♦️ملت ایران به خاطر انتخابات گذشته، چوب میخوره از خدا مفصل.... ♦️کسانی که به پزشکیان رای دادند، در تک تک این گناه ها شریک اند... ♦️ بدا لهم سیئات ما عملوا... قیامت میفهمی چکار کردی ♦️امام صادق فرمودند: اگر بنی امیه آدم نداشتند که نامه هاشون رو ببره اینور اونور و سر کیسه هاشون رو بدوزه(پایین ترین کار حکومت)، اونها نمیتونستند حق ما رو بخورند

💢رمزگشایی از یک سند تاریخی؛ وقتی «آری» امام، معنای «نه» می‌دهد در روزهای پرتلاطم کنونی، شاید کمتر سندی به اندازه نامه سرگشاده و تاریخی امام خمینی (ره) درباره انفصال آیت‌الله منتظری، جای خالی‌اش در میان بحث‌های سیاسی و اجتماعی احساس می‌شود. نامه‌ای که نه فقط یک حکم اداری، که یک کلاس درس در باب «مشروعیت و مصلحت» در نظام ولایی است. امام خمینی در فرازی از این نامه، با سوگندهایی تکان‌دهنده، پرده از یک معمای مهم در علم سیاست برمی‌دارد: «و الله قسم، من از ابتدا با انتخاب شما مخالف بودم...»؛ «و الله قسم، من با نخست‌وزیری بازرگان مخالف بودم...»؛ «و الله قسم، من رأی به ریاست‌جمهوری بنی‌صدر ندادم...». سوال اینجاست: چطور امضای پای حکم نخست‌وزیر بازرگان، رئیس‌جمهور بنی‌صدر و قائم‌مقامی منتظری پای این اسناد حک شده، اما در دل، امام با آن‌ها مخالف بوده است؟ این تناقض ظاهری، ما را به مفهومی عمیق در حکمرانی دینی می‌رساند: #اذن_اکراهی. یعنی جایی که ولی جامعه، به دلیل «اقتضائات حکمرانی» و نه از روی رضایت قلبی، به امری اذن می‌دهد. این اذن به معنای «موافقت» نیست، بلکه به تعبیری «عدم مخالفت» تاکتیکی است برای حفظ کلان‌منافع نظام. از صلح امام حسن (ع) و پذیرش حکمیت در ماجرای صفین تا پرونده‌های معاصر سیاسی؛ تاریخ پر از مواردی است که رهبران دینی، برای عبور از بحران‌ها، ناگزیر به این نوع «اذن» شده‌اند. نخستین دستاورد این نگاه، پرهیز از یک اشتباه راهبردی است و آن استناد صرف به اذن و امضا برای اثبات رضایت کامل رهبر است. به ویژه در موضوعات سرنوشت‌ساز، نمی‌توان صرفا با استناد به یک اذن، تیر انتقادها را به سوی منتقدان نشانه رفت و دهان آنها را بست.بایددر اصول همیشگی وبیانیه‌های مکرر یک رهبر به دنبال «نظر واقعی» او گشت، نه در حاشیه یک مجوز مقطعی. دومین ثمره این تحلیل آن است که هیچ کس حق ندارد با پشت گرمی یک «اذن» یا «امضا»، خود را در هاله‌ای از تقدس مصون از نقد بداند. چه بسیار کارگزارانی که با تکیه بر یک حکم، دهان منتقدان را بستند و خسارت‌ها به بار آوردند. تلخ‌ترین مثال در تاریخ معاصر، ماجرای #برجام است. برجام که به تعبیر امام شهيد «خسارت محض» بود، با همین ترفند توجیه شد: اگر رهبری مخالف بود، چرا اذن دادند؟ غافل از اینکه امام شهيد بارها از آن روند انتقاد کرده و انتساب آن را به خود نفی فرمودند. اما چون «اذن اکراهی» ایشان برای مذاکرات هرگز تبیین نشد، عده‌ای از آن به عنوان «سپر دفاعی» برای فرار از پاسخگویی استفاده کردند و خسارت‌ها را به نام رهبری فاکتور زدند. سومین درس این نامه، خطاب به مردم و امت است: شما نیز نباید هر اذنی را نشانه «رضایت و حب قلبی» ولی بدانید. گاهی حرکت در مسیر یک «اذن اکراهی»، دقیقاً به معنای حرکت در خلاف مسیر «رضایت حقیقی» رهبری است. همین ناآگاهی است که گاهی اوقات، غربت تلخ یک رهبر و امام جامعه را رقم می‌زند؛ جایی که او در دل می‌گوید «نه»، اما امت به پای یک «بله» تاکتیکی، او را تنها می‌گذارند. جمع‌بندی آنكه نامه امام به منتظری، فقط یک سند عزل و نصب نیست؛ یک «کتاب راهنما» برای امروز ماست. درسی که می‌گوید: برای اینکه «انقلابی» بمانیم، باید بتوانیم بین «اذن مقطعی» و «رضایت همیشگی» امام جامعه تمایز قائل شویم. وگرنه هر روز، شاهد تکرار برجام و تکرار غربتی خواهیم بود که نامش حمایت از رهبری است، اما حقیقتش خسارت به نام امام و تنها گذاشتن ايشان است. ✍🏻محمد تقی نظريان مفيد مدیر گروه عدالت و پیشرفت در دفتر مطالعات حکمرانی مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی حکمران؛ روایت عمیق سیاست و اقتصاد🔻 @HokmranOnline

خاطره سردار شهید امیرعلی حاجی‌زاده از ماموریت دشواری که حاج قاسم به وی سپرده بود.

🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸 🌱 بسم الله الرحمن الرحیم 🔵 شُکر در سختی‌ها ✅ آیت‌الله حاج‌آقا مرتضی تهرانی رحمت‌الله‌علیه: اگر ما خیال می‌کنیم مؤمن هستیم، باید چیزی را بپذیریم که خدای متعال برای مؤمن در این دنیا قرار داده است. از حضرت صادق صلوات‌الله‌علیه نقل شده است: من از این مردم، از این خوب‌ها، از این مسلمان‌ها، از این نماز جماعتی‌ها تعجب می‌کنم، دنبال چیزی در دنیا می‌گردند که خدا خلقش نکرده است. عرض کردند این‌ها دنبال چه می‌گردند که خدا خلقش نکرده؟ فرمود: راحتی. خدا برای مؤمن راحتی خلق نکرده است؛ آن‌وقت مردم دنبال آن می‌گردند. ✅ در روایت دیگر آمده است: «الدُنیا سِجنُ المُؤمِن وَ جَنّةُ الکافِر»؛ راحتی کفّار همین‌هایی است که می‌بینند و همین کارهایی است که می‌کنند و مال مردم را می‌خورند و می‌خوابند و ظلم می‌کنند، اما راحتی مؤمن این نیست. ✅ دنیا برای مؤمن به منزله‌ زندان است؛ هر طرف زندان که بروی زندان است. پس انسانی که خودش را مؤمن می‌داند، گاهی یک قدری سر جیب او خالی می‌شود؛ گاهی یک قدری سلامتی‌اش را از دست می‌دهد؛ نمی‌تواند خیلی راه برود و ورزش کند؛ نمی‌تواند خیلی تفریح بکند؛ باید یاد این روایت باشد. ✅ اگر مؤمن هستی و برای تو دارد ناراحتی پیش می‌آید، بدون این‌که خودت برای خودت ناراحتی درست کنی، دارد برای تو پیش می‌آید، اگر مرد باشی و واقعاً شکر کنی و بگویی: خدایا، این ناراحتی و این مصیبت که برای من پیش آمده، از سوی تو نعمت بوده و چون نعمت بوده شُکرت ‌می‌کنم؛ می‌گویم: خدایا، شُکرت. اولیاء این‌طور بوده‌اند، ولی کم بوده‌اند؛ در علما بوده‌اند؛ در غیر علما بوده‌اند؛ کم بوده‌اند این‌طور. ✅ وقتی از اندرونی برای مرحوم آقامیرزاجوادآقای ملکی‌تبریزی خبر آوردند که این پسر هیجده ساله‌ مریضِ شما نفسَش قطع شد، ایشان در اتاق بیرونی نشسته بود و یک مشت از طلبه‌ها هم بودند، گفت: الحمدلله. امروز، روزِ عید است و خدا به ما عیدی داده است. شروع کرد بقیه‌ حرف‌هایش را زد. این طبیعتش این‌طور شده بود. آن‌قدر عبودیت و بندگی را غلظت داده بود و تعمق بخشیده بود که این‌طوری بود. اصلاً اعصابش هم به هم نمی‌ریخت. ✅ من و شما اگر این‌طور آدم‌ها را در زندگی خود ببینیم تعجب می‌کنیم. می‌گوییم این‌ها آدم نیستند، یک موجودات دیگر هستند و حال آن‌که باید گفت آدم واقعی این‌ها هستند. آدم واقعی این‌هایی هستند که از عطای حق‌تعالی جوش نمی‌آورند. می‌گویند: خدا داده؛ عادل است؛ ظالم نیست؛ رئوف است؛ دشمن نیست. #شکر #امام_صادق #امتحان_الهی 🎤سخنرانی ۲۸ فروردین ۹۳ @mortezatehrani 🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸