پارادوکس -

بعضی وقتا دلم میخاست یه پسر نوجووون محبوب باشم که توی یکی از ایالتای امریکا زندگی میکنه و توی تیم بیسبال یا فوتبال امریکایی مدرسه عضوه و همه بچه ها دوستش دارن . توی زنگاه ناهار خوری هم سر اینکه کی کنارش بشینه بحثشون میشه و اونا بهش اهمیت میدن و زنگای تفریح با اکیپشون با اون سوییشرتایی که روش M داره دور هم جمع میشن و برای بازی بعدی برنامه میچینن ... اما من اینجام ؛ یه دختر خجالتی و درونگرا که دقیقا اون طرف کره ی زمین توی ایران و اصفهانم . و خبری از تیم بیسیال یا فوتبال امریکایی نیست ، هیچکی هم دوستم نداره همچنین تنهایی غذا میخورم آره ! #feels

-

-

خب تایم تینیجری بودنمون رو به اتمامه و احتمال اینکه یه همچین چیزیو تجربه کنیم ...صفره پس فقط با گفتن هعی رد میشویم 🚶‍♂

ولی چی میشد اگه فقط یکی از این کمدا میداشتیم ؟ و توشو تزئین میکردم با برچسب و خنزل پنزل بعدش تو کریمس وقتی میرفتم در کمد رو باز میکردم توش هدیه بود و نامه ی اعتراف ؟

نه حتی اگه از این کمدا هم داشتیم کسی قرار نیود توش هدیه یا نامه بزاره ولی به داشتنشم راضی بودم

صبح بخیر

اگه نمره ادبیات فارسیم از زبان انگلیسی و عربیم کم تر بشه ... خیلی زشت میشه

اقای نظامی گنجوی ۲۴ بیت از شعر لیلی و مجنون شما توی کتاب ما قرار داره و میخام بگم با احترامی که قائلم مجنون شما بودی که ۲۴ بیت درباره ی مجنون نوشتید 🚶‍♂