیوی و امکانات بگیر تا خانواده و فرزند و زندگی و رشد روحی و معنوی و ... حرفی که امروز می خوایم بزنیم همین! اینکه خیلی وقت ها ما دچار رنج خود خواسته میشیم! اصلا رنجی نیست ،اصلا اما ما اینقدر برای خودمون سختش کردیم که فکر می کنیم داریم کوه می کنیم .. درحالی که اگر مبدأ اون فکر ما (بینش ما) درست بشه تازههههه مزه شیرینی میاد زیر زبون مون ... #کهکشان_وجودم۱⬇️

کلمه های کمال، رشد، تعالی و... خیلی ما شنیدیم اما این بار بیاید یک چیز دیگه صداش کنیم . بیاید #کهکشان_وجودم صداش کنیم ! این دایره کهکشان وجود ماست . این کهکشان همون انسان تمام شدن ماست . یعنی تجلی تمام خوبی ها در ما . اگر کسی می خواد رشد کنه می خواد عوض بشه می خواد به هرچی که اون رو به بالاترین درجات می رسونه نزدیک بشه باییییدددد اول راه رسیدن به کهکشان وجودش رو پیدا کنه و بعد زمانی که پیدا کرد متوجه بشه می تونه چطور به چیز هایی که می خواد برسه ! یعنی شما تصور کن برای رشد باید وارد این کهکشان بشی تا مسیر رو پیدا کنی! و برای رسیدن به خود این کهکشان باید بازهم به دنبال مسیر درست بگردی خبر خوب اینکه زمانی که مسیر درست رو پیدا کردی احتمال اینکه راه رو گم کنی و به بیراهه بری خیلیییی کمتر میشه

حالا متوجه می شیم چرا نمی رسیم... چون ما بدون اینکه راه ورود به کهکشان خودمون رو پیدا کنیم می خوایم برسیم به مرحله بعدی به مقصد (این مقصد رو می تونید تمام چیزی های خیر و نورانی که خواستید و نرسیدید در نظر بگیرید) در حالی که اول باید راه وارد شدن به خودمون رو بلد باشیم .

جونم برات بگه که شیعه ی آقا فقط و فقط یک راه برای رسیدن به این کهکشان وجود داره. یعنی شما اگر وارد این راه بشی دیر و زود داره که برسی با توجه به سرعت خودت ،اما در نهایت می رسی! برای همین می گم احتمال به بیراهه رفتن تو این راه خیلی کمه منتها شرط اینکه قدم اول رو برداریم، یک چیز!

_قدم اول برای وارد شدن به کهکشان وجود باید بینش های انسان رنگ تسلیم شدن به خودش بگیره ، یعنی در تمام ابعاد روحی و جسمی خودش قانع شده باشه که چرا باید تسلیم خدا باشه؟ چی کار کنیم به این برسیم؟ باید دین مون رو بشناسیم تمام شک و شبهه های ذهنی مون رو نسبت به دین برطرف کنیم اونقدر باید در همه چیز قانع شده باشیم که به مقام تسلیم شدن در برابر خدا برسیم ... _خدایا من تمام دنیا رو گشتم دیدم هیچ دینی و هیچ ربی بهتر از شما نیست اینجا دیگه بینش قوی میشه حالا چرا میگم مقام؟ چون اینقدر این مسیر برای انسان رشد و منفعت داره که از همون اولین قدم که باید به تسلیم شدن برسه نمی گن چه عجب ! میگن به مقام تسلیم شدن رسید ... حالا، بنده خودش خوب نیست این رو بگه ها اما در گوشی می گم ملائکه این رو به انسان نسبت میدن .. ملائکه پچ پچ می کنن دیدی چطور به مقام تسلیم شدن رسید؟

چون ما تسلیم نیستیم یعنی دین رو نفهمیدیم و چون دین رو نفهمیدیم نمی رسیم! می خوای شهید بشی می خوای عاقبت بخیر بشی می خوای سعادتمند بشی می خوای رذیله های وجودت رو ترک کنی می خوای صفات خوب در خودت ایجاد کنی هزار تا چیز رو می خوای ها تلاشم می کنی ها اما نمی رسی ... نمی رسی که نمی رسی زمانی در مسیر رسیدن قرار می گیری که همون تسلیم شدن درست بشه .انگار شرط اول همینِ!

فکر می کنیم بی اراده ایم که هی شکست می خوریم . غافل از اینکه بابا تو اراده داری تو در وجودت یک کهکشان تعالی داری چرا داری این همه دور خودت می چرخی؟

بعضی ها فکر نکنن وای این که خیلی سخت تر شد بنت الصابر ما بیایم دوباره از اول دین رو بشناسیم ؟ نمی گم بیا مثل کسی که می خواد اسلام رو انتخاب کنه و همه جای اسلام رو موشکافی می کنه و بعد ایمان میاره به حقانیت اسلام باش و دینت رو بشناس اینم نمی گم که اگر این کارو کنی تو مسیر پیش روت خیلی از رنج ها و سختی های راه رو اصلا متوجه نمیشی! میگم لااقل همون شک و شبهه های ذهنی خودت رو برو دنبال جوابش ... حالا یکم برات بیشتر بگم اگر تسلیم خدا بشی چه جور میشه ؟

زمانی که انسان به مقام تسلیم شدن می رسه نه تنها با اعتقاد راسخ ایمان داره به تمام احکام و قواعد دینش بلکه هرچیزی روهم که خداوند براش مقدر کنه خیر می بینه . می دونید ما گاهی فکر می کنیم فقط همین خیر ماست . مثلا یکی از عزیزان مون در بستر بیماری قرار می گیره از قضا در همین گیرو دار علاوه بر تمام دعاهای خالصانه ای که ما و بقیه کردیم فوت می کنه با فوت عزیزان مون خیلی ها می گیم چرا خدا؟ چرای بدجور هم نمی گیم ها میگیم خدایا چرا مثلا شفا نگرفت ،بچه هاش چی پدر و مادرش چی فلانی چی و .... اما انسانی که تسلیمِ این چرا رو نمی گه اگر هم بگه بعدش می گه خدایا ناراحتیم این رو به زبونم آورد وگرنه من یقین دارم که خیر خواه ترین هستی نسبت به بنده هات من یقین دارم که من هیچ وقت دلسوز تر از شما نسبت به بنده هات نیستم ... یک مثال واضح تر زمانی که ماجراهای غزه پیش اومد ما ایرانی ها خیلی ها گفتیم خدایا برای شما که کاری نداره نابودی این قوم الظالمین چرا نابود نمیشن ؟ چرا تموم نمیشه؟ چرا چرا چرا ... اما انسانی که به تسلیم بودن رسیده نمی گه چرا میگه خدایا چه خیری چه رازی در این قیام وجود داره که شما راضی شدی به این سختی کشیدن های بندگانت ؟ چرا فکر می کنید خداوند دلسوزی نداره؟ من یقین دارم در کربلا هیچ کس به اندازه خود خداوند غمگین نبود ... خداوند بنده هاش رو خیلی دوست داره ... در عوض از دور ما فکر می کنیم شرایط غزه خیلی سختِ اما زمانی که فیلم هارو می بینیم می گیم خدایا این ها چقدر ایمان شون قوی!

غافل از اینکه خود ایمانِ قوی رحمت خداوند به اون هاست واقعا شاید اونقدری که برای ما این داغ سنگینِ در زندگی اون ها سنگین نباشه! این خود رحمت الهی خداوند صبر میده ایمان میده در بطن اون ماجرا تقوا میده اگر انسان تسلیم باشه .. امتحان نهایی زندگی یک لحظه است! از یک چیزی محروم میشی یا به اجبار باید تن بدی به چیز دیگری که خواسته خداوند این برای منی که تسلیم نیستم تن دادن به اجبار وگرنه کسی که تسلیم میشه ،میگه ما رأیت الا جمیلا ... من مطمئنم یقین دارم مقام حضرت زینب و تقوای ایشون بعد از گفتن این جمله هزاران برابر شده ! و این چیزی نیست که دست خودت باشه! زمانی که با تمام وجود تسلیم باشی میگه چون خدا خواسته زیباست!