محض رضای خدا واقعا دیگه مثل قبل حوصله ندارم مهربون بودنمو برای آدما ثابت کنم.

سلام بهتون. این پیام رو فوروارد کنید تا بهتون دوتا پوستر از یک سیاره شبیه به عکس بالا تقدیم کنم:> و برای لینک هاتون:📦 *فردا شب تقدیمتون میشه

The Perks of Being a Wallflower — همیشه تماشاگر بودی؛ آدمی که گوشه‌ی قاب می‌ایستاد و داستان دیگران را می‌دید. تا یک روز تصمیم گرفتی از قاب بیرون بیایی و خودت زندگی کنی. Happy End. @daliyan

این کلماتو واقعا دارم زندگی میکن-

همیشه مثل تماشاچی زندگی همه رو تماشا میکردم،اما زمانی که نوبت من رسید،بازی تمام شده بود،همه رفته بودند،پس من برای کی بازی میکردم؟بازیگر کی؟کدام زندگی؟اولین نقش ام را شروع کردم... یعنی اولین نقشم برای بازی کردن چی میتونه باشه؟!

حالا چرا تماشاچی؟چون همیشه مزاحم بازی بقیه بوده ام،تماشاچی که نمیتونه وارد صحنه (زندگی) بشه،میتونه؟فقط برای بازیگر یه شیء دست و پا گیره... منم دست و پاگیر بودم،پس از صحنه (زندگی کردن) فاصله گرفتم.

شاید برای همینه که ناشیانه زندگی میکنم.

عام یکم از جو فیلسوفانه بیام بیرو-

ازینا گفتم منم بفرستم- فقط الان ظهرتون بخیر

‌