الحمدلله چند سال توفیق اینو داشتیم(درواقع باید بگم مامان بابام این توفیق رو داشتن)، روز عید غدیر به هر میزانی که میتونستیم غذا، شله زرد یا حتی در حد شکلات پخش میکردیم.
اگر تعداد کم میتونستیم تهیه کنیم هم فقط در حد در و همسایه بود.
امسال اما تو خونمون نیستیم.
خانواده از هم دوره :)
هیچی جز صبر و اینکه قطعا حکمتی پشت این موضوع هست آرومم نمیکنه.
درسته هرکدوممون ی سر این کشوریم، ولی حداقل میدونیم هستیم، میدونیم میبینیم همو. خانواده های شهدا چیکار کنن؟ :)
اونایی خونه هاشون ویران شده چی بگن؟
این فکرا بعد از غر زدن خودم میاد تو سرم و باعث میشه خجالت بکشم از اینکه ناشکری میکنم🥲
هدایت شده از من به توان²
انقد وضعیتش حاده که هر لحظه امکان داره بره کما......خیلی خیلی نگرانم....توروخدا اگر میتونین درحد یه صلوات فرستادن برای سلامتیش دعا کنین...
نه بیمارم، نه خوشحالم، نه از حالم خبردارم
گهی با جان، گهی با دل، گهی از هردو بیزارم
هروقت به این فکر میکنم این کلاسای اول صبحی رو اگر حضوری بود با چه مشقتی باید میرفتم، تنم به رعشه میوفته🤦🏻♀