میگن کلمهی عشق از گیاه عَشَقِه گرفته شده. عَشَقه برگهای قلبیشکل داره و دورِ هر گیاهی که کنارش باشه میپیچه، در حد خفگی فشارش میده و مواد موردنیاز خودش رو از اون تأمین میکنه؛ اونقدری که گیاهه بعد از مدتی میخشکه و میمیره...
اما من فکر میکنم هر گیاهی که اینطوری از بین رفته، خوشحال بوده. تکتک لحظاتی که شیرهی جونش مکیده میشده، دلگرم بوده که به عشق، جان میبخشه.
-گرفتار رهایی
"هیچ ناراحتی و اندوه دیگه ایی به جز تو نمی خوام"
"هیچ غمی تو این دنیا مثل این نیست"
عشق برای من همچین چیزیه.
با کی ناراحت میشی؟
اگه یه آسمون خاکستری ماه ها بالاسرمون باشه بازم می مونی؟