eitaa logo
"مجله چلچراغ انقلاب"
322 دنبال‌کننده
7.8هزار عکس
3هزار ویدیو
113 فایل
اولین کانال مشترک مدیران کانال های انقلابی لیست مدیران مشارکت کننده در این کانال👇 eitaa.com/ch_enghelab/204 انتقاد، پیشنهاد و تبادل: @alv1367
مشاهده در ایتا
دانلود
💌 #شافعی یکی از 4 پیشوای #اهلسنت و موسس #مذهب شافعی از حُبّ به امیرمومنان #علی (ع) میگوید.. تا کی میتوانم عشق او را پنهان کنم.. شافعی اهل #غزه بود و بیشتر #فلسطینی ها هم بر مذهب او هستند. ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 🔵به چلچراغ انقلاب بپیوندید: @ch_enghelab
متن شبهه : شریعتی: حکومت مذهبی رژيمی است که در آن به جای رجال سياسی ، رجال مذهبی (روحانی) مقامات سياسی و دولتی را اشغال می‌کنند و به عبارت ديگر حکومت مذهبی يعنی حکومت روحانيون بر ملت ... آیا درست است؟ پاسخ شبهه: همین قدر که می‌گویند: «حکومت مذهبی» یعنی فرق «دین با » را نمی‌دانند، و گرنه می‌گفتند: « ». و البته تعریف "حکومت را نیز نمی‌دانند" به فرض که تعریف "حکومت مذهبی" چنین باشد که نیست، اما سؤال این است که حال تعریف حکومت غیر مذهبی چیست؟! به عنوان مثال: اگر در کشوری یک حقوقدان رییس جمهور شد، می‌توان گفت: حکومت غیر مذهبی، یعنی یک حقوقدان زمام امور را در دست می‌گیرد، بنا بر این، به اعتبار این که حقوقدان است، به رأی مردم اهمیت نمی‌دهد، استبداد دارد و ...؟ یا اگر یک اقتصاددان یا یک سرمایه‌دار یا یک پزشک رییس جمهور شد چه؟ آیا تعریف ارائه شده، فقط در خصوص حکومت مذهبی و یک شخص روحانی صدق می‌کند - چرا؟ به جای رجال سیاسی: به جای رجال سیاسی، رجال مذهبی می‌آیند یعنی چه؟ آیا شاخصه رجال سیاسی این است که الزاماً کافر و لامذهب باشد؟! یک دیندار و مذهبی، نمی‌تواند سیاسی باشد؟! آن هم در اسلام ناب که "سیاست را از جدا نمی‌داند"؟ پس ببینید، همه شعار بی منطق است. ♦️الف – صرف نظر از مذهبی و غیر مذهبی بودن یک حکومت، باید توجه داشت که هر چند که "حاکم" یک انسان است، اما چگونگی "حکومت"، با یک شخص خاص تعریف نمی‌شود. ♦️ب – حکومت، با بافت و ساختار "اعتقادی" تعریف می‌شود؛ حال فرقی ندارد که مذهبی باشد یا به اصطلاح غیر مذهبی، کلیسایی باشد یا اسلامی، سرمایه‌داری باشد یا جمهوری و ... . ♦️ج – وقتی یک بافت و ساختار "اعتقادی"، به رأی مردم و یا به زور، حاکمیت را در اختیار گرفت، و قوانین کشورش را منطبق با آن ساختار تدوین کرد، و چارچوب‌ها و رفتارهایی را که در راستای آن اعتقاداتِ هدفمند می‌باشد، در شئون متفاوت کشورداری حاکم کرد، می‌شود "نوع حکومت". خواه مذهبی باشد، یا غیر مذهبی؛ سلطنتی باشد یا جمهوری، مستقل باشد یا وابسته. ⏬برای مطالعه پاسخ مشروح به این شبهه کلیک کنید: lish.ir/1E76 ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 🔵به چلچراغ انقلاب بپیوندید: @ch_enghelab
﷽ ⛔️شبهه: حرف دل یک بانوی_ايرانی ساکن پاریس خطاب به همسایه_ی هم سن اش : آژیر قرمز می کشند... من دست مادرم را می گیرم و می پرسم :ما امشب می میریم ؟ تو هم دست مادرت را می گیرى و در شانزه لیزه قدم می زنى. بزرگ می شویم. تو با حمام آفتاب و جشن برف و فستیوال رقص و کدوى هالووین و گربه ت رو بغل میکنی. من چادر مشکى سر می کنم ، مسجد می روم و مدام توبه می کنم و غسل و غسل. بزرگ می شویم...من با عروسک شکسته و دعاى کمیل و موکت پوسیده کنار کوچه و مشق و مشق و مشق...تو با عروسک باربى و جشن و جشن و جشن.زخم هاى سى ساله را کجا پنهان کنم.؟ ❇️پاسخ: 1⃣ابتدای متن نویسنده وضعیت زندگی خود را در کودکی (زمان جنگ تحمیلی) با کودکی مردمان اروپایی و فرانسوی مقایسه میکند در حالیکه که مصوبین و حامیان جنگ علیه ایران, کشورهایی امثال فرانسه و ... بودند. 2⃣ مردم در انتخاب دین و مذهب آزاد هستند و می توانند دین خود را انتخاب کنند و اجباری وجود ندارد. 3⃣ همانگونه که مردم هر کشور باید از قوانین کشور خود پیروی کنند, در ایران نیز حجاب(علاوه بر داشتن فواید اجتماعی و منشاء دینی ) یک قانون اجتماعی برای زندگی در کشور است و کسانی که در کشور زندگی می کنند موظف به رعایت قوانین کشور هستند. 4⃣ نویسنده متن درباره آزار و اذیت در مکان های عمومی در کشور سخن می گوید در حالی که آمار آزار و اذیت زنان در جوامع به اصطلاح مدرن اروپایی چندین برابر کشور ماست. 5⃣در هر کشوری, کسانی که قانون را رعایت نمی کنند متخلف و مجرم شناخته میشوند و با آنها بر خورد می شود و همانگونه که گفته شد حجاب یک قانون اجتماعی در کشور ما است و کسانی که آن را زیر پا میگذراند متخلف هستند و با آنان طبق قانون برخورد می شود که وظیفه اینکار بر عهده پلیس امنیت و اخلاق و گشت ارشاد است... 6⃣در اخر باید به نکاتی توجه کرد که: در انتخاب دین و مذهب اجباری وجود ندارد, و هر فرد میتواند دین دلخواه خود را انتخاب و یا حتی بی دین باشد اما تا زمانی که در کشور زندگی می کند باید به و رسمی احترام بگذارد و هنجار شکنی نکند... آزادی های فردی تا جایی مورد قبول است که مقابل آزادی و هنجارهای اجتماعی قرار نگیرد. (بعنوان مثال شما در یک آپارتمان زندگی می کنید در خانه خود حق آزاد بودن دارید اما تاجایی که به آزادی و آسایش دیگر ساکنان لطمه نزنید)