اه دستم، به هرحال. در آخر راجب مایحتاج ایستگاه فضایی در حال حاضر تمام سفر های سرنشین دار فضایی با هدف ملاقات با ایستگاه های فضایی بین المللی صورت میگیره که در ارتفاع ۳۴۰ کیلومتری سطح زمین قرار داره. شاتل های فضایی پیش از پایان فعالیتشون عمدتا به انتقال تجهیزات و ابزار های بزرگ به ایستگاه تمرکز کرده بودن و چه در اون هنگام و چه پس از اون، عمده ی نقل و انتقال فضانوردان و کیهان نوردان به کمک سایوز ها صورت میگیره.

این سایوز ها چند روزی متصل به بدنه ی ایستگاه باقی میمونن تا خدمه بتونه جای خودشونو با هم عوض کنن و خدمه قبلی به زمین برگردن. همیشه دو کپسول سایوز درحال اتصال به ایستگاه باقی میمونن و نقش قایق نجات ایستگاه در شرایط اضطراری رو بازی میکنه. ناوهای غیرسرنشین دار از جمله پروگرس های روسی، ابزار های نقل و انتقال خودکار مداری اتحادیه ی اروپا، ابزار های نقل و انتقال H-II ژاپن و در سال های اخیر کپسول های دراگون متعلق به شرکت اسپیس‌ایکس و سیگنوس متعلق به شرکت علوم مداری _که این دو نمونه آخر متعلق به بخش خصوصی هستن_ انتقال محموله به ایستگاه فضایی رو به عهده دارن.

رزی خانم شما نیازی نداری از نزدیک ببینیشون وقتی هر وقت تو اینه نگاه میکنی میبینیش😉

هنوزم دارم یه لبخند طلایی میزنم وای

تا وقتی یوکی رو دارم غم ندارم هاها

‌݁݁ ݁˖🦌⁷⁹ ‌یوکی یوکی یوکی یوکی، شعر جدید نوشتن هاهاها، بچه های کمپ و بچه های coo(children of olympus)، ژللللهماهی، نیل نیل نیل نیل نیل نیل نیل نیل نیل، ما تو شو زندگی میک___ با رونی، نقاشی کشیدن تا موقعی که چشمام دیگه باز نمیمون__، لرد آپولو و hard yes!، مامانم، کارنامه.