دیگر آن آدمِ پیش از جنگ نیستیم. دوازده روزِ گذشته، فقط دوازده روز نبود؛ یک فصلِ کاملِ بیدار شدن بود. پردهای کنار رفت، و ما حقیقت را واضحتر دیدیم. و آنها که هنوز مردد بودند، ایستادهاند بیآنکه کسی فرمان دهد، بیآنکه دستی ما را هل دهد، به هم نزدیکتر شدیم. انگار دلهامان یادشان آمد که از یک خاکاند، از یک درد، از یک سرنوشت.
