قسمت دوم/ ساعت ۰۰:۰۰ رفتیم ایستگاه اتوبوس، به سختی سوار اتوبوس شدیم و فقط میتونم بگم ماشاالله به این همه جمعیت..؛ بعد سمت مرجعیت پیاده شدیم و سوار اتوبوس شدم ولی خانواده جا نشدن برای همین موقع برگشت یهو درب اتوبوس بسته شده داشتوم گیر میکردم ولی اومدم بیرون، وضعیت عجیب بود و حس عجیب‌تری داشتم. بالاخره اومدم بیرون ولی چادرمو داشت میبرد که کشیدم و چادرم پاره شد... من از اینکه چادرم پاره شد ناراحت نشدم ولی از اینکه چادر پاره شد گریه کردم.

قسمت سوم/ بعد از کیلومترها راه رفتن ساعت ۰۲:۰۰ یه جایی نشستیم و بعد از نماز صبح خوابیدم تا ساعت ۰۴:۵۶ و با خواب ترسناک و عجیبی که دیدم بیدار شدم "نمی‌دونم چی رو خواب دیدم و اصلا یادم نمیاد..ولی میدونم خیلی ترسیدم."

قسمت چهارم/ نماز رو با غمگین ترین حالت ممکن خوندیم و دیگه راهی خونه شدیم و ساعت ۰۸:۰۰ رسیدیم خونه. تا ساعت ۱۷:۰۰ خوابیدم و هنوزم خوابم میاد.

قسمت پنجم/ قسمت غم‌انگیز ماجرا اینه که 9 ساعت منتظر پیکر مطهر شهدا بودیم ولی قسمت نشد باهاشون وداع کنیم.. من هنوز هم متوجه نشدم که او را تشییع می‌کنند یا جانِ مرا(:

علمدار به علمدار رسید(:

نماز لیلة الدفن* ~ سید علی فرزند سید جواد ~ سیده بشری فرزند سید علی ~ مصباح‌الهدی فرزند محمد باقر ~ زهرا فرزند غلامعلی ~ زهرا فرزند محمد جواد

گردن کِشیده‌ام که تماشا کنم تورا" امام رضا۱۸.. *کوچه پس کوچه‌های گردِ حرم* _۱۸ تیرماه سالِ نداشتنت_

📝 متن کامل پیام حضرت آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای، رهبر معظّم انقلاب به‌مناسبت تشییع و تدفین آقای شهید ایران | ۱۸/تیر/۱۴۰۵ 🔗 Rahbar.ir/s/1522 ▪️#یالثارات_الحسین | #باید_برخاست 📲 @rahbar_enghelab_ir

https://eitaa.com/nashenas_app/app?startapp=link_8rmjoa5&btn=☁️ برای صحبت هستین؟

¹³³🌙

؛