امام صادق علیهالسلام فرمود: چون بلا بر بلا فزاید، (نشانۀ) رهایى از بلا باشد.
(تحفالعقول، ص۳۵۷)
امام صادق علیهالسلام فرمود: آنکس که هنگام خشم، طمع، ترس، و خواهش نفس خویشتندار باشد، خدا بدنش را بر آتش حرام میکند.
(تحفالعقول، ص۳۶۱)
امام صادق علیهالسلام فرمود: عافیت، نعمتى سبکوزن است. تا هست، فراموش مىشود و چون رفت، به یاد مىآید.
(تحفالعقول، ص۳۶۱)
از امام صادق علیهالسلام روایت شده که فرمود: بههم دست بدهید که کینه را میبرد.
(کافی، ج۲، ص۱۸۳)
امام صادق علیهالسلام فرمود: هرکه پیش از سلام، آغاز سخن کند، جوابش نگویید.
(تحفالعقول، ص۳۶۰)
امام صادق علیهالسلام فرمود: یک نفر که از میان جمعى سلام کند، از همه کافى است و یکى هم که از جمعى جواب گوید، کفایت کند..
(تحفالعقول، ص۳۶۰)
امام صادق علیهالسلام فرمود: به دوستت اعتمادِ مطلق مکن، زیرا زمینخوردن و ازپاىدرآمدن بر اثر دلباختگى و اعتماد همهجانبه، درمان و جبرانى ندارد.
(تحفالعقول، ص۳۵۷)
امام صادق علیهالسلام فرمود: میل به دنیا، مایۀ غم و اندوه است و بىمیلى و زهد به دنیا، مایۀ آسایش دل و پیکر است.
(تحفالعقول، ص۳۵۸)