این تصویر از روز اول جشنواره منتشر شده است و گفته شده برای اولین بار!! شاهد حضور یک روحانی در جشنواره فیلم فجر بودیم. باید عرض کنم اولین بار نیست. شاید در مقام کارگردان در جشنواره فجر اولین بار باشد. اما اولین بار نیست که یک طلبه به عنوان عوامل فیلم در جشنواره حاضر می‌شود. واقعیت این است که سالهاست روحانیون در سینما،هم سینمای داستانی هم سینمای مستند حضور دارند. نکته جدیدی نیست. از همان اوایل انقلاب روحانیون در حوزه سینما ورود کردند حالا چه با لباس چه بدون لباس روحانیت. اما از حضور در مقام کارگردان یا عوامل دیگر مهم‌تر این است که روحانیون عزیز سینما بلد باشند.بتوانند فیلمی عرضه کنند که شایسته سینما باشد. هم مضمون و موضوع خوبی داشته باشد و هم سینما باشد. یکی دو سال پیش حجت‌الاسلام امید آقایی فیلم ورود و خروج ممنوع را روانه اکران کردند که تفاوتی با فیلم‌های مبتذل کمدی دیگر در سینمای ایران نداشت. یا سال گذشته فیلم مزخرف آنتیک که به نظر من توهین‌آمیز بود را هادی نائیجی با سوابق طلبگی روانه جشنواره فجر کرد که سال گذشته ویدئوی نقدش را همان ایام جشنواره منتشر کردیم. مثالهای دیگر هم هست. پس صرف حضور یک روحانی محترم در سینما مهم نیست.از حضور مهمتر بلد بودن است.وگرنه بقیه مشغول کار هستند.

🎥 محمدحسین مهدویان، کارگردان فیلم «نیم‌شب»:‌ خیلی خوشحالم که از ستاره‌های ترسوی سینما در فیلمم استفاده نکردم باید از ستاره‌ها استفاده می‌کردم که الان برای اینکه کنار فیلمشان باشند، التماس‌شان کنم؟ یک مشت ستارۀ ترسو که حاضر نیستند در کنار فیلمشان بایستند و راجع به آن صحبت کنند. 🗣 خبرگزاری فارس @twtenghelabi

بالاخره یک کارگردان پیدا شد که حقیقت مهمی درباره بازیگران و ستاره‌های سینما رو گفت. کسانی که در ظاهر مثلاً عزادار هستند ولی یواشکی سر پروژه‌ها حاضر میشن.پول می‌گیرند و کار می‌کنند اما جلوی مردم تظاهر به غم و غصه می‌کنند. مهدویان حرفهای مهم دیگه ای هم گفت که میتونید در خبرگزاری‌ها ببینید.

❇️امروز بالاخره بعد از مدتی دوباره جلسه ضبط گذاشتیم تا ویدئو‌های جدید رو تولید کنیم. بعد از اغتشاشات فرصت ضبط فراهم نشد. چند ویدئو با موضوعات مهم ضبط کردیم که به مرور توی صفحه اینستاگرام و کانال‌های تلگرام و ایتا بارگذاری میشه. ساعت ده شب شروع کردیم و تا چهار صبح طول کشید.😩🙋‍♂ برای درک و لذت بیشتر از سینما با ما همراه باشید: @cheenamaa

🔸تصویری از ترلان پروانه و شروین حاجی پور دیشب در یک جشن شبانه، کافه ایی در شمال تهران پس بچه هامون چی😭 @Squad_iran | #T 💬 نظرات

اینم یه نمونه توی اینستا عزاداری بیرون از مجازی پی تفریح و...

❇️خب خب خب خانم شاکردوست هم فرمودند به خاطر زمستان خونین امسال از بازیگری خداحافظی می‌کنم. یعنی تف تو روت اگر بعد چند وقت دوباره سر و کله‌ات توی سینما پیدا بشه. شماها کاسب خون بچه‌های مردم هستین. نه درد مردم دارید نه وطن و نه حتی هنر. جوگیر و احساساتی موضع می‌گیرید بعد چند وقت دست از پا درازتر برمی‌گردین. من که امیدوارم واقعا از سینما خداحافظی کنی و جای تو رو بازیگران با استعداد تر بگیرند. در ضمن یادتون باشه ایشون سال ۱۴۰۱ هم فرمودند: طبق قانون اساسی بعد ۲۱ روز از گذشت اعتراضات ارتش باید دخالت کنه.😆😆 دیگه شما تا تهش بخون.....

❇️خانم تهمینه میلانی که جز مشتی فیلم مزخرف فمنیستی چیزی در کارنامه ندارد،خود را به جای سینماگران ایرانی جا می‌زند و مشتی تهمت و ناسزا به نظام و انقلاب می‌بندد. آیا قوه قضائیه قصد ورود و برخورد با اینان را ندارد؟

از کارگردانی که سریال تاسیان بسازه و ساواک رو سفیدشویی کنه و تاریخ رو وارونه نشون بده چیز دیگری انتظار نداریم. در ضمن ایشان اخیرا خارج از کشور در مراسم تدفین بهرام بیضایی بدون حجاب حاضر شدند. از دولت که انتظار نداریم ولی حداقل میشه تذکر داد شما که به قوانین شرعی و عرفی مردم ایران پایبند نیستید چگونه باز هم پروژه می‌گیرید و فیلم و سریال می‌سازید!؟

❇️به چنین واکنشی سوزش گویند. و در پاسخ او باید گفت بسوز بسوز همینکه چنین قابی آدم وطن فروش و‌بی‌وطنی مثل احسان کرمی را سوزانده بس است.

کیلیر مندوسا کارگردانی است که فیلم‌هایش را با فرهنگ، سیاست و اجتماع برزیل می‌سازد. داستان فیلم مامور مخفی هم که همین چند روز پیش جایزه گلدن گلوب فیلم خارجی زبان را دریافت کرد، نیز در شهر رسیف برزیل می‌گذرد. فیلم مانند یک رمان پیش می‌رود.ساختمان درامش را با حوصله و بدون شتاب می‌سازد.به دقت شخصیت‌پردازی می‌کند.فضاسازی می‌کند.از آنجا که فیلم در دهه هفتاد میلادی می‌گذرد، به جزئیات صحنه به خوبی پرداخته شده است. برخلاف درام‌های سیاسی با پس‌زمینه جاسوسی یا امنیتی که ضرباهنگ پرشتاب یا صحنه‌های اکشن دارند، فیلم مامور مخفی از این فضا دوری می‌کند با روایتی بطئی و آرام شبکه شخصیت‌ها را بنا می‌کند،تعلیق می‌سازد،با حوصله پیش می‌رود و به پایانی جذاب و دیدنی می‌رسد. کارگردان در نماهای مختلف با نشان دادن قاب‌ عکس‌های مقامات سیاسی و در پس‌زمینه به زیبایی فروپاشی اخلاقی جامعه،فساد اداری و سیاسی و زندگی در سایه چنین شرایطی( حکومت دیکتاتوری نظامی برزیل)را نشان می‌دهد. ارجاع او به تاریخ سینما هم در جای خود جذاب است. در این میان آنچه باعث شده فیلم گرم و گیرا باشد شناخت خوب فیلمساز از جامعه برزیل است.نمایش ارتباطات انسانی با توجه به فرهنگ مردم به سادگی ممکن نیست. و در پایان باید به بازی واگنر مورا اشاره کنم.او در سریال نارکوس‌ها نشان داد چه بازیگر بزرگی است. اینجا هم به خوبی بار درام را به دوش می‌کشد. برای درک و لذت بیشتر از سینما با ما همراه باشید: @cheenamaa

رضا کیانیان در این فیلم که تولید سازمان سوره است و در جشنواره حکومتی فجر حضور دارد،بازی کرده است. بارها به این فکر کرده‌ام چطور این آدم با تناقض‌های زندگی‌اش کنار می‌آید؟ یعنی ایشان نمی‌داند پول این فیلم را چه سازمان و ارگانی می‌دهد؟بعید است نداند. در چنین فیلمهایی بازی می‌کنی بعد علیه همان ساختار و همان مجموعه که از آن پول گرفتی و در پروژه‌‌اش بازی کردی موضع اپوزیسیون می‌گیری؟ خیلی عجیب‌اید خیلی......