✉️ تا ساعتی دیگر پیام رهبر معظم انقلاب به‌مناسبت بازگشایی مدارس و دانشگاه‌ها‌ منتشر خواهد شد. 💻 Rahbar.ir  | 📲 @Rahbar_ir

📖 متن کامل پیام رهبر معظّم انقلاب به‌مناسبت بازگشایی مدارس و دانشگاه‌ها 🔗 rahbar.ir/s/2057 💻 Rahbar.ir  | 📲 @Rahbar_ir

فاطمیون‌ ســـــوریه رســـــام باروت‌ تویوتا اشــــک‌ خـــــون شهادت💔. #یازینب‌سلام‌الله‌علیه‌

الهی‌عجل‌مهلت‌بده سعادت‌روزیمون‌شه فاطمیه‌ی‌امسال‌روهم‌درک‌کنیم‌(:

کارجنون‌ما‌به‌تماشا‌کشیده‌است..

باید از اوج سقوط کرد، تا بفهمی چطور باید وسطِ سقوط، کنترلِ خودتو به دست بگیری ...

چتربازها چه عشقی می‌کنند وقتی سقوط می‌کنند! هر چه ارتفاع بیشتر، سقوط برای آن‌ها لذت بخش تر است! چرا؟ چون پشت آن‌ها گرم است به یک چتر. ایمان هم چتر است، چتر نجات!

آخرین‌شب آخرین‌خنده‌ها آخرین‌نگاه‌ها آخرین‌صداها شب‌ عملیات سیستان‌و‌بلوچستان/۱۳۸۹ ‌#سرباز_گمنام_امام_زمان_عج #شهید_حسین_غفاری_نژاد

ما چاره ای جز رفتن ادامه مسیر را نداشته ایم..

رفیقِ‌من؛ الان بیشتر از همیشه به درس خوندنت واسه کشور نیازه . . مبادا بگذاری جبهه‌جهادعلمی ، خالی از بچه شیعه بمونه و سنگر علم و مدرسه و حوزه و دانشگاه رو بی‌خیال بشی! خوب درس بخون‌ تا دانشجو شدی؛ رسالت دانشجو شدنت برابری کنه با نخبه‌علمی بودن! دشمن با بچه مسلمونای تو خالی کاری نداره . . گلوله‌هاشو خرج اونایی میکنه که یه تهدید بزرگ واسه‌ امپریالیسم‌ و صهیونیسم‌ به‌ حساب‌ میان‌‌! ببینم جوری درس میخونی که اسمت بره تو لیست سیاه ، بندازن دنبالت واسه ترور؟! جوری که مثل شهید صدرزاده ، سینه سپر کنی بگی نحن شیعه علی‌بن‌ابی‌طالب؟ رفیق درس خوندن برا شیعه امیرالمومنین کاری نداره ، تو کارهای بزرگ‌تری میتونی انجام بدی که با تحصیل و تهذیب استارت میخوره . . یادت نره که ؛ پرچم شیعه رو باید رو قله نصب کنی، از مولا مدد بگیر و قوی درس بخون

و اما چه زیباست صدای شلیک گلوله برای ما، بوی باروت آتش گرفته، ولی ای کاش این زیبایی سهم ما باشد از این دنیا ... نه سهم دختر بچه ای که با گل سرش کنار خیابان مشغول بازی است نه سهم بچه های داخل کوچه و محله که مشغول فوتبال هستند برای ما باشد، نه برای آن مردمان بیگناه ...

من سوریه نبوده ام، هیچ کاسه ی آبی پشت سرم ریخته نشده ، هیچکس مرا به حضرت زینب نسپرده ، هیچ وقت پایم به سرزمین شام نرسیده است .هیچ فرودگاهی را به مقصد دمشق پرواز نکرده ام، کوچه های باریک منتهی به حرم را با قدم های سنگین طی نکرده ام، من دستم به آن ضریحی که ستون ها احاطه اش کرده اند نرسیده است و پای ضریح عمه جانمان خون گریه نکرده . موج هیچ کورنتی مرا نگرفته است . به ستون دو از باغ زیتون رد نشده ام . من روی تپه های خانطومان نبوده ام، آن تویوتای سفید پر از جنازه و مجروح را ندیدم، قطع شدن دست و سر بچه هایمان را ندیدم، لخته های خون هیچ بسیجی ای روی صورتم نپاشیده، گرمای سوختن دست و پای رزمنده های کنار تویوتا را حس نکرده ام. با اولین پرواز ، کنار تابوت رفیق هایمان برنگشتم، من سوریه نبوده ام، وصیت نامه ای میان قرآن نگذاشته ام،اسمم در هیچ لیست اعزامی نبوده است ،پشت هیچ تیرباری احساس غرور نکرده ام و با صدای صوت خمپاره ای دلهره نگرفته ام، من شهادت را به چشم ندیده ام، هرچه بود و ماند برایم، حسرت بود و داغی که مرهمی جز خون ندارد .