حال دقیق نمیدانم که
آیا این اندوه است که ما را
به تفکر وا میدارد...
یا تفکر است که ما را اندوهگین میکند!
در دنیایی که همه چون ابر ها زودگذر بودند و رفتنی؛
تو خورشید من شدی ،
ماندی و تمام تاریکی های دنیایم را روشن کردی.
اطرافیانم خیلییی کم میبینن که من لاک بزنم و احتمالا خیلیا اصلا ندیدن
ولی باید بگم ، من عاشق اینم که ناخن هامو از ته بگیرم (کوتاه ترین حالت ممکن) بعد نیمه بالایی ناخنامو لاک بزنم😭🫴🏻
در دنیای من برخی مانند تاریکی شب خیره کننده
برخی دیگر همچون ستاره گاهی چشمک زن اما پر جذبه
اما تو ، تو ماه شب تاریک منی که تمام سیاهی شب را برایم زیبا و روشن میکنی🌘✨