آدم‌ها بعد عبور از یک مرحله طاقت‌فرسا واردِ بی‌حسی و عمدتا تظاهر به خوب بودن می‌کنن؛اما جواب‌ها کوتاه‌تر و سکوت‌ها بلند‌تر از قبل میشه.ذهن برای دووم آوردن،صدا‌هارو کم میکنه،رنگ‌ها رو تبدیل به مشکی و احساسات رو در یک کشوی موقت سفید رنگ قفل می‌کنه...این کارو می‌کنه چون با وجود بی‌حسی و خستگی‌ش بتونه بهتر از پس زندگی بربیاد تا اینکه فروپاشی کنه و من بدجور تو این شرایط قفل شدم.

شد،شد. نشد میرم کربلا پیش عموم ابالفضل میزنم زیر گریه

شد،شد. نشد میرم رو به رو ضریحش داد میزنم تو رو جون رقیه:))

از این تنی که من میبینم عمویی برای رقیه در نمیاد:)..

ولی طرف مقابلم کسایی‌ان که ادعا می‌کنن به امام ها و پیامبرا اعتقاد ندارن و عملاً همه چیز به یه ورشون‌عه.

مثلاً طرف اینجوری‌عه که: اوه هانی امام حسین کیه؟ محرم چیه؟ من مثل شما low level نیستم. بعد خانواده‌ش؟ کاملاً مذهبی و ناز نازی ان.

نمی‌دونم قراره حرف‌مو چجوری برداشت کنید. ولی کل حرفم اینه که داداش! دیگه از ریشه‌ت که چشم پوشی نکن. خانواده‌ت هم خون خودت‌ن. هم ریشه ی خودت‌ن. اگر بخوای خانواده‌ت و اعتقاداتشون رو به کل بندازی کنار چی ازت میمونه؟

همونایی میگن ما محرم نمیایم که ننشون با نذر حضرت ابلفضل و سلام و صلوات به دنیاشون آورده

مونده روی زمین پیکر تو رها السلام علی من دفنه اهل قرا:)..