کاش ای تنها امید زندگی می‌توانستم فراموشت کنم یا شبی چون آتش سوزان دل در مزار سینه خاموشت کنم کاش چون خواب گران از دیده ام نیمه شب ها یاد رویت میگریخت کاش احساس نیاز دیدنت از وجودم چون وجودت دور بود در دلم آتش نمی‌زد آن نگاه کاش آن شب چشمهایم کور بود

عیدتون مبارک🤍

ساقی بده آن کوزه یاقوت روان را یاقوت چه ارزد بده آن قوت روان را اول پدر پیر خورد رطل دمادم تا مدعیان هیچ نگویند جوان را تا مست نباشی نبری بار غم یار آری شتر مست کشد بار گران را ای روی تو آرام دل خلق جهانی بی روی تو شاید که نبینند جهان را در صورت و معنی که تو داری چه توان گفت حسن تو ز تحسین تو بستست زبان را آنک عسل اندوخته دارد مگس نحل شهد لب شیرین تو زنبورمیان را زین دست که دیدار تو دل می‌برد از دست ترسم نبرم عاقبت از دست تو جان را یا تیر هلاکم بزنی بر دل مجروح یا جان بدهم تا بدهی تیر امان را وان گه که به تیرم زنی اول خبرم ده تا پیشترت بوسه دهم دست و کمان را سعدی ز فراق تو نه آن رنج کشیدست کز شادی وصل تو فرامش کند آن را ور نیز جراحت به دوا باز هم آید از جای جراحت نتوان برد نشان را #سعدی

چه غریبانه تو با یاد وطن مینالی من چه گویم که غریب است دلم در وطنم - هوشنگ ابتهاج

_

بس که دلتنگم اگر گریه کنم می گویند قطره ای قصد نشان دادن دریا دارد