امام‌سجاد روحی فداه می‌فرمایند ‌که: - من قتلگاه فرزندان فاطمه ‌ۜ را به خاطر نمی‌آورم مگر آن‌که گریه راه گلویم را سد می‌کند و از شدت اشک حالت خفگی به من دست می‌دهد..💔 - بحارالأنوار، جلد⁴³، صفحه¹⁵⁵ -

من نمی‌دونم این روضه‌هایی که ما شنیدنش رو تاب نمیاریم، چجوری حضرت‌سجاد دووم‌ آوردن.. باید حضرتش بشینه روضه بخونه که تا حالا ازین خونواده زنی رو نبردن اسارت و عوالم بر این غم ضجه بزنند کمه..

- برای مردم خطبه می‌خواند ! خطبه‌ای که در اوج #حَمد و #سپاس و #رضایت و #اقتدار ؛ آنچُنان ابعاد فاجعه را برای مردم می‌شکافد که زجه‌ها و ناله هایش بیابان را پُر می‌کند .. صدایش نازنینش بلند می‌شود: ای مردم، همینقدر بدانید که پیغمبر، به جای اینکه سفارش ما را کرده بود؛ اگر توصیه می‌کرد با ما بجنگند؛ بدتر از آنچه که کردند در توانشان نبود💔. - زینُ‌العباد ' علیه‌السلام ' ..

زندگی همین ساعت‌هاییه که زودتر می‌رم کارای هیئت رو انجام می‌دم و آخر تر از همه چراغا رو خاموش می‌کنم و میام بیرون، بقیه مواقع برحسب وظیفه فقط نفس می‌کشم.

گوشه اتاق تو تاریکی تکیه به دیوار می‌زند و خسته از همه دنیا هندزفری را در گوش فشار می‌دهد و صدا را بالا می‌برد ‌*

‌ امشب اینم:

آقای‌امام‌حسین، می‌دونی تو حرمت دوست داشتم، چشامو جا می‌ذاشتم؟ ..

این ساعت که میام می‌شینم پشت سماور و تک به تک برای گریه‌کنات‌ چای می‌ریزم رو به دنیا نمی‌دم. ای تمنای‌ سائل.

روضه؟ جونمه.

صدام می‌کنن "چای‌ریز"، اجازه بدید از خوشحالی بمیرم.