✍🏻 #پیام_ناشناس - رهایی از چی؟؟ که مجبور شدی تاوان بدی؛ + از بَند. •|🌌|• @bidelijat

مثلا حرم.

مثلا پَر.

مثلا فرفره‌هام از مجموعه‌ی #جنون رنگین‌کمونی...

شوقی مرا از میانه‌ی کتاب‌‌ها بیرون می‌کشد، نمی‌دانم که از آسمانِ تابلوی روی دیوار باران می‌بارد یا چشم‌های‌ خسته و خون افتاده‌ام‌ می‌گریند، سرم را بالا می‌آورم و به جای سوالاتِ آزمون‌ِ مهر‌ماه، تو را روی صفحه می‌بینم، نزدیک می‌شوم، بوسه نمی‌دهی و من انگار روی آسفالت با زانو زمین می‌خورم... دورم و زمینِ اینجا دارد مرا می‌بلعد، خاک از سینه‌ام گذشته و چیزی تا سرم نمانده، دستی ندارم که دراز کنم، اما نگاهم به توست... صدایی مَست که تمامِ مصوت‌های بلند را چهار انگشت می‌کشد، آرام توی گوشم می‌خواند:"می‌دونم آخر میرسه یه روزی، کنار تو آروم بگیرم..." #خانه‌به‌دوش

✍🏻 #پیام_ناشناس - چیشد گریه ات گرفت؟ - چرا گریه کردی؟؟؟ + آدمی‌زادم... •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 #کاش خدا روی پیشانی‌‌ آدم‌ها می‌نوشت "شکستنی"، شاید دیگر دنیا انقدر محکم به هر طرفی نمی‌کوبیدشان! •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 #گفت: «‌‌از من استخوان‌هایی خواهد ماند که تو را دوست دارد.» •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 «من #آدمی‌زادم؛ مانده میان اشتیاق و احتیاط!» •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 «من #آدمی‌زادم؛ در آغوشِ خاطره، بی‌پناه…» •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 «من #آدمی‌زادم؛ با خود، در جنگی بی‌برنده…» •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 «بذرِ آفتابگردان در دلم کاشته‌ام؛ آفتابگردان زر💛ــد است، مثل بوسه خورشید بر گونه‌ی زمین؛ داغ، روشن، پرشور! همیشه در پیِ نور، همیشه در پیِ عشق... سبــ💚ــز است، در ریشه‌اش، در برگ‌هایش، در رگ‌هایش، در نفس‌هایش، در امیدی که هر صبح، گردن می‌کشد به سمتِ شرق، تا طلوع را ببوید... گاهی نارنجــ🧡ــی می‌شود، وقتی غروب را می‌نگرد و دلش برای طلوع فردا می‌لرزد... گاهی هم خاکستــ🩶ــری‌ست، وقتی بی‌نور می‌ماند، شب‌ها، در مزرعه‌ای بی‌صدا، تنهایی، ساقه‌اش را خم می‌کند... آفتابگردان، خورشیدی‌ست کوچک، بر دوشِ ساقه‌ای بلند، که دلش رنگین‌کمان دارد و نگاهش، همیشه به سمتِ نور است... بذرِ آفتابگردان کاشته‌ام، شاید دوباره عاشق شوم، و این‌بار، تو را گم نکنم...» #رنگــواژه‌ •|🌻|• @bidelijat