‌اون گریه نمیکرد، فقط پاش لیز خورد ، سرش خورد به خاطرات...

خسته‌ام! سنگ نزن، هی نشکن روح مرا شده‌ام عاشق یک آینه‌نشناس چرا؟ گفته بودی که تماشاگر باغ دلمی لک شده دست تو از شاخه‌ی گیلاس چرا؟ از درختان دلم عشق بچین، نوبری است فرصتی نیست بیا، کشتن احساس چرا؟ #مهدی‌اخوان‌ثالث

نیست بی دیدار تو در دل شکیبایی مرا نیست بی‌گفتار تو در دل توانایی مرا در وصالت بودم از صفرا و از سودا تهی کرد هجران تو صفرایی و سودایی مرا عشق تو هر شب برانگیزد ز جانم رستخیز چون تو بگریزی و بگذاری به تنهایی مرا چشمه‌ی خورشید را از ذره نشناسم همی نیست گویی ذره‌ای دردیده بینایی مرا از تو هر جایی ننالم تو هر جایی شدی نیست جای ناله از معشوق هر جایی مرا گاه پیری آمد از عشق تو بر رویم پدید آنچه پنهان بود در دل گاه برنایی مرا کرد معزولم زمانه گاه دانایی و عقل با بلای تو چه سود از عقل و دانایی مرا سنایی

کمر خم کرد هر کس برد بارِ عشق را بر دوش جوان شد پیر، گل شد سر به زانو، بید شد مجنون - فاضل نظری

‏- یه روز گوشیتو می‌ندازی یه کنار،استوری ها رو نمی بینی، دیر جواب می‌دی، نوتیف ها رو خاموش می کنی، چت ها رو باز نمی کنی، توی هر گروهی که هستی دیگه چیزی نمی نویسی، و می‌فهمی همه این چیزا الکی بوده. ‏زور اضافه میزدی تا با آدمهای بیشتری در ارتباط باشی و می‌خواستی همه رو راضی نگه داری و بعدش یادت میوفته توی همه ی اون مدت داشتی خودتو به خاطر بقیه از دست می‌دادی.

من در پی خویشم به تو بر میخورم اما آن سان شده ام گم که به من دسترسی نیست - هوشنگ ابتهاج

چنان دلتنگ شد عطار بی تو که شد بر وی جهان زندان کجایی آخ کجایی... آخ کجایی... - عطار نیشابوری

شب بخیر غارتگر شب های بی مهتاب من منّتی بر دل گذار، امشب بیا در خواب من - هوشنگ ابتهاج

‌

من امشب در خیالِ خود، کنارت چای می نوشم ... کنارت در نگاهِ تو ، به آغوشِ تو مدهوشم ... من آن شمعِ جِگَر سوزم، به  چَشمانِ تو خاموشم ... میانِ چِشمه ای جوشان، که با سردی هم آغوشم  ... من آن بَزمِ خوش احوالم ، عروسی که سِیَه پوشم ... مرا کردی رها در خود ، ولیکن عشق بر دوشم ... تو با سازو دُهُل از دور، مرا کردی فراموشم  #مرجان_یزدانی