وقتی یکیو دوس داری وقتایی که باهاش میگذرونی بدنت شروع میکنه به ترشح دوپامین و اکسی توسین و مغزت به این حس عادت میکنه ، وقتی از دستش بدی بدن درد میگیری و بدنت خواهان همون مواد شیمیاییه که حالتو خوب کنن به زبون ساده تر تو معتاد اون و حسی که بهت داده شدی ؛ و این داستان معتاد شدن یه نفر شدن حتی از لحاظ علمی هم حقیقت داره .
کاراکال .
_
من خودم با انتخابم دردسر را ساختم ،
این همه آدم چرا باید تو باشی انتخاب ؟
یه جایی از زندگیت یهو به خودت میای میبینی هیچکس تو زندگیت وجود نداره که خود واقعی تو رو دیده باشه یا حتی بشناسه ، حتی یه نفر . همونجاست که میفهمی مجبوری به خودت تکیه کنی .
کاراکال .
_
تو سهم دیگری بودی و من درگیر رویایت ،
خجالت میکشم از دل که عمری بازی اش دادم .