. جهان به مجلس مستان بی‌خرد ماند که در شکنجه بود هر کسی که هوشیار است - صائب تبریزی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. "تو هزار بار خودتو از چشم من انداختی ولی من چون دوستت داشتم هر هزار بار فوتت کردم و باز گذاشتمت اون بالا. قطعا من اشتباه کردم، قطعا...!" - محمدمهدی تردست 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. اینک دهان مبند که بعد از وفات هم از ما اگر که پوست بگیرند دَف شویم - جنتی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. السلام علی خاتم‌الانبیا به عدد تمام دخترانی که به آن‌ها حیات بخشیدی. 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. علف هَرز چه داند که خزان چیست گلم با کسی از غمِ دل گو که خودش غم دارد - هاتف اصفهانی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. اینَش سزا نبود دلِ حق گُزارِ من کز غمگسارِ خود سخنِ ناسزا شنید - حافظ 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. با موی باز خویش که در کوچه می‌دوید تصویر یک ستاره‌ی دنباله‌دار بود - علیرضا نورعلی‌پور 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. چنان بر روی صورت ریختی موی پریشان را که گویی ماه را یک هاله‌ی مبهم بغل کرده - حامد عسکری 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉۰

#بی‌کلام 🎶🎧

‌قلم‌مو را آغشته به رنگ ارغوانی می‌کنم و آن‌ را روی نقطه رنگی صورتی که بر پالت کاشته‌ام می‌کشم. کمی پیچ‌وتاب قلم کافی‌ست تا ابر و بادی این دو رنگ، حس صبح بهاری را در من زنده کند. صبحی که آفتابش به قدری بالا آمده تا با تلألوهای کوچکی از بین ابرهای پنبه‌ای، نوید امید دهد. وقتی برای تمیز کردن قلم، آن را در تینر می‌چرخانم، بوی تند تینر به جانم می‌نشیند. از معدود بوهایی‌ست که هر کسی آن‌ را نمی‌پسندد، و من به این سلیقه می‌گویم: سلیقه‌ی خاص هنرمند. سبز چمنی و یک کلبه‌ی کوچک، شاید برای این تابلو دلنشین‌تر باشد، اما من، به تصویر کشیدن واقعیت را ترجیح می‌دهم و همین باعث می‌شود دستم به سمت طیف خاکستری تیوپ‌های رنگ برود. ستون‌های کوتاه و بلند در وسط و گوشه‌های تابلو. حتی وقتی با قلمی نازک‌تر به ظریف‌کاری پنجره‌ها و بالکن‌های کوچکی که با چند گلدان شمعدانی و پتوس تزیین شده‌اند می‌پردازم، چنگی به دل نمی‌زنند. چند قدم به عقب می‌روم. خیره به تمام جزئیات و کلیات کار تمام شده‌ام می‌شوم. گاهی حس می‌کنم تنها نقطه‌ی عطف تابلوهایم آسمانی‌ست که بشر، حداقل تا به امروز نتوانسته کاملا آن‌ را به فنا بدهد؛ و خورشیدی که روزهای جدیدی را برای ما آغاز می‌کند. #آیهان_نویس 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. گفتم به خویش، دردِ مرا چاره می‌کند پلکی نگاه بر منِ آواره می‌کند از قاصدان سراغ گرفتم؛ گریستند! گفتند: نامه‌های تو را پاره می‌کند - حسین دهلوی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉