بیکران″
وقتی عاشقم حس میکنم سلطان زمانم و مالک زمین و هر چه در آن است سوار بر اسبم به سوی خورشید میرانم
اشعار بوسیدنی نزار قبانی✨🌿
انسان از سال های دور در صدد اختراع وسیله ای بود تا رویای پرواز آدمی را به تحقق برساند. غافل از اینکه او مدت هاست در آسمان سیر میکرده.
ورقه های فولادی و موتور های قوی دربرابر ورقه های نازک و شکننده و کلمات درهم آمیخته شده، هر دو انسان را به آسمان های بیکران میبرند. یکی میتواند محل زندگی ات را تغییر دهد و دیگری نوع نگاه به محل زندگی ات را. با یکی، گرد این کره خاکی میگردی و با دیگری پا به مرز های ناشناخته میگذاری. یکی دشت ها و جلگه ها و کوه هارا کوچک نشان میدهد، دیگری از اهمیت کوچک ترین چیز ها، حتی پر زدن پروانه برایت میگوید. یکی بال دارد و دیگری بال و پرت میدهد. در هواپیما اگر از پرواز اول جا بمانی، پرواز دومی درکار نیست اما در کتاب، تو بار ها و بار ها پرواز میکنی بدون آنکه در امور و مرور روزانه ات خللی ایجاد کند.
در کتاب خانه در میان کتاب ها میگشتم که با برگه کاغذ کهنه ای مواجه شدم. رویش نوشته بود:«کتاب، یعنی دیدن دنیا از قاب طرز فکر ادم های دیگر»
آری...دیدن دنیا قشنگ است، خواندن کتاب زیباتر...
+بیکران
@biekaran