✳️ روز حافظ و خاطره‌ای درباره آیت‌الله خامنه‌ای - ۱ دیروز بیستم مهرماه روز بزرگداشت حافظ بود. به همین مناسبت در این روز‌ها بسیاری کسان و گروه‌ها درباره این شاعر شهیر ایرانی سخن می‌گویند و از بیت‌ها و غزل‌هایی که دوست دارند و از خاطراتی که با فال‌های حافظ دارند یاد می‌کنند. یادم می‌آید یک بار ماهنامه کیهان فرهنگی در اواسط سال ۶۷ به مناسبت کنگره بزرگداشت حافظ ویژه‌نامه‌ای وزین منتشر کرد و در آن صاحبنظران و حافظ‌پژوهان برتر کشور دربارهٔ این شاعر بزرگ و سبک شعری او، بهترین بیتی که از او خوانده‌اند و نظرشان دربارهٔ فال حافظ اقتراحی برگزار کرده بود. پاسخ‌های این استادان زبان و ادبیات به همراه نمونه‌هایی از تفأل‌های شگفت، این شمارهٔ کیهان فرهنگی را به‌یادماندنی کرد. اما خاطره‌ای که به نظرم رسید به همین مناسبت آن را نقل کنم، مربوط به همین کنگره بزرگداشت حافظ در سالی است که یونسکو آن را «سال حافظ» اعلام کرده بود. سال ۷۰ یا ۷۱ بود که یکی از دانشجویان دانشکده ادبیات دانشگاه فردوسی مشهد برای نگارنده تعریف کرد که در سال ۶۷ و در آستانهٔ کنگرهٔ بزرگداشت حافظ در شیراز، از دانشجویان ادبیات دانشگاه‌های مختلف برای حضور در این کنگره ثبت‌نام می‌شد. ما هم ثبت‌نام کردیم و اسم ما درآمد. گفته بودند که در این کنگره شخصیت‌های نامدار ادبی کشور دربارهٔ حافظ سخن خواهند گفت و از جمله قرار است آقای خامنه‌ای رئیس‌جمهور وقت به همین مناسبت سخنرانی کند. این دوست می‌گفت استادان ما در دانشکده ادبیات سر کلاس به این موضوع انتقاد می‌کردند و می‌گفتند حالا چون آقای خامنه‌ای رئیس‌جمهور است باید دربارهٔ همه‌چیز نظر بدهد و حتی درباره حافظ هم سخنرانی کند؟! می‌گفتند چه ارزشی دارد که رئیس‌جمهور بدهد به دفترش یک متن با موضوع حافظ برایش بنویسند و او بیاید آن را از رو در کنگره بخواند و وقت گرانبهای حضار را بگیرد؟ دیگری می‌گفت آخوند را چه به سخنرانی دربارهٔ حافظ و خلاصه هر کسی به اعتراض، سخنی و حرفی می‌زد و راستش ما هم به آنها حق می‌دادیم. خلاصه به شیراز رسیدیم و در روز موعود در کنار استادانمان در کنگره حاضر شدیم. نوبت سخنرانی آقای خامنه‌ای شد. بسیاری از ما و استادانمان با نوعی دلخوری پای صحبت‌های رئیس‌جمهور نشسته بودیم. اما آقای خامنه‌ای برخلاف تصور همه، متن آماده‌شده‌ای که بخواهد از رو بخواند نیاورده بود و شروع به سخن کرد. هرچه از آغاز سخن بیشتر می‌گذشت، توجه ما و دیگران به اظهارات عالمانه و پرنکتهٔ آقای خامنه‌ای بیشتر می‌شد. در اواسط سخن نفس‌هایمان در سینه حبس شده بود و واقعاً انتظار چنین سخنرانی عمیق و بکری نداشتیم؛ مطالبی که اکثر آنها را برای نخستین‌بار می‌شنیدیم که مستند به روایت‌های محکم قدمای فرهنگ و ادبیات و شعر نتیجه‌گیری شده بود و برخی مستند به جغرافیای شیراز بود و شعر حافظ با این توجه معنا شده بود. سخنرانی آقای خامنه‌ای کوتاه نبود و طول کشید، اما هیج‌کس متوجه طولانی بودن زمان سخنرانی نشد از بس که موضوعات مطروحه در آن جذاب و شنیدنی بود و تازگی داشت. دوست ما می‌گفت به محض اینکه سخنرانی رئیس‌جمهور تمام شد، تمام جمعیت بلند شدند و یکپارچه و از سر ذوق بسیار تا چند دقیقه برای آقای خامنه‌ای کف زدند و او را تشویق کردند. اما نکته اینجا بود که دیدیم تمام همان استادانی که پیش‌تر در دانشگاه دربارهٔ سخنرانی آقای خامنه‌ای پیش‌داوری کرده بودند و نسبت به آن اعتراض داشتند هم بلند شده و با شور و حال خاصی چه بسا بیشتر از ما برای ایشان دست می‌زدند. ✍ تقی دژاکام 🇮🇷🇮🇷🇮🇷 @bimemoj

✳️ روز حافظ و خاطره‌ای دربارهٔ آیت‌الله خامنه‌ای - ۲ آن‌موقع نه من و نه آن دوستی که این خاطره را نقل کرد، نمی‌دانستیم که مطالعات ادبی آقای خامنه‌ای چه در حوزهٔ شعر و چه در حوزهٔ رمان نه تنها از تمام سران کشورمان در ادوار مختلف بیشتر است، بلکه از بسیاری از سران کشور‌های دیگر جهان نیز بیشتر است. همین اواخر هم آقای عطاء‌الله مهاجرانی این خاطره را از «طارق متری» وزیر فرهنگ لبنان در سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸ نوشت: «همراه سعد حریری به تهران سفر کردیم. قرار ملاقات با آیت‌الله خامنه‌ای بود [آذرماه ۱۳۸۹]. قبل از دیدار قرار شد جلسه‌ای با سعد حریری به عنوان نخست‌وزیر داشته باشیم. شش وزیر هم همراه بودیم. جلسه در محل اقامت حریری در کاخ سعد‌آباد برگزار شد. سعد حریری گفت: باید مسئله سلاح حزب‌الله را به عنوان مسئله اصلی لبنان مطرح کنیم. من سخنی نگفتم، اما همه تأیید کردند. وقتی وارد دفتر آیت‌الله خامنه‌ای شدیم، ایشان بسیارگرم و صمیمانه سعد حریری را در آغوش گرفت. جوانی و هوشمندی‌اش را تحسین کرد. از مرحوم «رفیق حریری» ذکر خیری به میان آورد. از لبنان بسیار تعریف کردند. ناگاه از سعد حریری پرسیدند: آقای نخست‌وزیر! شما رمان «گوژپشت نتردام» را خوانده‌اید؟! خب پیداست که نخوانده بود! سری تکان داد که معلوم نبود خوانده یا نه. آیت‌الله خامنه‌ای گفت در این رمان یک زن بسیار زیبایی تصویر شده که زیباترین زن پاریس است. طبیعی است که قدرتمندان در صدد دستیابی به این زن هستند؛ لات‌های پاریس، قداره‌کشان، با نفوذ‌ها. اما همه می‌دانند که آن زن زیبا، اسمش چی بود؟! طارق گفت: من گفتم: ازمیریلدا. آیت‌الله خامنه‌ای با تمام چشمانش خندید و گفت: احسنت! شما وزیر فرهنگ بودید! همه می‌دانستند که ازمیریلدا یک دشنه ظریف دسته‌صدف سپید بسیارتیز و کارا به همراه دارد. هرکس به او سوء نظری داشته باشد، ازمیریلدا از استفاده از آن دشنه تردید نمی‌کند. آقای نخست‌وزیر! لبنان مثل همان زن زیباست. لبنان عروس خاورمیانه است. خیلی‌ها به کشور شما نظر دارند. اسرائیل خطری است که شما را تهدید می‌کند. مگر تا خیابان‌های بیروت نیامدند؟ مگر مردم را نکشتند؟ ویران نکردند؟ سلاح مقاومت مثل همان دشنهٔ ازمیریلداست. دشمن را نومید می‌کند و امکان عمل را از او می‌گیرد. گفت‌و‌گو‌ها ادامه پیدا کرد. اما سعد حریری کلمه‌ای دربارهٔ سلاح حزب‌الله سخن نگفت. بعد از جلسه پرسیدم: نگفتی! گفت: دیدی جلسه را چگونه اداره کرد و بحث را پیش برد. می‌شد مطرح کرد؟!» آری: به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد تو را در این سخن، انکار کار ما نرسد اگر چه حسن‌فروشان به جلوه آمده‌اند کسی به حسن و ملاحت به یار ما نرسد ✍ تقی دژاکام 🇮🇷🇮🇷🇮🇷 @bimemoj

🔰 شهید اردشیر حسین‌پور؛ تک تیرانداز عرصه علم و پژوهش 🔹دکتر اردشیر حسین‌پور، دانشمند شهید ایران، به معنای واقعی کلمه مجاهد بود و این از سبقه علمی و اجتماعی او مشهود است، جهاد را از جبهه آغاز نمود اما در عرصه علم و پژوهش نیز تک تیرانداز شد. به گزارش خبرگزاری فارس از شیراز، ماجرایش را شنیده بودم سال‌ها پیش. همان هنگامه حادثه. حادثه‌ای تلخ که یک دانشمند کاربلد و مبتکر را از جمع مجامع علمی ایران کم کرد. جوانی که برای تک تک دقایق عمرش، برنامه داشت. برنامه‌های خلاق و برجسته. هم او که آوازه‌اش از مرزها عبور کرد و ایادی استکبار را برای حذف او مصمم نمود. 🔹اردشیر حسین‌پور، استادیار دانشگاه شیراز و دارای مدرک دکترای فیزیک‌هسته‌ای، جوانی متفاوت و منحصر به فرد بود که به روایت دانشجویان و اساتیدش، همواره سعی در حرکت رو به رشد داشت. حرکتی که پله‌های تکامل را یک به یک طی کرد. تک تیراندازِ عرصه علم دکتر حسین‌پور به معنای واقعی کلمه مجاهد بود و این از سبقه علمی و اجتماعی او مشهود است. جهاد را از جبهه آغاز نمود اما در عرصه علم و پژوهش نیز تک تیرانداز شد.... 🔗 متن کامل را اینجا بخوانید: https://farsnews.ir/Provinces/1655300781000199738 🇮🇷🇮🇷🇮🇷 @bimemoj

🎥 رهبری و ولایت فقیه در میانه جنگ 12 روزه 🇮🇷🇮🇷🇮🇷 @bimemoj

🔰 ویژه برنامه قطب نما | درس ها و عبرت های جنگ 12 روزه 🔹قسمت پنجاه و سه با حضور: دکتر مهدی سعیدی (کارشناس مسائل سیاسی)👇 https://basirat.ir/fa/news/382522 🇮🇷🇮🇷🇮🇷 @bimemoj

🔰 اعضای کنست، ایمن عوده و اوفر کاسیف، پس از بالا بردن پلاکاردی با نوشته «نسل‌کشی» در طول سخنرانی ترامپ، از سالن خارج شدند. 🇮🇷🇮🇷🇮🇷 @bimemoj

🔰نیمرود کوهن، سرباز اسرائیلی که در جریان روز ۷ اکتبر اسیر شده بود، امروز آزاد می‌شود 🔹لحظه دستگیری وی توسط رزمندگان حماس در عملیات طوفان الاقصی، به نماد تحقیر رژیم صهیونی در روز ۷ اکتبر تبدیل شده است. 🇮🇷🇮🇷🇮🇷 @bimemoj

🔰پاسخ عباس عبدی به حجت الاسلام ناطق نوری درباره اشتباه بودن تسخیر سفارت آمریکا ❇️ عباس عبدی روزنامه نگار اصلاح طلب و از دانشجویان تسخیرکننده سفارت آمریکا در سال ۵۸، در گفت‌وگو با بی‌بی‌سی فارسی در سال ۱۳۹۸ چنین بیان کرد: 🔹اشغال سفارت در خلأ و انتزاع رخ نداد؛ بلکه محصول عملکردی از ایالات متحده آمریکا بود که با ۲۸ مرداد آغاز و پس از آن نیز ادامه پیدا کرد. 🔹در تاریخ ایران هیچ اقدامی نبوده که تا این اندازه حامی در زمانی که اتفاق افتاد، داشته باشد. پس چرا باید تجربه یک ملت را محکوم کرد؟ 🔹این ملت دیوانه نبوده که از این اقدام حمایت کند، حتما اتفاقی برایش افتاده که این واکنش را نشان داده است. 🔹 اگر تسخیر سفارت هم صورت نمی‌گرفت، آمریکایی‌ها بهانه دیگری برای تحریم پیدا می‌کردند. 🔴 ناگفته‌های از تاریخ تمدن غرب در ✅ کانال جنایات غرب 💯 @jenayaat

🔰 #توکل ‌همایی چون تو عالی‌قدر، حرص استخوان تا کی؟ دریغ آن سایهٔ همّت، که بر نااهل افکندی در این بازار اگر سودی‌ست، با درویش خرسند است خدایا منعِمم گردان به درویشی و خرسندی 🇮🇷🇮🇷🇮🇷 @bimemoj

🔰 بگذارید روزنامه کار خودش را بکند... 🔹حجت‌الاسلام مسیح مهاجری می‌گوید: «در طول سال‌های دهه اول انقلاب، ارتباطات نظام جمهوری اسلامی با انگلستان نوسانات زیادی داشت. انگلستان جزو کشورهایی بود که بعد از مسائل گروگانگیری، به آمریکا پیوسته و اعلام حمایت کرده بود و سطح روابط خود را با ما خیلی تنزل داده بود. سفارت خودش را در مواردی بسته بود، در مواردی به صورت حافظ منافع و در سطح پایین درآورده بود. در بعضی مقاطع، صحبت این بود که با این کشور ارتباط برقرار شود. یا انگلیس این تقاضا را می‌کرد یا دولت ما هم نشان می‌داد که مایل است این رابطه برقرار شود. در یکی از این مقاطع که ما احساس کردیم تلاشی وجود دارد برای برقراری این رابطه، برآورد ما این بود که تلاش، تلاش خوبی نیست و ما باید یک مقدار قوی‌تر برخورد کنیم. من خودم مقاله‌ای نوشتم تحت عنوان *"«پدر شیطان»** که حرف ما در آن مقاله این بود: اگر ما می‌گوییم آمریکا شیطان است، آمریکایی‌ها از تولیدات انگلیسی‌هایند و انگلیسی‌ها پدر آمریکایی‌ها، پس انگلیس پدر شیطان است. خب، در برقراری رابطه با انگلیس، ما باید خیلی قوی برخورد کنیم و دقت عمل داشته باشیم و مواظب باشیم که کلاه سرمان نرود. در این برقراری رابطه، انگلیسی‌ها می‌خواستند آقایی را اینجا کاردار خودشان کنند که ما درباره او حرف داشتیم و مسائلی را مطرح کردیم. اینها همه در آن مقاله مطرح شده بود. مقاله قوی‌ای هم بود. یک شب سیداحمد آقا به من تلفن کردند تا مطلبی را از ناحیه امام مطرح کنند و پیغامی را درباره کارهای روزنامه برسانند. من پرسیدم: «نظر امام درباره مقاله پدر شیطان که ما نوشتیم چیست؟» چون همان روزها امام حمایتی از وزارت خارجه یا سیاست خارجی کرده بودند و برای من این شبهه پیش آمده بود که نکند ما کار خوبی نکرده باشیم. حاج‌ سیداحمد آقا در جواب گفتند: «منظور این است که من این را از امام بپرسم و به شما بگویم؟» گفتم: «بله». بعد ایشان گفتند: «من اطلاع دارم از نظر امام و به شما هم همین الان می‌گویم.» گفتم: «خب، امام نظرشان چیست؟» گفتند: «آقای ولایتی [وزیر وقت امور خارجه]، آن روز در نیویورک بودند و آنجا این مقاله را از طریق فاکس دیده بودند و تماس با آقای بشارتی [قائم‌مقام وقت وزارت امور خارجه] گرفته و گفته بودند خدمت امام عرض کنید بالاخره ما راست می‌گوییم یا روزنامه جمهوری اسلامی؟ اگر ما درست عمل می‌کنیم، به روزنامه بگویید که این‌جور ننویسد، اگر روزنامه درست می‌نویسد، به ما بگویید این کار را نکنیم. آقای بشارتی هم با من [حاج‌ سیداحمد آقا] تماس گرفت و من هم با امام قضیه را مطرح کردم. امام فرمودند: «به ایشان بگویید هم شما درست عمل می‌کنید و هم روزنامه. بگذارید روزنامه کار خودش را بکند.» #امیررضا_ستوده #پابه‌پای_آفتاب نشر پنجره جلد ۴، صفحات ۲۳۵و ۲۳۶. 🇮🇷🇮🇷🇮🇷 @bimemoj