خطاب به ایتاییونی که نه با احساس که با منطق جَو میدن...☺️

اسم اون «افسردگی بعد از گم کردن ساعت مچی عقربه ای » چیه؟! من به همون دچارم #core

دوستان ایتا لجش با من را تمام کرد درود بر ارواح خاله اش قراره باویدیو های #وفا زخمیتون کنم🦦

https://eitaa.com/bitolfarah/11259 عام باشه بزار بگم

مثال میزنم( تو پاکت ازم داشته باشید مثال زدن ساده ترین و بهترین راه برا رسوندن یه مطلب به مخاطبتونه)

فرض کن یکی رو دوست داری انقد این دوست داشتنه پیشروی میکنه که دیگه بدی های طرفت رو نمیبینی.. و حالا یه منِ نوعی بیاد بهت بگه که «آره بابا فلانی بددهنه» در این مرحله ای که مغز تو به اختیار قلبت در اومده...این گفته من که از حقیقت براومده رو منکر میشی حالا چجوری؟ مثلا میگی که : «نه من ندیدم ازش🤷🏻‍♀» [خودتو به اون راه میزنی] یا اینکه:«خیلی هم مودبه💁🏻‍♀» [یه ویژگی خوب دیگشو بولد میکنی] «تو خودت مگه خیلی خوش اخلاقی؟!😡» [خود منو تخریب میکنی] اینجاست که تمایلاتت که نماینده قلبتن بر منطق مغزت چربیده..

و حالا چه ربطی داره به ایتاییا؟

تمایل از مِیل میاد «میل به چیزی داشتن» کار عقل نیست... کار دل و قلبه و در مواردی کار جسم... +من دوست دارم نتم بین المللی باشه! پس میاد کلی دلیل عقلی براش پیدا میکنه و ردیف میکنه پشت سر هم حرف چنتا کارشناس و غیر کارشناسم میزاره و از لحاظ منطق میاد ثابت میکنه که نت بین الملل بااااید باشه +خب اشکالش چیه وقتی منطقیه؟ که این منطق برآورده از منطق نیست پشتوانه اش احساسه نه عقل! یعنی من بخاطر همون «دوست داشتن»ـه کلی دلیل چیدم نه بخاطر خود اون موضوع! بنابراین تو همچین موقعیتی اصل مطلب به حاشیه میره و منطق تولیدی از احساس حکمرانی میکنه

در رابطه با این مبحثی که الان بحثش پیش اومد... حتما یسر برید و سری جلسات سخنرانی استاد رائفی پور با نام «جنود عقل و جهل» رو دنبال کنید... «شرح حدیث جنود عقل و جهل» کتابیه نوشته امام انقلاب، آیت الله خمینی(ره) که استاد اومدن و قشنگ برا مخاطب مطالب سنگین کتاب رو باز میکنن با توضیحات جذابشون...

برو کافه کتاب راهرو سمت راست اتاق سومی🤓