از شهدا به مردمِ ایران: «پشتیبانِ ولایتِ فقیه باشید؛ تا آسیبی به شما و کشورتان نرسد..»

صدای این فلسطینی رو می‌شنوید؟! از سجده‌های شکر و تپش قلب‌هایِ غمین اما امیدوارِ مردمِ ایران؛ تا شعار روی موشک‌هایِ جمهوریِ اسلامیِ ایران، و تا وردِ زبان تمامِ ازادگانِ جهان؛ «لبیک یا مجتبی خامنه‌ای!»

کانال ۱۴ تلویزیون رژیم صهیونیستی: اکنون رهبرِ ایران [آیت‌الله] مجتبی خامنه‌ای‌ست! او درست مثل پدرش است؛ یک روحانیِ شیعه که همهٔ بدترین ویژگی‌هایی که در دشمنِ ما وجود دارد، در اوست! او بعنوان شخصیتی دینی که با مسائلِ نظامی هم آشناست از طریق ساز و کارها و مشورت‌ها، با انتخابات، پس از چند روز انتخاب شد. پ.ن: پس یادداشت می‌کنیم، تا اینجایِ کار ترامپ، اسرائیل، براندازها، انجمنی‌ها، و یه سری خنّاسِ حسودِ داخلی از انتخابِ آقاسیدمجتبی توسط مجلس خبرگان به رهبریِ جمهوری‌اسلامی ایران ناراحت و عصبانی‌ان.

ترامپ دربارهٔ رهبریِ آقاسید‌مجتبی به فاکس‌نیوز گفته: «از این موضوع خوشحال نیستم!» لیندسی گراهام (سناتور آمریکایی) هم گفته: «انتخاب [آیت‌الله] مجتبی خامنه‌ای آن تغییری نبود که ما مدنظر داشتیم!» اسرائیل هم گفته: «[آیت‌الله] مجتبی خامنه‌ای تمامِ ویژگی‌هایی که دشمنِ ما می‌تونه داشته باشه رو داره؛ از آشنایی کامل با مسائل نظامی تا داشتن یک شخصیتِ کامل دینی.» دیدنِ جلز و ولزِ این اشقیاء واقعا جذابه. عصبانی باشید و از این عصبانیت بمیرید.

«تا کور شود هرآنکه نتواند دید یکبارِ دگر جوان شده رهبـرِ ما..»

ایتا که برا من هنگ بود، «بله» هم سکته ناقص زد. آیدی کانال تو «بله» با همین آیدی فعاله؛ اینجا یا هنگه برای من، یا یادم می‌ره آپدیت کنم.

اینو بخونید: تیتر فایننشال‌تایمز؛ به نقل از دنی‌سیترینوویچ محققِ ارشد موسسهٔ مطالعاتِ‌امنیت‌ملی تل‌آویو: «اگر کودتا بشه، عالی. اگر مردم به خیابان‌ها بیایند، عالی. اگر بتونیم جنگِ داخلی داشته باشیم، عالی. اسرائیل اساساً هیچ اهمیتی به آینده یا ثباتِ ایران نمی‌دهد.» شبکه‌هایِ اسرائیلی از کودتای دی‌ تا همین امروز بیشترین تمرکز رو رویِ آشوب‌های خیابانی و جنگِ شهری گذاشتن. مهم‌ترین چیزی که برایِ همه واقعیتِ ۱۸ و ۱۹ دی رو روشن کرد اذعانِ خود مقامات اسرائیلی مبنی بر حضور مامورانِ آموزش‌دیدهٔ موساد در خیابان‌های ایران بود که مقدمهٔ حملهٔ نظامی به ایران رو فراهم کرد! حالا تقلایِ این شبکه‌ها رو بذارید کنارِ تشکر‌ها و التماس‌های بی‌پایانِ پهلوی بابت بمبارانِ ایران؛ و همهٔ این‌هارو بذارید کنارِ فراخوان امروز پهلوی که در اون صراحتاً دستور به «جنگِ شهری توسط گارد جاویدانِ مجهز به تجهیزاتِ مسلحانه» داده شده. حتی یک وجب از خیابان‌ها نباید انقدر خلوت باشه که در اختیارِ عواملِ پهلوی و موساد قرار بگیره. نوشته: «اسرائیل هیچ اهمیتی به ثبات و آیندهٔ ایران نمی‌ده!» معلومه،کافیه نگاهی به تجربیاتِ آزادیِ مدنظر امریکایی-اسرائیلی در منطقه بندازید! دل بستن به اسرائیل، امریکا و عمله‌هایِ پهلوی‌چیِ اون؛ رفتن به قربانگاهِ بی‌انتهایِ بردگی، تجزیه و کشتاره. خیابان رو نباید خالی کرد.

دربارهٔ فراخوان رضاصهیونیستِ عقب‌موندهٔ پهلوی! عزیزان، اینو بدونید که شرایطِ امروز دیگه مشابه ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه نیست که نیروهای امنیتی بخاطر تفکیک قائل شدن بینِ معترض و فریب‌خورده؛ با عامل موساد اجازهٔ برخورد قهری نداشته باشن. شرایطِ امروز یک شرایط کاملا جنگیه! وقتی پهلویِ موسادی در فراخوانش صحبت از این می‌کنه که «با تجهیزاتِ کامل برای مقابله با نیروهای امنیتی به میدان بیاین؛ نه به قصد تظاهرات» یعنی فراخوان دادن به هسته‌هایِ منافقین مسلح! بدونید هرکسی با فراخوانِ این خدنگِ دشمن به خیابان بیاد؛ در دستهٔ دشمن جای می‌گیره. و دقیقاً همون برخوردی باهاش خواهد شد که با دشمنِ صهیونی-امریکایی می‌شه. در دی‌ماه سرها بریدن و ادم‌ها کشتن و مغازه‌ها و منازل و مساجد آتیش زدن و بدن‌ها سوزوندن؛ برای چنین روزی. که برای بمبارانِ کشور توسط امریکا و اسرائیل اینطور تیتر بزنن: «کمک رسید!» کمک‌هاشونم دیدیم! بدونید هر پیاده‌نظامی که به هر نحوی با فراخوانِ این عملهٔ موساد همراهی کنه؛ «دشمنه.» تمام. البته اگه جرات کنه مادامی که ما «مردم» در خیابان هستیم؛ پاش رو فراتر از گلیمِ خودش بذاره!

تو در مرزِ «قدرت» شدنی؛ اگه نه که تمامِ جهان با تمام ابزارهاش علیهِ تو تجهیز نمی‌شد...

«نفْسِ امتحانِ ولایت‌پذیری.» نقل به مضمون از صحبت‌های حاج اقا طباخیان پژوهشگر تاریخ اسلام: امیرالمومنین در میانهٔ میدان نبردِ تن‌به‌تن شهید نشد؛ بلکه توسط دشمن «ترور» شد. در میدانِ رزم کسی توانِ مقابله با حضرت رو نداشت. معروف بود که علی(ع) از جلو و پشتِ سر چشم داره! امیرالمونین زمانی «ترور» شد که کوفه اصلا توقعِ چنین رخدادی رو نداشت؛ پرونده‌هایِ باز بسیاری داشت! هنوز نیازمندِ علی(ع) بود؛ غاراتِ معاویه همچنان در جریان بود، فرماندهانِ حضرت شهید شده بودند، چند دستگی‌ در کوفه دیده می‌شد و اصلاً ظرفیت «ترور» حضرت رو نداشت! همین باعث شد تا بُهت‌زده و متوقف بشه. این قسمتش خیلی ترسناکه که بعد از امیرالمومنین؛ کوفه نتونست «امام حسن مجتبی» رو بعنوانِ جانشینِ ایشون با جان و دل بپذیره! مدام در قیاس بود که هیچی خطبه‌هایِ علی(ع) نمی‌شه! هیچی و هیچکس جایِ علی(ع) رو نمی‌گیره! ما خودِ شخص علی(ع) رو می‌خوایم. که نتیجه‌اش شد صلحِ تحمیلی به امام حسن مجتبی(ع). بجای تأسی به جایگاهِ ولایت؛ به مقایسه می‌پرداخت... کوفه متوقف شد و جا موند. کوفه‌ای که در جمل پایِ کار امیرالمومنین بود کم آورد و در لحظاتِ آخر خسته شد! لحظاتی که تاریخ‌ساز بود. فراموش کرد «خدایِ علی(ع) هنوز زنده‌ست» آزمایشِ کوفه این بود؛ آیا پایِ علی‌ابن‌ابیطالب ایستادی یا پایِ آرمانِ او؟ حالا که حضرت به دستِ دشمن ترور شد؛ بگو با آرمان و راهِ حضرت چه می‌کنی؟ هیچ! کوفه جا موند و روسیاهِ تاریخ شد. لحظاتِ آخر همیشه مهم‌ترین لحظه‌ست؛ دقیقاً مثل امروز. مبادا کم بیاریم و خسته بشیم، مبادا از جایگاهِ «ولایت» دست بکشیم و غرور، حسادت و مقایسه؛ آفتِ دین‌داری و اخلاص‌مون بشه. باورِ حقیقیِ ما اینه که «ولایت‌فقیه» در‌امتدادِ ولایت رسول‌الله و ائمهٔ اطهاره. تا آخرین ثانیه‌ها پایِ کار «ولایت» اگر نمونیم؛ خدای‌نکرده روسیاهِ تاریخ خواهیم شد. @cafferahimi

📢 چرا حضور مردم در میدان لازم است؟ 💻 Farsi.Khamenei.ir