با گذر زمان، میفهمی که همه درها کلید ندارن. بعضی اتفاقا بعضی دردها، بخشی از مسیرن که باید تحملشون کنی، نه حلشون کنی. غم این پذیرش تلخه ولی لازمهی بلوغه..
نه اینکه کسی دورم نباشه. ولی هیچکس واقعا نیست. انگار هممون تو جزیرههای جدا افتادیم و فقط از دور دست تکون میدیم. این احساس قطع ارتباط آدمو ناامید میکنه..
𝘊𝘺𝘢𝘯𝘰𝘭𝘦𝘱𝘪𝘥
جوریکه این ممبر برای چنلم ذوق میکنه و تشویقم میکنه قابلیت اینو دارم براش بمیرم:)))
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا