تا حالا برات پیش اومده با یه زخم زندگی کنی و روزهات رو بگذرونی؟ انگار یاد گرفتی با زخمی که داری زندگی کنی، تو روانشناسی اصطلاحی داریم به اسم اندوه بی پایان، اندوه بی پایان غمی نیست که با گذر زمان از بین بره، بلکه دردیه که تو یاد گرفتی باهاش کنار بیای و انگار جزیی از تو شده، این اندوه معمولا زمانی شکل میگیره که فرد نتونسته برای یه فقدان، یه رابطه، یه رویا یا حتی یه نسخه از خودش، سوگواری کنه.

«زندگی بر گردن افتاده‌ست یاران چاره چیست چند روزی هرچه باداباد باید زیستن.» 👤بیدل دهلوی

وقتی نوکرم (داداشم) بزرگ شده و از دستوراتم سرپیچی میکنه:

این کتاب صوتی رو شروع کردم. جالبه💫