بعد از ماجرای سوختن در امیرالمومنین علیه‌السلام را با دست‌های بسته به مسجد بردند. دومی گفت: علی رهایت نمی‌کنیم تا بیعت کنی! حضرت فرمود: هرگز بیعت نمیکنم، مگر شما در غدیر با من بیعت نکردید؟! چه زود به اهل بیت پیامبرتان حمله ور شدید. دومی گفت: علی کافیست؛ این سخنان بیهوده را رها کن اگر بیعت نکنی تو را میکُشم‌. حضرت فرمود: در این صورت عبد خدا و پیامبرش را کشته‌اید. دومی گفت: برادری و اخوتی بین تو و پیامبر نبوده و منکر شد. حضرت به او فرمود: اگر سفارش و وصیت پیامبر به صبر نبود؛ تو جرئت ورود به خانه ام و آزار همسرم را نداشتی! دومی بر سر اولی فریاد زد که علی محارب است! یا باید بیعت کند، یا گردنش را بزنیم. حسن و حسین با این حرف صدای گریه‌هایشان بلند شد. امیرمؤمنان فرمود: گریه نکنید که اینها نمیتوانند پدرتان را به قتل برسانند. - مظلوم مقتدر‌ علی بن ابی طالب علیه السلام | سلیم‌بن‌قیس‌، صفحه ٢٠٠

گریه کنید مادر ما بی‌گناه بود...

لبریز شوق بود که در گوش محسنش، یک‌روز علی اقامه بخواند، ولی نشد...

من رزق سال کشور را، در شب‌های فاطمیه می‌گیرم... - رهبر شهید انقلاب

يَا زَهْرَاءُ، كَأَنَّ الْيَاسَمِينَ خُلِقَ مِنْ نُورِكِ

خورد زمین و همه جا ریخت بهم

بر علی آن شب جانکاه چهل سال گذشت بعد از آن قامت خیبرشکنش تا شده بود