چون تو شعر دوس داری
چون این آهنگه رو دوس داشتم واسه توعم فرستادم
چون تو دوسش داری منم دوسش دارم
چون این کتابه رو خوندم دوسش داشتم توعم بخونی
این حرفا خیلی قشنگن برام.
بخارِ چای.
عهد و پیمانِ تو با ما و وفا با دگران؟
ساده دل، من که قسم هایِ تو باور کردم.
بخارِ چای.
و اما من
اگر اکنون زندهام به واسطهی همین امیدِ ناچیز است؛
شاید استکانِ چایی همان امیدِ من باشد.